آخرت در حدیث: تفاوت میان نسخه‌ها

۱۸٬۸۱۵ بایت اضافه‌شده ،  ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
 
(۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۷: خط ۷:


==آخرت==
==آخرت==
{{متن قرآن|وَالَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ وَبِالْآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ}}<ref>«و کسانی که به آنچه بر تو و به آنچه پیش از تو فرو فرستاده‌اند، ایمان و به جهان واپسین، یقین دارند» سوره بقره، آیه ۴.</ref>.
'''الکتاب''': {{متن قرآن|وَالَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ وَبِالْآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ}}<ref>«و کسانی که به آنچه بر تو و به آنچه پیش از تو فرو فرستاده‌اند، ایمان و به جهان واپسین، یقین دارند» سوره بقره، آیه ۴.</ref>.
{{متن قرآن|مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرَى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ تُرِيدُونَ عَرَضَ الدُّنْيَا وَاللَّهُ يُرِيدُ الْآخِرَةَ وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ}}<ref>«بر هیچ پیامبری روا نیست که اسیرانی داشته باشد تا (آنگاه که) در (سر) زمین (خویش دشمن را) از توان بیندازد؛ (شما از گرفتن اسیر) کالای ناپایدار این جهان را می‌خواهید و خداوند جهان واپسین را (برای شما) می‌خواهد و خداوند پیروزمندی فرزانه است» سوره انفال، آیه ۶۷.</ref>.
{{متن قرآن|مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَنْ يَكُونَ لَهُ أَسْرَى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ تُرِيدُونَ عَرَضَ الدُّنْيَا وَاللَّهُ يُرِيدُ الْآخِرَةَ وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ}}<ref>«بر هیچ پیامبری روا نیست که اسیرانی داشته باشد تا (آنگاه که) در (سر) زمین (خویش دشمن را) از توان بیندازد؛ (شما از گرفتن اسیر) کالای ناپایدار این جهان را می‌خواهید و خداوند جهان واپسین را (برای شما) می‌خواهد و خداوند پیروزمندی فرزانه است» سوره انفال، آیه ۶۷.</ref>.


خط ۱۳: خط ۱۳:
{{متن قرآن|مَنْ كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ الْآخِرَةِ نَزِدْ لَهُ فِي حَرْثِهِ وَمَنْ كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ الدُّنْيَا نُؤْتِهِ مِنْهَا وَمَا لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ نَصِيبٍ}}<ref>«هر کس کشت جهان واپسین را بخواهد به کشت او می‌افزاییم و آنکه کشت این جهان را بخواهد از آن بدو می‌دهیم و در جهان واپسین هیچ بهره‌ای ندارد» سوره شوری، آیه ۲۰.</ref>.
{{متن قرآن|مَنْ كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ الْآخِرَةِ نَزِدْ لَهُ فِي حَرْثِهِ وَمَنْ كَانَ يُرِيدُ حَرْثَ الدُّنْيَا نُؤْتِهِ مِنْهَا وَمَا لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ نَصِيبٍ}}<ref>«هر کس کشت جهان واپسین را بخواهد به کشت او می‌افزاییم و آنکه کشت این جهان را بخواهد از آن بدو می‌دهیم و در جهان واپسین هیچ بهره‌ای ندارد» سوره شوری، آیه ۲۰.</ref>.


الحدیث:
'''الحدیث''':
{{متن حدیث|الْإِمَامُ عَلِيٌّ{{ع}}: أَلَا أَيُّهَا النَّاسُ! إِنَّمَا الدُّنْيَا عَرَضٌ حَاضِرٌ يَأْكُلُ مِنْهَا الْبَرُّ وَ الْفَاجِرُ، وَ إِنَّ الْآخِرَةَ وَعْدٌ صَادِقٌ يَحْكُمُ فِيهَا مَلِكٌ قَادِرٌ}}<ref>کنز العمال، ح۴۴۲۲۵.</ref>.
{{متن حدیث|الْإِمَامُ عَلِيٌّ{{ع}}: أَلَا أَيُّهَا النَّاسُ! إِنَّمَا الدُّنْيَا عَرَضٌ حَاضِرٌ يَأْكُلُ مِنْهَا الْبَرُّ وَ الْفَاجِرُ، وَ إِنَّ الْآخِرَةَ وَعْدٌ صَادِقٌ يَحْكُمُ فِيهَا مَلِكٌ قَادِرٌ}}<ref>کنز العمال، ح۴۴۲۲۵.</ref>.
[[امام علی]]{{ع}}: هلا ای [[مردم]]! [[دنیا]] متاعی است آماده که [[نیکو]] و بد از آن می‌خورند، و آخرت وعده‌ای است راست که [[فرمانروایی]] توانا در آن [[روز]] [[داوری]] می‌کند.
[[امام علی]]{{ع}}: هلا ای [[مردم]]! [[دنیا]] متاعی است آماده که [[نیکو]] و بد از آن می‌خورند، و آخرت وعده‌ای است راست که [[فرمانروایی]] توانا در آن [[روز]] [[داوری]] می‌کند.
خط ۵۰: خط ۵۰:


