مدیران رابط کاربری، مدیران، templateeditor
۲۴٬۵۵۵
ویرایش
(←پانویس) |
(←پانویس) |
||
(۵ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۴ کاربر نشان داده نشد) | |||
خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | {{مدخل مرتبط | ||
| موضوع مرتبط = جوانمردی | | موضوع مرتبط = جوانمردی | ||
خط ۶: | خط ۵: | ||
| پرسش مرتبط = | | پرسش مرتبط = | ||
}} | }} | ||
==مقدمه== | == مقدمه == | ||
[[آمرزش|گذشت]] و [[جوان مردی]] از مهمترین پایههای [[اخلاق]] کریمانه است. [[پیامبر اکرم]]{{صل}} نیز از این ویژگی به طور کامل بهره مند بود. ازاین رو، در برابر [[اشتباه]] [[یاران]] و اطرافیان خود، گذشت پیشه میساخته با [[چشم پوشی]] از کارهای [[ناشایست]] شان، آنان را شرمسار میساخت. آن بزرگوار حتی از [[یهودیان]] لجوج [[مدینه]] که همواره آن [[حضرت]] را [[آزار]] میدادند، درمی گذشت. [[قرآن کریم]] میفرماید: | [[آمرزش|گذشت]] و [[جوان مردی]] از مهمترین پایههای [[اخلاق]] کریمانه است. [[پیامبر اکرم]] {{صل}} نیز از این ویژگی به طور کامل بهره مند بود. ازاین رو، در برابر [[اشتباه]] [[یاران]] و اطرافیان خود، گذشت پیشه میساخته با [[چشم پوشی]] از کارهای [[ناشایست]] شان، آنان را شرمسار میساخت. آن بزرگوار حتی از [[یهودیان]] لجوج [[مدینه]] که همواره آن [[حضرت]] را [[آزار]] میدادند، درمی گذشت. [[قرآن کریم]] میفرماید: | ||
{{متن قرآن|فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِيثَاقَهُمْ لَعَنَّاهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوبَهُمْ قَاسِيَةً يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَنْ مَوَاضِعِهِ وَنَسُوا حَظًّا مِمَّا ذُكِّرُوا بِهِ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلَى خَائِنَةٍ مِنْهُمْ إِلَّا قَلِيلًا مِنْهُمْ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ}}<ref>«پس، برای پیمانشکنی لعنتشان کردیم و دلهاشان را سخت گردانیدیم زیرا عبارات (کتاب آسمانی) را از جای خویش پس و پیش میکردند و بخشی از آنچه را بدیشان یادآور شده بودند از یاد بردند و تو پیوسته از خیانت آنان- جز شمار اندکی از ایشان- آگاهی مییابی؛ آنان را ببخشای و درگذر! بیگمان خداوند نیکوکاران را دوست میدارد» سوره مائده، آیه ۱۳.</ref>. | {{متن قرآن|فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِيثَاقَهُمْ لَعَنَّاهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوبَهُمْ قَاسِيَةً يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَنْ مَوَاضِعِهِ وَنَسُوا حَظًّا مِمَّا ذُكِّرُوا بِهِ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلَى خَائِنَةٍ مِنْهُمْ إِلَّا قَلِيلًا مِنْهُمْ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ}}<ref>«پس، برای پیمانشکنی لعنتشان کردیم و دلهاشان را سخت گردانیدیم زیرا عبارات (کتاب آسمانی) را از جای خویش پس و پیش میکردند و بخشی از آنچه را بدیشان یادآور شده بودند از یاد بردند و تو پیوسته از خیانت آنان- جز شمار اندکی از ایشان- آگاهی مییابی؛ آنان را ببخشای و درگذر! بیگمان خداوند نیکوکاران را دوست میدارد» سوره مائده، آیه ۱۳.</ref>. | ||
