اخلاق اقتصادی: تفاوت میان نسخه‌ها

}}

== مقدمه ==

‌اخلاق اقتصادی در عرصه سوم یعنی رابطه انسان با دیگر [[انسان‌ها]] نیز عبارت است از [[انصاف]] و دوری از [[ستم]]<ref>صحیفه امام، ج۶، ۳۸۸ و ۳۹۵ و ۴۹۸ و ۵۱۰؛ ج۷، ۳۰۵ و ۵۳۳.</ref>، [[رفق و مدارا]]<ref>شرح حدیث جنود عقل و جهل، ص۳۱۵.</ref> و ... . این رفتارها بر اساس [[قوانین الهی]] از طریق علل مجردی که در طول علل مادی قرار دارد در [[سعادت]] فرد و [[جامعه]] موثر هستند<ref>تقریرات فلسفه، ج۳، ص۲۵۵؛ شرح حدیث جنود عقل و جهل، ص۲۴۶.</ref>.<ref>[[احمد رضا صفا|صفا، احمد رضا]]، [[نظام اقتصاد اسلامی - صفا (مقاله)| مقاله «نظام اقتصاد اسلامی»]]، [[منظومه فکری امام خمینی (کتاب)|منظومه فکری امام خمینی]]، ص ۶۵۴.</ref>

# اهمیت نقش کارگر در تولید و رعایت [[حقوق]] آنها<ref>صحیفه امام، ج۶، ص۳۸۱؛ ج۷، ص۱۷۶؛ ج۲۱، ص۱۵۹.</ref>.<ref>[[احمد رضا صفا|صفا، احمد رضا]]، [[نظام اقتصاد اسلامی - صفا (مقاله)| مقاله «نظام اقتصاد اسلامی»]]، [[منظومه فکری امام خمینی (کتاب)|منظومه فکری امام خمینی]]، ص ۶۵۷.</ref>

در [[نظام]] اقتصاد اسلامی، به تخصیص و تقسیم‌بندی منابع [[تولید]] که «ثروت‌های اولیه» نامیده می‌شوند و بهره‌برداری و تبدیل آنها به کالاها از طریق کار که «ثروت‌های ثانویه» نامیده می‌شود، توزیع می‌گویند. این امر نه تنها یکی از معضلات و موارد [[اختلاف]] نظام‌های [[اقتصادی]] بوده بلکه [[برقراری عدالت]] [[اجتماعی]] در [[جامعه]] نیز بستگی به ارائه راه حل مناسبی در مورد مشکل یاد شده دارد. اصول [[حاکم]] بر [[توزیع ثروت]] و درآمد عبارت است از:

# برخورداری عموم افراد جامعه از [[رفاه]]<ref>صحیفه امام، ج۴، ص۱۸۲؛ ج۷، ص۳۱؛ ج۱۴، ص۲۹۱.</ref>؛

=== [[مصرف]] در [[نظام اقتصادی اسلام]] ===

# پرهیز از هزینه در امور [[حرام]]<ref>المکاسب المحرمة، ج۱، ص۷.</ref>؛

# هزینه در جهت [[قرب الهی]]، [[عبادات]]، صدقات و...<ref>صحیفه امام، ج۱۲، ص۲۰۱.</ref>؛