بحث:دعای ندبه: تفاوت میان نسخه‌ها

*با توجه به [[نظام]] قبیله‌گرایی که در [[شبه جزیره عربستان]] [[حاکم]] بود، اگر کسی از قبیله‌ای کشته می‌‌شد، همه آن [[قبیله]] بدون توجه به [[حق]] یا [[باطل]] بودن کارِ [[قاتل]]، بر [[دشمنی]] با او متحد و یکپارچه می‌‌شدند<ref>ر.ک: پور سید آقائی، چشمه در بستر، ص۳۲.</ref>.

*اما [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} جز [[خدا]] و انجام [[فرمان الهی]] به چیز دیگری [[فکر]] نمی‌کرد و در [[جنگ‌ها]] دلاورانه و [[جان]] بر کف با [[دشمنان]] [[خدا]] به [[حکم خدا]] و در [[اطاعت]] و [[پیروی]] از [[رسول خدا]]{{صل}} می‌‌جنگید؛ بنابراین، در هر قبیله‌ای کسی از [[دشمنان]] [[خدا]] به [[دست حضرت]] کشته شده بود و از سوی دیگرحسادت برخی به [[فضایل]] بی‌مانند [[حضرت]]، حقد و [[کینه]] آنها را نسبت به [[امام علی]]{{ع}} به دنبال داشت و همین باعث شد تا در پی [[انتقام]] برآیند<ref>[[محمود اباذری|اباذری، محمود]]، [[ادعیه و زیارات مهدوی (کتاب)|ادعیه و زیارات مهدوی]]، ص ۹۷.</ref>.

*همه این [[دلایل]]، سبب شد تا [[معاویه]]، [[یاران]] اندک [[امام حسن مجتبی]]{{ع}} را با وعده‌های درهم و [[دینار]] به سوی خود جذب کند و عده باقی مانده را نیز با شایعه پراکنی و [[دروغ]] و [[نیرنگ]] علیه [[امام]] بشوراند. با کمال [[تأسف]] [[یاران]] [[بی‌بصیرت]] [[امام]] نیز [[فریب]] نیرنگ‌های [[معاویه]] را خوردند و به [[خیمه]] [[امام]] حملهور شدند تا اینکه [[امام]] برای بقای [[حق]] چاره‌ای جز [[صلح]] نیافت<ref>صدوق، کمال الدین و تمام النعمه، ج۱، ص۳۱۶، باب ۲۹، ح۲.</ref>.

*پس از آن، [[بنی عباس]] نیز با مکر و [[نیرنگ]] [[قدرت]] را در دست گرفت و در [[ظلم و ستم]] به [[اهل بیت]]{{عم}} آن چه توانست، انجام داد و سرانجام با [[شهادت امام حسن عسکری]]{{ع}} راهی جز [[غیبت]] برای [[خاتم اوصیا]] [[بقیة الله الاعظم]] {{ع}} باقی نماند.

#[[بهترین]] مکانِ عالَم یعنی [[شهر مکه]] و اولین خانه که برای [[عبادت]] [[مردم]] بنا شد یعنی [[کعبه]] معظمه برای او و اهل بیتش، قرار داده شد که مایه [[برکت]] و [[هدایت]] است و در آن نشانه‌های [[الهی]] از جمله [[مقام ابراهیم]] قرار دارد و هر کس در آن وارد شود [[امنیت]] خواهد داشت<ref>بقره: ۱۲۵ و آل عمران: ۹۶ و ۹۷.</ref>.