==[[عظمت]] امور آخرت==
==[[عظمت]] امور آخرت==
 
'''الکتاب''':
الکتاب:
{{متن قرآن|انْظُرْ كَيْفَ فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلَى بَعْضٍ وَلَلْآخِرَةُ أَكْبَرُ دَرَجَاتٍ وَأَكْبَرُ تَفْضِيلًا}}<ref>«بنگر چگونه برخی از آنان را بر برخی دیگر برتر می‌داریم و بی‌گمان جهان واپسین در پایه‌ها و در برتری بزرگ‌تر است» سوره اسراء، آیه ۲۱.</ref>.
{{متن قرآن|انْظُرْ كَيْفَ فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلَى بَعْضٍ وَلَلْآخِرَةُ أَكْبَرُ دَرَجَاتٍ وَأَكْبَرُ تَفْضِيلًا}}<ref>«بنگر چگونه برخی از آنان را بر برخی دیگر برتر می‌داریم و بی‌گمان جهان واپسین در پایه‌ها و در برتری بزرگ‌تر است» سوره اسراء، آیه ۲۱.</ref>.
{{متن قرآن|فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌ مَا أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ جَزَاءً بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ}}<ref>«پس هیچ کس نمی‌داند چه روشنی چشمی برای آنان به پاداش کارهایی که می‌کردند نهفته‌اند» سوره سجده، آیه ۱۷.</ref>.
{{متن قرآن|فَلَا تَعْلَمُ نَفْسٌ مَا أُخْفِيَ لَهُمْ مِنْ قُرَّةِ أَعْيُنٍ جَزَاءً بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ}}<ref>«پس هیچ کس نمی‌داند چه روشنی چشمی برای آنان به پاداش کارهایی که می‌کردند نهفته‌اند» سوره سجده، آیه ۱۷.</ref>.


الحدیث:
'''الحدیث''':
{{متن حدیث|الْإِمَامُ عَلِيٌّ{{ع}}: كُلُّ شَيْ‌ءٍ مِنَ الدُّنْيَا سَمَاعُهُ أَعْظَمُ مِنْ عِيَانِهِ وَ كُلُّ شَيْ‌ءٍ مِنَ الْآخِرَةِ عِيَانُهُ أَعْظَمُ مِنْ سَمَاعِهِ فَلْيَكْفِكُمْ مِنَ الْعِيَانِ السَّمَاعُ وَ مِنَ الْغَيْبِ الْخَبَرُ}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۱۴.</ref>.
{{متن حدیث|الْإِمَامُ عَلِيٌّ{{ع}}: كُلُّ شَيْ‌ءٍ مِنَ الدُّنْيَا سَمَاعُهُ أَعْظَمُ مِنْ عِيَانِهِ وَ كُلُّ شَيْ‌ءٍ مِنَ الْآخِرَةِ عِيَانُهُ أَعْظَمُ مِنْ سَمَاعِهِ فَلْيَكْفِكُمْ مِنَ الْعِيَانِ السَّمَاعُ وَ مِنَ الْغَيْبِ الْخَبَرُ}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۱۱۴.</ref>.
[[امام علی]]{{ع}}: و هر چیز [[دنیا]]، شنیدن آن بزرگتر از دیدن آن است؛ و هر چیز [[آخرت]]، دیدن آن بزرگتر از شنیدن آن است. پس، به جای دیدن آخرت و [[مشاهده]] آنچه از دیدگان شما پنهان و در پس پرده [[غیب]] است، به همان شنیدن و خبر یافتن [توسط [[پیامبران]]] اکتفا کنید.
[[امام علی]]{{ع}}: و هر چیز [[دنیا]]، شنیدن آن بزرگتر از دیدن آن است؛ و هر چیز [[آخرت]]، دیدن آن بزرگتر از شنیدن آن است. پس، به جای دیدن آخرت و [[مشاهده]] آنچه از دیدگان شما پنهان و در پس پرده [[غیب]] است، به همان شنیدن و خبر یافتن [توسط [[پیامبران]]] اکتفا کنید.
خط ۶۶: خط ۶۵:


==آخرت، سرای بقاست==
==آخرت، سرای بقاست==
===الکتاب===
'''الکتاب''':
{{متن قرآن|يَا قَوْمِ إِنَّمَا هَذِهِ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا مَتَاعٌ وَإِنَّ الْآخِرَةَ هِيَ دَارُ الْقَرَارِ}}<ref>«ای قوم من! زندگی این جهان، تنها بهره‌ای (اندک) است و جهان واپسین است که سرای ماندگاری است» سوره غافر، آیه ۳۹.</ref>.
{{متن قرآن|يَا قَوْمِ إِنَّمَا هَذِهِ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا مَتَاعٌ وَإِنَّ الْآخِرَةَ هِيَ دَارُ الْقَرَارِ}}<ref>«ای قوم من! زندگی این جهان، تنها بهره‌ای (اندک) است و جهان واپسین است که سرای ماندگاری است» سوره غافر، آیه ۳۹.</ref>.


