جز
جایگزینی متن - 'شهید اول' به 'شهید اول'
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۶: | خط ۶: | ||
ابن زهره در کتاب [[غنیه النزوع (کتاب)|غنیه النزوع]] در باب [[جهاد]] به جای [[امام]] و سلطان از واژه امامالاصل استفاده میکند<ref>سلسلة الینابیع الفقهیه، ج۹، ص۱۹۵.</ref> و مینویسد: «جهاد فرض است... در صورت امر امام اصلی یا کسی که از جانب وی [[منصوب]] است و در [[حکم امام]] {{ع}} میباشد»<ref>فقه سیاسی، ج۸، ص۶۲.</ref>. | ابن زهره در کتاب [[غنیه النزوع (کتاب)|غنیه النزوع]] در باب [[جهاد]] به جای [[امام]] و سلطان از واژه امامالاصل استفاده میکند<ref>سلسلة الینابیع الفقهیه، ج۹، ص۱۹۵.</ref> و مینویسد: «جهاد فرض است... در صورت امر امام اصلی یا کسی که از جانب وی [[منصوب]] است و در [[حکم امام]] {{ع}} میباشد»<ref>فقه سیاسی، ج۸، ص۶۲.</ref>. | ||
اما [[سادات]] [[بنی زهره]]: جدّ ابوالمکارم مشهور به [[ابوالمحاسن زهره بن علی]] و [[برادر]] [[ابوالمکارم سید عبداله بن علی]] و فرزند سید عبدالله، سید محمد برادرزاده ابوالمکارم و خود سید علی [[پدر]] آنها از [[علما]] و نویسندگان عصر خویش بودهاند. عموزاده [[ابوالمکارم علاءالدین ابوالحسن علی]] (متوفای ۷۷۵) از شاگردان [[علامه حلی]] بود. [[بدرالدین محمد]]، برادر علاءالدین و سید حسین فرزند علاءالدین این هر سه از محضر [[علامه]] استفاده کردند. گویند به مجرد اینکه علاءالدین از محضر علامه (با حضور برادر و فرزند خود) [[اجازه روایت]] و اجتهاد خواست، علامه حلی اجازه مبسوطی برای هر سه آنها مرقوم داشت که عین آن اجازه را در کتب صاحب تراجم [[علما]] میتوانید بخوانید (جلد ۲۵ [[بحارالانوار]]) [[احمد بن محمد بن زهره]] استاد [[شهید]] | اما [[سادات]] [[بنی زهره]]: جدّ ابوالمکارم مشهور به [[ابوالمحاسن زهره بن علی]] و [[برادر]] [[ابوالمکارم سید عبداله بن علی]] و فرزند سید عبدالله، سید محمد برادرزاده ابوالمکارم و خود سید علی [[پدر]] آنها از [[علما]] و نویسندگان عصر خویش بودهاند. عموزاده [[ابوالمکارم علاءالدین ابوالحسن علی]] (متوفای ۷۷۵) از شاگردان [[علامه حلی]] بود. [[بدرالدین محمد]]، برادر علاءالدین و سید حسین فرزند علاءالدین این هر سه از محضر [[علامه]] استفاده کردند. گویند به مجرد اینکه علاءالدین از محضر علامه (با حضور برادر و فرزند خود) [[اجازه روایت]] و اجتهاد خواست، علامه حلی اجازه مبسوطی برای هر سه آنها مرقوم داشت که عین آن اجازه را در کتب صاحب تراجم [[علما]] میتوانید بخوانید (جلد ۲۵ [[بحارالانوار]]) [[احمد بن محمد بن زهره]] استاد [[شهید اول]] و همچنین عموزاده او [[احمد بن قاسم]] از [[شاگردان]] شهید نیز از علمای بزرگ عصر خویشند. [[علامه امینی]] در [[شهداء الفضیله (کتاب)|شهداء الفضیله]] مینویسد: عموزاده علاءالدین به نام [[بدرالدین حسن بن محمد بن علی حسن بن زهره]] یکی از علمای اوایل [[قرن هشتم]] از [[سادات]] و نقبای [[حلب]] بود. متأسفانه در سال ۷۳۲ غافلگیرانه و مظلومانه به [[شهادت]] رسید<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص۸۸.</ref>. | ||
== منابع == | == منابع == | ||