حدیث هدایت: تفاوت میان نسخهها
جز (جایگزینی متن - 'امیری، سلیمان، امامت و دلائل انتصابی بودن آن' به 'امیری، سلیمان، امامت و دلایل انتصابی بودن آن') برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
جز (جایگزینی متن - 'امیری، سلیمان، '''امامت و دلائل انتصابی بودن آن'''' به 'امیری، سلیمان، '''امامت و دلایل انتصابی بودن آن'''') |
||
| خط ۳۰: | خط ۳۰: | ||
== منابع == | == منابع == | ||
{{منابع}} | {{منابع}} | ||
# [[پرونده:IM010218.jpg|22px]] [[سلیمان امیری|امیری، سلیمان]]، [[امامت و | # [[پرونده:IM010218.jpg|22px]] [[سلیمان امیری|امیری، سلیمان]]، [[امامت و دلایل انتصابی بودن آن (کتاب)|'''امامت و دلایل انتصابی بودن آن''']] | ||
{{پایان منابع}} | {{پایان منابع}} | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۳ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۱۸
| حدیث هدایت | |
|---|---|
| ترجمه حدیث | |
| هشدار دهنده منم و هدایتگر، علی بن ابیطالب(ع) است | |
| مشخصات حدیث | |
| صادره از | پیامبر خاتم (ص) |
| محتوای حدیث | |
| دلالت حدیث |
|
| منابع حدیث | |
| منابع اهل سنت | |
مقدمه
طبری به نقل از ابن عباس میگوید: چون آیه ﴿إِنَّمَا أَنْتَ مُنْذِرٌ وَلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ﴾[۱]، نازل شد، پیامبر خدا(ص) دست به سینه نهاد و فرمود: «من هشدار دهنده هستم و هر گروهی هدایتگری دارد» و با دستش به شانه علی(ع) اشاره کرد و فرمود: «ای علی! تو آن هدایتگری. پس از من، رهیافتگان، به وسیله تو هدایت میشوند»[۲].
سیوطی به نقل از ابن عباس درباره سخن خدای متعال: «تو فقط هشداردهنده هستی و هر قومی هدایتگری دارد» میگوید: پیامبر خدا(ص) فرمود: «هشدار دهنده منم و هدایتگر، علی بن ابیطالب(ع) است»[۳]. سیوطی به نقل از ابوبرزه اسلمی میگوید: شنیدم پیامبر خدا(ص) میفرماید: «تو فقط هشدار دهندهای» و دستش را بر سینه خود نهاد، سپس آن را بر سینه علی(ع) نهاد و فرمود: «و هر قومی هدایتگری دارد»[۴].
ابی السعود به نقل از ابوبرده اسلمی، از پیامبر خدا(ص) درباره سخن خدای متعال: «تو فقط هشدار دهنده هستی و هر قومی هدایتگری دارد» پرسید. پیامبر(ص) دستش را بر شانه علی(ع) نهاد و فرمود: «هدایتگر پس از من، این است»[۵].[۶]
منابع
پانویس
- ↑ «تو فقط هشداردهنده هستی و هر قومی هدایتگری دارد»، سوره رعد، آیه ۷.
- ↑ جامع البیان عن تأویل آی القرآن، ج۸، ص۱۰۸؛ التفسیر الکبیر أو مفاتیح الغیب، ج۱۹، ص۱۵.
- ↑ «أنا المنذر و أومأ بيده إلى منكب علي رضى الله عنه فقال أنت الهادي»، الدرالمنثور، ج۴، ص ۴۵.
- ↑ شواهد التنزیل، ج۱، صص ۳۸۸ – ۴۰۸.
- ↑ إرشاد العقل السلیم إلی مزایا القرآن الکریم (تفسیر أبیالسعود)، أبیالسعود محمد بن محمد العمادی، ص۹۹.
- ↑ امیری، سلیمان، امامت و دلایل انتصابی بودن آن ص ۲۷۹.