===الحدیث===
'''الحدیث''':
{{متن حدیث|الْإِمَامُ عَلِيٌّ{{ع}}: مَنْ عَمَّرَ دَارَ إِقَامَتِهِ فَهُوَ الْعَاقِلُ}}<ref>غرر الحکم، ح۸۲۹۸.</ref>.
{{متن حدیث|الْإِمَامُ عَلِيٌّ{{ع}}: مَنْ عَمَّرَ دَارَ إِقَامَتِهِ فَهُوَ الْعَاقِلُ}}<ref>غرر الحکم، ح۸۲۹۸.</ref>.
امام علی{{ع}}: کسی که سرای ماندگاری خود را آباد سازد، [[خردمند]] است.
امام علی{{ع}}: کسی که سرای ماندگاری خود را آباد سازد، [[خردمند]] است.
خط ۹۸: خط ۹۷:


==[[آخرت]]، سرای زندگانی==
==[[آخرت]]، سرای زندگانی==
===الکتاب===
'''الکتاب''':
{{متن قرآن|وَمَا هَذِهِ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا لَهْوٌ وَلَعِبٌ وَإِنَّ الدَّارَ الْآخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوَانُ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ}}<ref>«و اگر می‌دانستند زندگانی این جهان جز سرگرمی و بازیچه‌ای نیست و بی‌گمان زندگی سرای واپسین است که زندگی (راستین) است» سوره عنکبوت، آیه ۶۴.</ref>.
{{متن قرآن|وَمَا هَذِهِ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا لَهْوٌ وَلَعِبٌ وَإِنَّ الدَّارَ الْآخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوَانُ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ}}<ref>«و اگر می‌دانستند زندگانی این جهان جز سرگرمی و بازیچه‌ای نیست و بی‌گمان زندگی سرای واپسین است که زندگی (راستین) است» سوره عنکبوت، آیه ۶۴.</ref>.


===الحدیث===
'''الحدیث''':
{{متن حدیث|رَسُولُ اللَّهِ{{صل}}: يَا عَجَباً كُلَّ الْعَجَبِ لِلْمُصَدِّقِ بِدَارِ الْحَيَوَانِ وَ هُوَ يَسْعَى لِدَارِ الْغُرُورِ!}}<ref>الدر المنثور، ج۶، ص۴۷۶.</ref>.
{{متن حدیث|رَسُولُ اللَّهِ{{صل}}: يَا عَجَباً كُلَّ الْعَجَبِ لِلْمُصَدِّقِ بِدَارِ الْحَيَوَانِ وَ هُوَ يَسْعَى لِدَارِ الْغُرُورِ!}}<ref>الدر المنثور، ج۶، ص۴۷۶.</ref>.
[[پیامبر خدا]]{{صل}}: وه چه شگفت است از کسی که سرای زندگانی (آخرت) را [[باور]] دارد و با این حال برای سرای [[فریبنده]] ([[دنیا]]) تکاپو می‌کند!
[[پیامبر خدا]]{{صل}}: وه چه شگفت است از کسی که سرای زندگانی (آخرت) را [[باور]] دارد و با این حال برای سرای [[فریبنده]] ([[دنیا]]) تکاپو می‌کند!
خط ۱۰۹: خط ۱۰۸:


==[[برتری]] آخرت==
==[[برتری]] آخرت==
===الکتاب===
'''الکتاب''':
{{متن قرآن|قُلْ مَتَاعُ الدُّنْيَا قَلِيلٌ وَالْآخِرَةُ خَيْرٌ لِمَنِ اتَّقَى}}<ref>«بگو: بهره این جهان، اندک است و سرای واپسین برای آن کس که پرهیزگاری ورزد بهتر است» سوره نساء، آیه ۷۷.</ref>.
{{متن قرآن|قُلْ مَتَاعُ الدُّنْيَا قَلِيلٌ وَالْآخِرَةُ خَيْرٌ لِمَنِ اتَّقَى}}<ref>«بگو: بهره این جهان، اندک است و سرای واپسین برای آن کس که پرهیزگاری ورزد بهتر است» سوره نساء، آیه ۷۷.</ref>.
{{متن قرآن|بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا * وَالْآخِرَةُ خَيْرٌ وَأَبْقَى}}<ref>«بلکه، شما زندگی این جهان را برمی‌گزینید * با آنکه جهان واپسین بهتر و پایدارتر است» سوره اعلی، آیه ۱۶-۱۷.</ref>.
{{متن قرآن|بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا * وَالْآخِرَةُ خَيْرٌ وَأَبْقَى}}<ref>«بلکه، شما زندگی این جهان را برمی‌گزینید * با آنکه جهان واپسین بهتر و پایدارتر است» سوره اعلی، آیه ۱۶-۱۷.</ref>.


