اصحمة بن ابجر: تفاوت میان نسخه‌ها

[[ابن سعد]]<ref>ابن سعد، ج۱، ص۱۹۸.</ref> نقل کرده است که نجاشی [[نامه]] آن [[حضرت]] را بوسید و بر چشم خود نهاد و برای [[فروتنی]] از تخت پایین آمد و بر [[زمین]] نشست، بعد [[مسلمان]] شد و گفت: اگر می‌توانستم، به حضورش می‌رفتم. سپس نامه‌ای حاکی از [[پذیرش اسلام]] به دست [[جعفر بن ابی طالب]] نوشت و هدایایی برای رسول خدا {{صل}} فرستاد. متن نامه او به حضرت چنین نقل شده است: «{{متن قرآن|بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ}}<ref>«به نام خداوند بخشنده بخشاینده» سوره فاتحه، آیه ۱.</ref>. به محمد رسول خدا از نجاشی اصحمة بن أبجر. سلام و [[درود]] و [[برکات]] خداوند بر تو باد! خدای یگانه، مرا به [[دین اسلام]] هدایت کرد. یا [[رسول الله]]! نامه شما با آنچه درباره [[عیسی بن مریم]] ذکر کرده بودی، به من رسید. قسم به خدای [[آسمان]] و [[زمین]]، آنچه درباره عیسی در آن [[نامه]] (نامه [[پیامبر]] به [[نجاشی]]) آمده بود، عیسی نیز به آن نمی‌افزاید، مطلب همان است که شما فرمودی. آنچه را به آن [[مبعوث]] شدی شناختیم و [[پسرعم]] تو را با یارانش پذیرفتیم. [[شهادت]] می‌دهم که تو به [[حق]] و [[راستی]]، [[رسول]] و فرستاده خداوندی. من با تو و پسرعم تو، [[بیعت]] کردم و به دست او به خدای جهانیان [[ایمان]] آوردم. پسر خویش، أرها بن اصحمة بن ابجر را به سوی تو فرستادم. من جز بر خویش [[تسلط]] ندارم. شهادت می‌دهم آنچه تو گویی، [[حق]] است. اگر دستور دهی به سوی تو می‌آیم. [[درود خدا]] بر تو باد»<ref>طبری، ج۲، ص۶۵۳؛ شامی، ج۲، ص۳۹۵؛ ابن حبان، ج۲، ص۹.</ref>.

پاسخ نجاشی نیز حاکی از آن است که وی با توجه به نامه آن حضرت، [[مسلمان]] شد. [[شاهد]] این مدعا، سخنان نجاشی در پاسخ [[نمایندگان]] [[قریش]] و همچنین پس از سخنان جعفر بن ابی طالب است که تمام سخنان جعفر را پذیرفت و تحت تأثیر سخنان او گریست<ref>ابن هشام، ج۱، ص۳۶۰.</ref> و در عمل نیز در مدت اقامت [[مسلمانان]] با آنان خوش [[رفتار]] بود<ref>ابن سعد، ج۱، ص۱۹۳.</ref> و [[مسلمانان]] در قلمرو [[حکومت]] او [[آرامش]] یافتند.