حق جوار: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جز (جایگزینی متن - 'فرد' به 'فرد')
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۱۹ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۵ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{ویرایش غیرنهایی}}
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = حق | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط  = }}
{{امامت}}
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
: <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[حق جوار در قرآن]] | [[حق جوار در حدیث]] | [[حق جوار در فقه اسلامی]] | [[حق جوار در فقه سیاسی]]</div>
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
: <div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[حق جوار (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">
==مقدمه==
حق جوار، از جمله [[حقوق]] [[سیاسی]] مربوط به اشراف و رؤسای [[قبایل]] بود که می‌توانستند در [[پناه]] [[نفوذ]] خود، به دیگران [[امان]] داده و آنان را تحت [[حفاظت]] خود قرار دهند. فرد حمایت‌شده، از تمامی [[حقوق]] [[قبیله]] حامی، برخوردار بود. در [[صدر اسلام]]، [[قبیله قریش]]، با برخورداری از میزبانی زایرین [[بیت الله الحرام]] و [[نگهبانی]] از بتان و [[عقاید]] مذهبی [[اعراب]]، مهم‌ترین [[قدرت سیاسی]] در [[جزیرة العرب]] به شمار می‌آمدند. [[بانی]] اصلی شکل‌گیری [[قریش]] "قصی بن [[کلاب]]" - از اجداد [[پیامبر]]{{صل}} - بود که [[لقب]] "مجمع القبایل" گرفت و تیره‌های مختلف [[قریش]] را، تحت [[ریاست]] خود، در [[مکه]] سکونت داد<ref>الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۲۱-۱۵؛ تاریخ تحول دولت و خلافت، ص۱۹؛ المنمق فی اخبار قریش، ص۳۲؛ اخبار مکه، ج۱، ص۱۱۰؛ تاریخ التمدن الاسلامی، ج۲، ص۳۰۹.</ref>.
حق جوار از اموری است که [[اسلام]] آن را [[امضا]] کرده است<ref>[[اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص ۸۳.</ref>.


==منابع==
== مقدمه ==
* [[پرونده:11677.jpg|22px]] [[اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)|'''واژه‌نامه فقه سیاسی''']]
حق جوار، از جمله [[حقوق]] [[سیاسی]] مربوط به اشراف و رؤسای [[قبایل]] بود که می‌توانستند در [[پناه]] [[نفوذ]] خود، به دیگران [[امان]] داده و آنان را تحت [[حفاظت]] خود قرار دهند. فرد حمایت‌شده، از تمامی [[حقوق]] [[قبیله]] حامی، برخوردار بود. در [[صدر اسلام]]، [[قبیله قریش]]، با برخورداری از میزبانی زایرین [[بیت الله الحرام]] و [[نگهبانی]] از بتان و [[عقاید]] مذهبی [[اعراب]]، مهم‌ترین [[قدرت سیاسی]] در [[جزیرة العرب]] به شمار می‌آمدند. [[بانی]] اصلی شکل‌گیری [[قریش]] "قصی بن [[کلاب]]" - از اجداد [[پیامبر]] {{صل}} - بود که [[لقب]] "مجمع القبایل" گرفت و تیره‌های مختلف [[قریش]] را، تحت [[ریاست]] خود، در [[مکه]] سکونت داد<ref>الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۲۱-۱۵؛ تاریخ تحول دولت و خلافت، ص۱۹؛ المنمق فی اخبار قریش، ص۳۲؛ اخبار مکه، ج۱، ص۱۱۰؛ تاریخ التمدن الاسلامی، ج۲، ص۳۰۹.</ref>.


==پانویس==
حق جوار از اموری است که [[اسلام]] آن را [[امضا]] کرده است<ref>[[اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)|واژه‌نامه فقه سیاسی]]، ص۸۳.</ref>.


{{پانویس2}}
== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:11677.jpg|22px]] [[اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)|'''واژه‌نامه فقه سیاسی''']]
{{پایان منابع}}


== پانویس ==
{{پانویس}}


[[رده:حق جوار]]
[[رده:حق]]
[[رده:مدخل]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۲۰:۲۷

مقدمه

حق جوار، از جمله حقوق سیاسی مربوط به اشراف و رؤسای قبایل بود که می‌توانستند در پناه نفوذ خود، به دیگران امان داده و آنان را تحت حفاظت خود قرار دهند. فرد حمایت‌شده، از تمامی حقوق قبیله حامی، برخوردار بود. در صدر اسلام، قبیله قریش، با برخورداری از میزبانی زایرین بیت الله الحرام و نگهبانی از بتان و عقاید مذهبی اعراب، مهم‌ترین قدرت سیاسی در جزیرة العرب به شمار می‌آمدند. بانی اصلی شکل‌گیری قریش "قصی بن کلاب" - از اجداد پیامبر (ص) - بود که لقب "مجمع القبایل" گرفت و تیره‌های مختلف قریش را، تحت ریاست خود، در مکه سکونت داد[۱].

حق جوار از اموری است که اسلام آن را امضا کرده است[۲].

منابع

پانویس

  1. الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۲۱-۱۵؛ تاریخ تحول دولت و خلافت، ص۱۹؛ المنمق فی اخبار قریش، ص۳۲؛ اخبار مکه، ج۱، ص۱۱۰؛ تاریخ التمدن الاسلامی، ج۲، ص۳۰۹.
  2. فروتن، اباصلت، مرادی، علی اصغر، واژه‌نامه فقه سیاسی، ص۸۳.