===الحدیث===
'''الحدیث''':
{{متن حدیث|رَسُولُ اللَّهِ{{صل}}: إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى يُعْطِي الدُّنْيَا عَلَى نِيَّةِ الْآخِرَةِ وَ لَا يُعْطِي الْآخِرَةَ عَلَى نِيَّةِ الدُّنْيَا}}<ref>الجامع الصغیر، ج۱، ص۲۹۲، ح۱۹۱۷.</ref>.
{{متن حدیث|رَسُولُ اللَّهِ{{صل}}: إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى يُعْطِي الدُّنْيَا عَلَى نِيَّةِ الْآخِرَةِ وَ لَا يُعْطِي الْآخِرَةَ عَلَى نِيَّةِ الدُّنْيَا}}<ref>الجامع الصغیر، ج۱، ص۲۹۲، ح۱۹۱۷.</ref>.
پیامبر خدا{{صل}}: [[خداوند متعال]] دنیا را با [[نیت]] آخرت [به [[آدمی]]] می‌دهد اما از دادن آخرت با نیت دنیا ابا دارد.
پیامبر خدا{{صل}}: [[خداوند متعال]] دنیا را با [[نیت]] آخرت [به [[آدمی]]] می‌دهد اما از دادن آخرت با نیت دنیا ابا دارد.
خط ۱۲۵: خط ۱۲۴:
{{متن حدیث|عنه{{ع}}: مَنْ عَمَّرَ دُنْيَاهُ خَرَّبَ مَآلَهُ، مَنْ عَمَّرَ آخِرَتَهُ بَلَغَ آمَالَهُ}}<ref>غرر الحکم، ح(۸۳۴۷ - ۸۳۴۸).</ref>.
{{متن حدیث|عنه{{ع}}: مَنْ عَمَّرَ دُنْيَاهُ خَرَّبَ مَآلَهُ، مَنْ عَمَّرَ آخِرَتَهُ بَلَغَ آمَالَهُ}}<ref>غرر الحکم، ح(۸۳۴۷ - ۸۳۴۸).</ref>.
امام علی{{ع}}: هر که دنیای خویش را آباد سازد، [[آخرت]] خود را ویران می‌کند و هر که آخرت خویش را آباد سازد به آرزوهای خود می‌رسد.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[میزان الحکمه (کتاب)|میزان الحکمه ج۱]] ص۶۱.</ref>.
امام علی{{ع}}: هر که دنیای خویش را آباد سازد، [[آخرت]] خود را ویران می‌کند و هر که آخرت خویش را آباد سازد به آرزوهای خود می‌رسد.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[میزان الحکمه (کتاب)|میزان الحکمه ج۱]] ص۶۱.</ref>.
==یاد [[آخرت]]==
{{متن حدیث|رَسُولُ اللَّهِ{{صل}}: إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى يُبْغِضُ كُلَّ عَالِمٍ بِالدُّنْيَا جَاهِلٍ بِالْآخِرَةِ}}<ref>کنز العمال، ح۲۸۹۸۲.</ref>.
[[پیامبر خدا]]{{صل}}: [[خداوند تبارک و تعالی]] کسی را که دنیاشناس و آخرت نشناس باشد، [[دشمن]] می‌دارد.
{{متن حدیث|الْإِمَامُ عَلِيٌّ{{ع}}: ذِكْرُ الْآخِرَةِ دَوَاءٌ وَ شِفَاءٌ، ذِكْرُ الدُّنْيَا أَدْوَأُ الْأَدْوَاءِ}}<ref>غرر الحکم، ح(۵۱۷۵ - ۵۱۷۶).</ref>.
[[امام علی]]{{ع}}: یاد آخرت دارو و درمان است، یاد [[دنیا]] بدترین درد و [[بیماری]].
{{متن حدیث|عنه{{ع}}: مَنْ أَكْثَرَ مِنْ ذِكْرِ الْآخِرَةِ قَلَّتْ مَعْصِيَتُهُ}}<ref>غرر الحکم، ح۸۷۶۹.</ref>.
امام علی{{ع}}: هر کس که زیاد به یاد آخرت باشد، کمتر [[گناه]] می‌کند.
{{متن حدیث|عنه{{ع}} -في ذكر [[عمرو بن العاص]]-: أَمَا وَ اللَّهِ إِنِّي لَيَمْنَعُنِي مِنَ اللَّعِبِ ذِكْرُ الْمَوْتِ وَ إِنَّهُ لَيَمْنَعُهُ مِنْ قَوْلِ الْحَقِّ نِسْيَانُ الْآخِرَةِ}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۸۴.</ref>.
