بدو در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

[[بدو|بَدوْ]]: ظاهر بودن و [[ظهور]]<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج‌۱، ص‌۲۲۰.</ref>، [[بادیه]] و بدوی به معنای بیابان و بیابانی در مقابل شهری و [[شهرنشینی]]<ref>ابن‌منظور، لسان العرب، ج۱۴، ص۶۵.</ref>. {{متن قرآن|يَوَدُّوا لَوْ أَنَّهُمْ بَادُونَ فِي الْأَعْرَابِ يَسْأَلُونَ عَنْ أَنْبَائِكُمْ}}<ref>«اینان آرزو می‌کنند کاش میان تازی‌های بیابان‌نشین، بیابان‌نشینی می‌کردند و خبرهای شما را (از این و آن) می‌پرسیدند» سوره احزاب، آیه ۲۰.</ref>.

بیابان‌نشینی اشاره به طریقه ای خاص از [[فرهنگ]] و [[سلوک]] دارد که از [[اقتصادی]] کاملاً [[آزاد]] برخوردار است و به مکان خاصی تعلق ندارد<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۱، ص۲۳۵.</ref>. معاش [[بادیه نشینان]] بر شکار و [[دامداری]] و تا حدودی [[کشاورزی]] متکی است (در حد رفع نیازهای فردی). در چنین روشی از [[زندگی]] معمولاً [[قدرت]] به صورت متمرکز جلوه ای نداشته، [[روابط اجتماعی]] بسیار محدود و معمولاً ریش‌ سفیدان و بزرگان [[قبیله]]، [[سیاست‌ها]] و تصمیمات مهم را رقم می‌زنند و هر گروه یا [[خانواده]] ای بر اساس پیمان‌های بین [[قبایل]] یا [[اقوام]] تحت [[حمایت]] [[قبایل]] قدرتمندتر قرار دارند<ref>سید جعفر شهیدی، تاریخ تحلیلی اسلام.</ref>.<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص۱۴۰.</ref>

== منابع ==

# [[پرونده:1379779.jpg|22px]] [[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']]

== پانویس ==

[[رده:اصطلاحات قرآنی]]