[[جاحظ]] از نویسندگان [[قرن سوم]] درباره [[بزرگواری]] [[حضرت محمد]]{{صل}} مینویسد: | [[جاحظ]] از نویسندگان [[قرن سوم]] درباره [[بزرگواری]] [[حضرت محمد]] {{صل}} مینویسد: | ||
اگر از آثار گستردگی و بزرگی گذشتش و وفور بردباریاش جز آنچه در [[روز فتح مکه]] از او سر زد، نبود، برای اینکه او [[برترین]] برترها باشد، بسنده است. چون هنگامی که وارد [[مکه]] شد، با آنکه آنان عموها، پسرعموها و یاران و بزرگان انصارش را کشته و بسیاری از آنان را [[شکنجه]] داده بودند و خود آن حضرت را مجروح و [[اذیت]] کرده بودند، به [[سخنرانی]] پرداخت و گفت: من خبر همان [[کلام]] را که برادرم، [[یوسف]] گفت، میگویم: {{متن قرآن|قَالَ لَا تَثْرِيبَ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ يَغْفِرُ اللَّهُ لَكُمْ وَهُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ}}<ref>«(یوسف) گفت: امروز (دیگر) بر شما سرزنشی نیست، خداوند شما را ببخشاید و او مهربانترین مهربانان است» سوره یوسف، آیه ۹۲.</ref>. | اگر از آثار گستردگی و بزرگی گذشتش و وفور بردباریاش جز آنچه در [[روز فتح مکه]] از او سر زد، نبود، برای اینکه او [[برترین]] برترها باشد، بسنده است. چون هنگامی که وارد [[مکه]] شد، با آنکه آنان عموها، پسرعموها و یاران و بزرگان انصارش را کشته و بسیاری از آنان را [[شکنجه]] داده بودند و خود آن حضرت را مجروح و [[اذیت]] کرده بودند، به [[سخنرانی]] پرداخت و گفت: من خبر همان [[کلام]] را که برادرم، [[یوسف]] گفت، میگویم: {{متن قرآن|قَالَ لَا تَثْرِيبَ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ يَغْفِرُ اللَّهُ لَكُمْ وَهُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ}}<ref>«(یوسف) گفت: امروز (دیگر) بر شما سرزنشی نیست، خداوند شما را ببخشاید و او مهربانترین مهربانان است» سوره یوسف، آیه ۹۲.</ref>. | ||
در [[زندگی پیامبر اسلام]]، هیچ چیز به برجستگی [[روح]] بلند گذشت و [[جوانمردی]]، توجه دیگران را به خود جلب نکرده است. یکی از جلوههای [[جوانمردی]]، [[ستمستیزی]] است. بیست سال بیشتر از عمرش نمیگذشت که در حرکت جوانمردانه و ستمناپذیری به نام «[[حلف الفضول]]» شرکت کرد. گفتهاند مردی از بنی زُبید در ماه [[ذی قعده]] وارد [[مکه]] شد و کالایی داشت. [[عاص بن وائل سهمی]]، آن کالا را خرید، ولی از پرداخت بهای آن خودداری کرد. کار به [[مشاجره]] کشید. مرد زبیدی که نمیتوانست [[حق]] خود را بگیرد، به ناچار بالای [[کوه]] ابوقبیس رفت و [[دادخواهی]] کرد و آزادگان [[قریش]] را به [[دفاع از مظلوم]] و جلوگیری از [[ستم]] عاص فراخواند. وی گفت: ای مردان قریش! به داد ستمدیدهای برسید که کالایش را در مکه به ستم گرفتهاند و دور از [[طایفه]] و کسان خویش است. [[حرمت]]، خاص کسی است که حرمت نگه دارد و کسی که [[جامه]] [[خیانت]] پوشیده است، حرمت ندارد. | در [[زندگی پیامبر اسلام]]، هیچ چیز به برجستگی [[روح]] بلند گذشت و [[جوانمردی]]، توجه دیگران را به خود جلب نکرده است. یکی از جلوههای [[جوانمردی]]، [[ستمستیزی]] است. بیست سال بیشتر از عمرش نمیگذشت که در حرکت جوانمردانه و ستمناپذیری به نام «[[حلف الفضول]]» شرکت کرد. گفتهاند مردی از بنی زُبید در ماه [[ذی قعده]] وارد [[مکه]] شد و کالایی داشت. [[عاص بن وائل سهمی]]، آن کالا را خرید، ولی از پرداخت بهای آن خودداری کرد. کار به [[مشاجره]] کشید. مرد زبیدی که نمیتوانست [[حق]] خود را بگیرد، به ناچار بالای [[کوه]] ابوقبیس رفت و [[دادخواهی]] کرد و آزادگان [[قریش]] را به [[دفاع از مظلوم]] و جلوگیری از [[ستم]] عاص فراخواند. وی گفت: ای مردان قریش! به داد ستمدیدهای برسید که کالایش را در مکه به ستم گرفتهاند و دور از [[طایفه]] و کسان خویش است. [[حرمت]]، خاص کسی است که حرمت نگه دارد و کسی که [[جامه]] [[خیانت]] پوشیده است، حرمت ندارد. | ||
[[بنی هاشم]]، [[بنی مطلب بن عبدمناف]]، [[بنی زهره بن کلاب]]، [[بنی تیم بن مُرَّه]] و [[بنی حارث بن فهد]] در [[خانه]] [[عبدالله بن جدعان تیمی]] گرد آمدند و [[پیمان]] بستند که هر ستمدیدهای را [[یاری]] کنند و در گرفتن حق [[مظلوم]] هم داستان باشند و اجازه ندهند در مکه بر هیچ کس ستم رود<ref>تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۱۸.</ref>. از [[پیامبر اکرم]]{{صل}} [[روایت]] شده است که پس از [[مهاجرت به مدینه]] فرمود: | [[بنی هاشم]]، [[بنی مطلب بن عبدمناف]]، [[بنی زهره بن کلاب]]، [[بنی تیم بن مُرَّه]] و [[بنی حارث بن فهد]] در [[خانه]] [[عبدالله بن جدعان تیمی]] گرد آمدند و [[پیمان]] بستند که هر ستمدیدهای را [[یاری]] کنند و در گرفتن حق [[مظلوم]] هم داستان باشند و اجازه ندهند در مکه بر هیچ کس ستم رود<ref>تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۱۸.</ref>. از [[پیامبر اکرم]] {{صل}} [[روایت]] شده است که پس از [[مهاجرت به مدینه]] فرمود: | ||
در خانه عبدالله بن جدعان در پیمانی حضور یافتم که اگر در [[اسلام]] هم به مانند آن [[دعوت]] کنند، [[اجابت]] میکنم و اسلام جز [[استحکام]] چیزی بر آن نیفزوده است<ref>سیره ابن هشام، ج۱، ص۱۴۵.</ref>.<ref>[[سید حسین اسحاقی|اسحاقی، سید حسین]]، [[نگین رسالت (کتاب)|نگین رسالت]] ص ۵۸.</ref> | در خانه عبدالله بن جدعان در پیمانی حضور یافتم که اگر در [[اسلام]] هم به مانند آن [[دعوت]] کنند، [[اجابت]] میکنم و اسلام جز [[استحکام]] چیزی بر آن نیفزوده است<ref>سیره ابن هشام، ج۱، ص۱۴۵.</ref>.<ref>[[سید حسین اسحاقی|اسحاقی، سید حسین]]، [[نگین رسالت (کتاب)|نگین رسالت]] ص ۵۸.</ref> | ||
== منابع == | == منابع == | ||
خط ۲۹: | خط ۲۶: | ||
[[رده:جوانمردی]] | [[رده:جوانمردی]] | ||
[[رده: | [[رده:سیره پیامبر خاتم]] | ||