امام علی{{ع}} -درباره [[عمرو بن عاص]]- فرمود: به [[خدا]] [[سوگند]]، [[یاد مرگ]]، مرا از [[شوخی]] و [[بازی]] باز می‌دارد و [[فراموشی]] آخرت، او را از گفتن [[حق]] باز می‌دارد.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[میزان الحکمه (کتاب)|میزان الحکمه ج۱]] ص۶۱.</ref>.
==کار برای آخرت==
{{متن حدیث|رَسُولُ اللَّهِ{{صل}}: اعْمَلْ لِدُنْيَاكَ كَأَنَّكَ تَعِيشُ أَبَداً وَ اعْمَلْ لآِخِرَتِكَ كَأَنَّكَ تَمُوتُ غَداً}}<ref>تنبیه الخواطر، ج۲، ص۲۳۴.</ref>.
پیامبر خدا{{صل}}: برای دنیای خود چنان کار کن که گویی تا ابد زنده‌ای، و برای آخرتت چنان کار کن که گویی همین فردا خواهی مرد.
{{متن حدیث|الْإِمَامُ عَلِيٌّ{{ع}}: جَاهِدْ نَفْسَكَ وَ اعْمَلْ لِلْآخِرَةِ جُهْدَكَ}}<ref>غرر الحکم، ح۲۴۰۶.</ref>.
امام علی{{ع}}: با نفس خویش بستیز و توان و [[کوشش]] خود را برای آخرت به کار گیر.
{{متن حدیث|عنه{{ع}}: اصْرِفْ إِلَى الْآخِرَةِ وَجْهَكَ وَ اجْعَلْ لِلَّهِ جِدَّكَ}}<ref>غرر الحکم، ح۲۴۰۷.</ref>.
امام علی{{ع}}: به آخرت روی آر و توان و کوشش خود را برای خدا قرار ده.
{{متن حدیث|عنه{{ع}}: إِنَّكَ مَخْلُوقٌ لِلْآخِرَةِ فَاعْمَلْ لَهَا، إِنَّكَ لَمْ تُخْلَقْ لِلدُّنْيَا فَازْهَدْ فِيهَ}}<ref>غرر الحکم، ح(۳۸۱۰ - ۳۸۱۱).</ref>.
امام علی{{ع}}: تو برای آخرت [[آفریده]] شده‌ای؛ پس، برای آن کار کن. برای دنیا آفریده نشده‌ای؛ پس، از آن روی برتاب.
{{متن حدیث|عنه{{ع}}: إِنَّكُمْ إِلَى الِاهْتِمَامِ بِمَا يَصْحَبُكُمْ إِلَى الْآخِرَةِ أَحْوَجُ مِنْكُمْ إِلَى كُلِّ مَا يَصْحَبُكُمْ مِنَ الدُّنْيَا}}<ref>غرر الحکم، ح۳۸۳۰.</ref>.
امام علی{{ع}}: شما به [[همت]] گماردن درباره آنچه تا آخرت همراهی‌تان می‌کند، نیازمندترید تا به همه آنچه در [[دنیا]] ملازم و همراه شماست.
{{متن حدیث|عنه{{ع}}: فَلْيَصْدُقْ رَائِدٌ أَهْلَهُ وَ لْيُحْضِرْ عَقْلَهُ وَ لْيَكُنْ مِنْ أَبْنَاءِ الْآخِرَةِ فَمِنْهَا قَدِمَ وَ إِلَيْهَا يَنْقَلِبُ}}<ref>غرر الحکم، ح۶۵۵۸.</ref>.
[[امام علی]]{{ع}}: پیشرو<ref>در متن حدیث، کلمه «رائد» آمده است. رائد، به کسی می‌گویند که صحرانشینان در هنگام کوچ، او را جلوتر می‌فرستند تا منزلی پر آب و علف یا جایی امن برایشان بیابد و به آنها خبر دهد. م.</ref> باید به افراد خود راست بگوید، و باید [[خرد]] خویش را به کار گیرد، و باید از [[فرزندان]] [[آخرت]] باشد؛ زیرا از آنجا آمده و بدانجا باز می‌گردد.
{{متن حدیث|عنه{{ع}}: كُنْ فِي الدُّنْيَا بِبَدَنِكَ وَ فِي الْآخِرَةِ بِقَلْبِكَ وَ عَمَلِكَ}}<ref>غرر الحکم، ح۷۱۶۴.</ref>.
امام علی{{ع}}: با پیکر خود در دنیا باش و با [[دل]] و عملت در آخرت.
{{متن حدیث|عنه{{ع}}: كَيْفَ يَعْمَلُ لِلْآخِرَةِ الْمَشْغُولُ بِالدُّنْيَا؟!}}<ref>غرر الحکم، ح۶۹۷۶.</ref>.
امام علی{{ع}}: کسی که سرگرم دنیاست، چگونه می‌تواند برای آخرت کار کند؟
{{متن حدیث|عنه{{ع}}: لَا يَنْفَعُ الْعَمَلُ لِلْآخِرَةِ مَعَ الرَّغْبَةِ فِي الدُّنْيَا}}<ref>غرر الحکم، ح۱۰۸۲۹.</ref>.
امام علی{{ع}}: با [[رغبت]] به دنیا، کار برای آخرت بی‌فایده است.
