آل ابیاراکه: تفاوت میان نسخهها
(صفحهای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== نیای اعلای آنها ابواراکه بجلی کوفی از اصحاب امیرالمؤمنین{{ع}} بوده است. برقی در «رجال» خود او را مانند اصبغ بن نباته و مالک اشتر و کمیل بن زیاد از ا...» ایجاد کرد) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
(←مقدمه) |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۷: | خط ۷: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
نیای اعلای آنها [[ابواراکه بجلی کوفی]] از [[اصحاب امیرالمؤمنین]]{{ع}} بوده است. [[برقی]] در «[[رجال]]» خود او را مانند [[اصبغ بن نباته]] و [[مالک اشتر]] و [[کمیل بن زیاد]] از [[اصحاب خاص]] آن [[حضرت]] شمرده است. [[بنی بجیله]] که [[ابواراکه]] از آن است، قبیلهای [[یمنی]] بودند که در [[کوفه]] سکنی گزیدند. نام ابواراکه | نیای اعلای آنها [[ابواراکه بجلی کوفی]] از [[اصحاب امیرالمؤمنین]]{{ع}} بوده است. [[برقی]] در «[[رجال]]» خود او را مانند [[اصبغ بن نباته]] و [[مالک اشتر]] و [[کمیل بن زیاد]] از [[اصحاب خاص]] آن [[حضرت]] شمرده است. [[بنی بجیله]] که [[ابواراکه]] از آن است، قبیلهای [[یمنی]] بودند که در [[کوفه]] سکنی گزیدند. نام ابواراکه «میمون»، و از [[موالی]] [[قبیله]] «کنده» بود. دو پسر او به نامهای بشر و شجره و [[فرزندان]] آنها [[اسحق بن بشر]] و [[علی بن شجره]] و [[حسن بن شجره]] از [[راویان امامان]] شیعه{{عم}} بودند. «بشر» همان «[[بشر نبّال]]»<ref>نبل: به معنی تیر و نبال به معنی تیر تراش است.</ref> معروف است که از [[اصحاب امام باقر]] و [[امام صادق]]{{عم}} است<ref>نک: رجال بحرالعلوم، ج۳، ص۳۴۶-۲۶۸.</ref>.<ref>[[محمد حسین رجبی دوانی|رجبی دوانی، محمد حسین]]، [[کوفه و نقش آن در قرون نخستین اسلامی (کتاب)|کوفه و نقش آن در قرون نخستین اسلامی]] ص ۵۰۲.</ref> | ||
==جستارهای وابسته== | |||
* [[میمون بن سنجار بجلی]] | |||
== منابع == | == منابع == | ||
{{منابع}} | {{منابع}} | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۴ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۰۹
موضوع مرتبط ندارد - مدخل مرتبط ندارد - پرسش مرتبط ندارد
مقدمه
نیای اعلای آنها ابواراکه بجلی کوفی از اصحاب امیرالمؤمنین(ع) بوده است. برقی در «رجال» خود او را مانند اصبغ بن نباته و مالک اشتر و کمیل بن زیاد از اصحاب خاص آن حضرت شمرده است. بنی بجیله که ابواراکه از آن است، قبیلهای یمنی بودند که در کوفه سکنی گزیدند. نام ابواراکه «میمون»، و از موالی قبیله «کنده» بود. دو پسر او به نامهای بشر و شجره و فرزندان آنها اسحق بن بشر و علی بن شجره و حسن بن شجره از راویان امامان شیعه(ع) بودند. «بشر» همان «بشر نبّال»[۱] معروف است که از اصحاب امام باقر و امام صادق(ع) است[۲].[۳]
جستارهای وابسته
منابع
پانویس
- ↑ نبل: به معنی تیر و نبال به معنی تیر تراش است.
- ↑ نک: رجال بحرالعلوم، ج۳، ص۳۴۶-۲۶۸.
- ↑ رجبی دوانی، محمد حسین، کوفه و نقش آن در قرون نخستین اسلامی ص ۵۰۲.