عصمت حضرت ایوب: تفاوت میان نسخه‌ها

'''پاسخ ششم: [[تسلط]] موقت شیطان، به [[امر الهی]] و نوعی [[آزمایش]]''': «این گونه تسلط شیطان بر آن حضرت هیچ مشکلی در پی ندارد؛ چراکه اولاً این [[سلطه]] به [[فرمان خداوند]] انجام شده است؛ ثانیاً محدود و موقتی بوده است؛ ثالثاً برای آزمایش و ترفیع درجه تحقق یافته است»<ref>ناصر مکارم شیرازی و دیگران، تفسیر نمونه، ج۱۹، ص۲۹۶.</ref>.

این [[تفسیر]] نیز پذیرفته نیست؛ زیرا اولاً به کدام دلیل این سلطه به امر الهی بوده است؟ ظاهر [[آیه]] چنین است: {{متن قرآن|نَادَى رَبَّهُ أَنِّي...}}<ref>«و ایّوب را (یاد کن) آنگاه که پروردگارش را خواند که به من گزند رسیده است و تو بخشاینده‌ترین بخشایندگانی» سوره انبیاء، آیه ۸۳.</ref> و هرگز نمی‌گوید خداوندا تو این عذاب را بر من فرو فرستادی؛ بلکه از وجود آن به درگاه [[پروردگار]] [[شکوه]] می‌کند. بنابراین اگر کار از طرف [[خداوند]] بوده است، چه دلیلی دارد که شیطان واسطه باشد؟ [[حق]] این است که شیطان با [[القای وسوسه]]، دست به این کار زده است<ref>ر.ک: محمد بن عمر فخر رازی، مفاتیح الغیب، قدم له خلیل محیی الدین المیس، ج۱۳، جزء ۲۶، ص۳۹۸.</ref>؛ ثانیاً محدود بودن هرگز [[لغزش]] را توجیه و تصحیح نمی‌کند؛ ثالثاً لغزش به هیچ عنوان عامل ترفیع درجه نمی‌شود»<ref>[[جعفر انواری|انواری، جعفر]]، [[نور عصمت بر سیمای نبوت (کتاب)|نور عصمت بر سیمای نبوت]] ص ۲۵۵-۲۶۵.</ref>.