{{متن حدیث|عنه{{ع}}: اجْعَلْ هَمَّكَ لِمَعَادِكَ تَصْلُحْ}}<ref>غرر الحکم، ح۲۳۰۸.</ref>.
امام علی{{ع}}: [[کوشش]] و [[همت]] خود را برای آخرتت صرف کن، تا سامان یابی.
{{متن حدیث|عنه{{ع}}: اسْتَفْرِغْ جُهْدَكَ لِمَعَادِكَ تَصْلُحْ مَثْوَاكَ}}<ref>غرر الحکم، ح۲۴۱۱.</ref>.
امام علی{{ع}}: کوشش خود را برای معادت به کار گیر، تا قرارگاهت را سامان دهی.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[میزان الحکمه (کتاب)|میزان الحکمه ج۱]] ص۶۲.</ref>.
==اهتمام ورزیدن به [[آخرت]]==
{{متن حدیث|رَسُولُ اللَّهِ{{صل}}: مَنْ أَصْبَحَ وَ أَمْسَى وَ الْآخِرَةُ أَكْبَرُ هَمِّهِ جَعَلَ اللَّهُ الْغِنَى فِي قَلْبِهِ وَ جَمَعَ لَهُ أَمْرَهُ وَ لَمْ يَخْرُجْ مِنَ الدُّنْيَا حَتَّى يَسْتَكْمِلَ رِزْقَهُ وَ مَنْ أَصْبَحَ وَ أَمْسَى وَ الدُّنْيَا أَكْبَرُ هَمِّهِ جَعَلَ اللَّهُ الْفَقْرَ بَيْنَ عَيْنَيْهِ وَ شَتَّتَ عَلَيْهِ أَمْرَهُ وَ لَمْ يَنَلْ مِنَ الدُّنْيَا إِلَّا مَا قُسِمَ لَهُ}}<ref>بحار الأنوار، ج۷۷، ص۱۵۱، ح۱۰۴.</ref>.
[[پیامبر خدا]]{{صل}}: هر آن کس که در شب و [[روز]]، بزرگترین همش آخرت باشد، [[خداوند]] [[بی‌نیازی]] را در [[دل]] او جای می‌دهد و کارش را سامان می‌بخشد و از [[دنیا]] نمی‌رود مگر وقتی که روزی‌اش را کامل دریافت کرده باشد. و هر آن کس که شب و روز، بزرگترین همش دنیا باشد، خداوند [[فقر]] را در بین دو چشم او قرار می‌دهد (همیشه چشمش گرسنه دنیا است) و کارش را پریشان می‌سازد و از دنیا به چیزی بیش از قسمت خود نمی‌رسد.
{{متن حدیث|عنه{{صل}}: مَنْ كَانَتِ الْآخِرَةُ هَمَّهُ جَمَعَ اللَّهُ شَمْلَهُ، وَ جَعَلَ غِنَاهُ بَيْنَ عَيْنَيْهِ، وَ أَتَتْهُ الدُّنْيَا وَ هِيَ رَاغِمَةٌ. وَ مَنْ كَانَتِ الدُّنْيَا هَمَّهُ فَرَّقَ اللَّهُ شَمْلَهُ وَ جَعَلَ فَقْرَهُ بَيْنَ عَيْنَيْهِ وَ لَمْ يَأْتِهِ مِنَ الدُّنْيَا إِلَّا مَا كَتَبَ لَهُ}}<ref>کنز العمال، ح۴۴۱۶۰.</ref>.
پیامبر خدا{{صل}}: هر کس که آخرت [[هم و غم]] او باشد خداوند امور او را به سامان می‌آورد و بی‌نیازی را در بین دو چشم او قرار می‌دهد و دنیا علی‌رغم میل خود نزد او می‌رود. و هر کس که دنیا هم و غمش باشد خداوند امورش را از هم می‌پاشد و فقر را در بین دو چشم او قرار می‌دهد و از دنیا جز آنچه خداوند برایش مقدر داشته نصیبش نمی‌شود.
{{متن حدیث|الْإِمَامُ عَلِيٌّ{{ع}}: مَنْ جَعَلَ كُلَّ هَمِّهِ لِآخِرَتِهِ ظَفِرَ بِالْمَأْمُولِ}}<ref>غرر الحکم، ح۸۵۱۲.</ref>.
[[امام علی]]{{ع}}: هر که تمام هم و غم خود را آخرتش قرار دهد به آرزوی (آخرت) می‌رسد.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[میزان الحکمه (کتاب)|میزان الحکمه ج۱]] ص۶۳.</ref>.
==خصوصیات [[اهل]] آخرت==
'''الکتاب''':
{{متن قرآن|تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِينَ لَا يُرِيدُونَ عُلُوًّا فِي الْأَرْضِ وَلَا فَسَادًا}}<ref>«آنک سرای واپسین! آن را برای کسانی می‌نهیم که بر آنند تا در روی زمین، نه گردنکشی کنند و نه تباهی» سوره قصص، آیه ۸۳.</ref>.
'''الحدیث''':
{{متن حدیث|رَسُولُ اللَّهِ{{صل}}: أُوصِيكُمْ بِتَقْوَى اللَّهِ وَ أَوْصَى اللَّهُ بِكُمْ إِنِّي لَكُمْ نَذِيرٌ مُبِينٌ أَنْ لَا تَعْلُوا عَلَى اللَّهِ فِي عِبَادِهِ وَ بِلَادِهِ فَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَى قَالَ لِي وَ لَكُمْ {{متن قرآن|تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِينَ لَا يُرِيدُونَ عُلُوًّا فِي الْأَرْضِ وَلَا فَسَادًا}}<ref>«آنک سرای واپسین! آن را برای کسانی می‌نهیم که بر آنند تا در روی زمین، نه گردنکشی کنند و نه تباهی» سوره قصص، آیه ۸۳.</ref>}}<ref>الأمالی للطوسی، ص۲۰۷، ح۳۵۴.</ref>.
[[پیامبر خدا]]{{صل}}: شما را به [[پروای الهی]] سفارش می‌کنم و سفارش شما را به [[خدا]] می‌کنم -که من برای شما هشدار دهنده‌ای آشکار گویم- که در میان [[بندگان]] و سرزمین‌های [[خداوند]] بر او [[برتری]] نجویید؛ زیرا [[خداوند متعال]] برای من و شما [چنین] فرموده است: «آن سرای [[آخرت]] را آن کسانی می‌کنیم که در [[زمین]]، خواهان [[برتری‌جویی]] و [[تباهکاری]] نیستند».
{{متن حدیث|الْإِمَامُ عَلِيٌّ{{ع}}:
فَلَمَّا نَهَضْتُ بِالْأَمْرِ نَكَثَتْ طَائِفَةٌ وَ مَرَقَتْ أُخْرَى وَ قَسَطَ آخَرُونَ، كَأَنَّهُمْ لَمْ يَسْمَعُوا اللَّهَ سُبْحَانَهُ يَقُولُ {{متن قرآن|تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِينَ لَا يُرِيدُونَ عُلُوًّا فِي الْأَرْضِ وَلَا فَسَادًا}}<ref>«آنک سرای واپسین! آن را برای کسانی می‌نهیم که بر آنند تا در روی زمین، نه گردنکشی کنند و نه تباهی» سوره قصص، آیه ۸۳.</ref>! بَلَى وَ اللَّهِ لَقَدْ سَمِعُوهَا وَ وَعَوْهَا، وَ لَكِنَّهُمْ حَلِيَتِ الدُّنْيَا فِي أَعْيُنِهِمْ وَ رَاقَهُمْ زِبْرِجُهَا}}<ref>نهج البلاغه، خطبه ۳.</ref>.
[[امام علی]]{{ع}}: چون [[خلافت]] را به دست گرفتم، گروهی [[پیمان]] شکستند و گروهی از [[دین]] خارج شدند و دسته‌ای دیگر [[ستم]] پیشه کردند؛ گویی این سخن [[خداوند سبحان]] را نشنیدند که «آن سرای آخرت را برای کسانی قرار می‌دهیم که در زمین، خواهان برتری‌جویی و تباهکاری نیستند». آری، [[سوگند]] به خدا که آن را شنیدند و فهمیدند، اما [[دنیا]] در چشم آنها [[زیبا]] شد و زیب و زیورهای آن خوشایندشان گردید.
{{متن حدیث|عنه{{ع}} - فِي قَوْلِهِ تَعَالَى: {{متن قرآن|تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ.....}}<ref>«آنک سرای واپسین! آن را برای کسانی می‌نهیم که بر آنند تا در روی زمین، نه گردنکشی کنند و نه تباهی؛ و سرانجام (نیکو) از آن پرهیزگاران است» سوره قصص، آیه ۸۳.</ref>-: نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ فِي أَهْلِ الْعَدْلِ وَ التَّوَاضُعِ مِنَ الْوُلَاةِ، وَ أَهْلِ الْقُدْرَةِ مِنْ سَائِرِ النَّاسِ}}<ref>تاریخ دمشق، ج۴۲، ص۴۸۹.</ref>.
[[امام علی]]{{ع}} -درباره [[آیه]] «آن سرای [[آخرت]]...»..- فرمود: این آیه درباره [[حکمرانان]] [[دادگر]] و [[فروتن]] و دیگر [[صاحبان قدرت]] نازل شده است.
{{متن حدیث|عنه{{ع}}: إِنَّ الرَّجُلَ لَيُعْجِبُهُ شِرَاكُ نَعْلِهِ فَيَدْخُلُ فِي هَذِهِ الْآيَةِ {{متن قرآن|تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ.....}}<ref>«آنک سرای واپسین! آن را برای کسانی می‌نهیم که بر آنند تا در روی زمین، نه گردنکشی کنند و نه تباهی؛ و سرانجام (نیکو) از آن پرهیزگاران است» سوره قصص، آیه ۸۳.</ref>}}<ref>مجمع البیان، ج۷، ص۴۲۰.</ref>.
امام علی{{ع}}: اگر حتی بند [[کفش]] [[آدمی]] او را سرخوش کند، مشمول آیه «آن سرای آخرت...».. می‌شود.
{{متن حدیث|عنه{{ع}}: إِنَّ الرَّجُلَ لَيُعْجِبُهُ أَنْ يَكُونَ شِرَاكُ نَعْلِهِ أَجْوَدَ مِنْ شِرَاكِ نَعْلِ صَاحِبِهِ فَيَدْخُلُ تَحْتَهَا}}<ref>سعد السعود، ص۸۸.</ref>.
امام علی{{ع}}: اگر [[انسان]] از این که بند کفش او از بند کفش دوستش بهتر است سرخوش شود، مشمول این آیه می‌شود.
{{متن حدیث|الْإِمَامُ الصَّادِقُ{{ع}} -فِي قَوْلِهِ تَعَالَى: {{متن قرآن|عُلُوًّا فِي الْأَرْضِ وَلَا فَسَادًا}}: الْعُلُوُّ الشَّرَفُ وَ الْفَسَادُ النِّسَاءُ}}<ref>تفسیر القمی، ج۲، ص۱۴۷.</ref>.
[[امام صادق]]{{ع}} - درباره آیه «علوا فی الأرض و لا فسادا» - فرمود: منظور از «[[علو]]»، بزرگی و [[فخر فروشی]] است و منظور از «[[فساد]]»، [[زنان]].
{{متن حدیث|تَفْسِيرُ الْقُمِّيِّ عَنْ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ: قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ{{ع}}: يَا حَفْصُ، مَا مَنْزِلَةُ الدُّنْيَا مِنْ نَفْسِي إِلَّا بِمَنْزِلَةِ الْمَيْتَةِ، إِذَا اضْطُرِرْتُ إِلَيْهَا أَكَلْتُ مِنْهَا..... ثُمَّ تَلَا قَوْلَهُ: {{متن قرآن|تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِينَ لَا يُرِيدُونَ عُلُوًّا فِي الْأَرْضِ وَلَا فَسَادًا وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ}}<ref>«آنک سرای واپسین! آن را برای کسانی می‌نهیم که بر آنند تا در روی زمین، نه گردنکشی کنند و نه تباهی؛ و سرانجام (نیکو) از آن پرهیزگاران است» سوره قصص، آیه ۸۳.</ref>، وَ جَعَلَ يَبْكِي وَ يَقُولُ: ذَهَبَتْ وَ اللَّهِ الْأَمَانِيُّ عِنْدَ هَذِهِ الْآيَةِ}}<ref>تفسیر القمی، ج۲، ص۱۴۶.</ref>.
[[تفسیر القمی]] - به نقل از [[حفص بن غیاث]] -: [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: «ای حفص! [[دنیا]] در نظر من چونان مردار است که هرگاه ناچار شدم، از آن می‌خورم.»... آن گاه [[آیه]] «آن سرای [[آخرت]] را از آن کسانی می‌کنیم که در [[زمین]]، خواهان [[برتری‌جویی]] و [[تباهکاری]] نیستند و فرجام [خوش]، از آن [[پرهیزگاران]] است» را [[تلاوت]] نمود و شروع به [[گریستن]] کرد و فرمود: «[[سوگند]] به [[خدا]] که با این آیه همه [[آرزوها]] بر باد رفت».<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[میزان الحکمه (کتاب)|میزان الحکمه ج۱]] ص۶۳.</ref>.


==دسته‌بندی آخرت در حدیث==
==دسته‌بندی آخرت در حدیث==
۸۰٬۱۲۹

ویرایش