←مقدمه
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)) |
(←مقدمه) |
||
| (۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{ | {{مدخل مرتبط | ||
| موضوع مرتبط = صحیفه سجادیه | |||
| عنوان مدخل = | |||
| مداخل مرتبط = | |||
| پرسش مرتبط = | |||
}} | |||
==مقدمه== | == مقدمه == | ||
این [[نیایش]] | این [[نیایش]] [[حضرت سجاد]] {{ع}} است در [[رضا]] به [[تقدیر الهی]]، زمانی که به دنیاداران نظر میکرد. در نظام هستی حساب دقیق در کار است: {{متن قرآن|إِنَّا كُلَّ شَيْءٍ خَلَقْنَاهُ بِقَدَرٍ}}<ref>«ما هر چیزی را به اندازهای آفریدهایم» سوره قمر، آیه ۴۹.</ref>. [[انسان]] نیز تقدیرات و اندازههایی دارد. [[عمر]] او، [[رزق]] او و حوادث پیشروی او همه از پیش از سوی خدای علیم و [[حکیم]] مشخص شده است. ممکن است کسی با تقدیر خود بجنگد، میتواند به [[ناامیدی]] تن دهد و نیز میتواند با [[رضایت]] [[تسلیم]] تقدیرات [[الهی]] شود. بعضی [[مردم]] از تقدیرات خود ناشادند و معترض که چرا فلانی موفق است و من [[شکست]] خورده؟ چرا فلانی داراست و من نادار؟ چرا فلانی سرشناس است و من ناشناس؟ | ||
در | |||
[[انسان]] نیز تقدیرات و اندازههایی دارد. [[عمر]] او، [[رزق]] او و حوادث پیشروی او همه از پیش از سوی خدای علیم و [[حکیم]] مشخص شده است. ممکن است کسی با تقدیر خود بجنگد، میتواند به [[ناامیدی]] تن دهد و نیز میتواند با [[رضایت]] [[تسلیم]] تقدیرات [[الهی]] شود. بعضی [[مردم]] از تقدیرات خود ناشادند و معترض که چرا فلانی موفق است و من [[شکست]] خورده؟ چرا فلانی داراست و من نادار؟ چرا فلانی سرشناس است و من ناشناس؟ | |||
بدیهی است که این اعتراضات تأثیری در گردونه تقدیرات ندارد و فقط باعث [[آزار]] [[فرد]] و تباهشدن [[اجر]] او میشود. اما در مقابل، [[بندگان]] با [[معرفت خدا]] در همه حال، چه [[خوشی]] و چه ناخوشی، به داده او [[راضی]] و به [[حکم]] او تسلیماند. آنان در عین اینکه [[اهل تلاش]] و تدبیرند، هیچگاه برای رسیدن به مقاصد خویش [[رضای الهی]] را زیر پا نمیگذارند و همین امر سبب [[آرامش روح]] آنان و [[خرسندی]] [[خدا]] از ایشان است. | |||
[[امام]] [[زین العابدین]]{{ع}} [[راه]] و رسم [[رضامندی]] را به ما میآموزد: {{متن حدیث|الْحَمْدُ لِلَّهِ رِضًى بِحُكْمِ اللَّهِ...}}؛ «[[حمد]] [[خداوند]] را، رضاییم به قضای خداوندی. [[شهادت]] میدهم که [[خدای یکتا]]، روزیهای بندگانش را به [[عدالت]] تقسیم کرده و با همه بندگانش به [[فضل]] و [[احسان]] [[رفتار]] کند. بارخدایا، [[درود]] بفرست بر | [[امام]] [[زین العابدین]] {{ع}} [[راه]] و رسم [[رضامندی]] را به ما میآموزد: {{متن حدیث|الْحَمْدُ لِلَّهِ رِضًى بِحُكْمِ اللَّهِ...}}؛ «[[حمد]] [[خداوند]] را، رضاییم به قضای خداوندی. [[شهادت]] میدهم که [[خدای یکتا]]، روزیهای بندگانش را به [[عدالت]] تقسیم کرده و با همه بندگانش به [[فضل]] و [[احسان]] [[رفتار]] کند. بارخدایا، [[درود]] بفرست بر محمد و خاندان او و مرا به آنچه [[توانگران]] را [[عطا]] کردهای [[مفتون]] منمای و آنان را به آنچه مرا ندادهای به [[عُجب]] میفکن، تا مباد بر آفریدگانت [[رشک]] برم و تقدیر تو حقیر شمارم». | ||
«بارخدایا، درود بفرست بر محمد و خاندان او و خاطر من به قضای خود شاد دار و آنجا که تقدیر توست سینه من بگشای و همتی بلند [[عطا]] کن و دلم را اطمینانی چنان بخش که به [[پایمردی]] آن [[اقرار]] کنم که قضای تو جز به خیر و [[نیکی]] روان نگشته است. ای [[خداوند]]، سپاسِ مرا به درگاهت بر آنچه مرا ندادهای افزونتر نمای از [[سپاس]] من به درگاهت بر آنچه مرا عطا کردهای». | «بارخدایا، درود بفرست بر محمد و خاندان او و خاطر من به قضای خود شاد دار و آنجا که تقدیر توست سینه من بگشای و همتی بلند [[عطا]] کن و دلم را اطمینانی چنان بخش که به [[پایمردی]] آن [[اقرار]] کنم که قضای تو جز به خیر و [[نیکی]] روان نگشته است. ای [[خداوند]]، سپاسِ مرا به درگاهت بر آنچه مرا ندادهای افزونتر نمای از [[سپاس]] من به درگاهت بر آنچه مرا عطا کردهای». | ||
«ای خداوند، مرا در [[امان]] دار از اینکه به درویشی [[گمان]] [[فرومایگی]] برم یا به [[توانگری]] گمان [[فضل]] و [[شرف]]؛ زیرا [[شریف]] کسی است که [[فرمانبرداری]] تو شرافتش بخشیده باشد و [[عزیز]] کسی است که از [[پرستش]] تو [[عزت]] یافته باشد». | «ای خداوند، مرا در [[امان]] دار از اینکه به درویشی [[گمان]] [[فرومایگی]] برم یا به [[توانگری]] گمان [[فضل]] و [[شرف]]؛ زیرا [[شریف]] کسی است که [[فرمانبرداری]] تو شرافتش بخشیده باشد و [[عزیز]] کسی است که از [[پرستش]] تو [[عزت]] یافته باشد». | ||
«پس بر | «پس بر محمد و خاندان او [[درود]] بفرست و ما را از خواستهای بهرهمند گردان که پایان نپذیرد و به عزتی [[یاری]] ده که زوال نگیرد و ما را به آن [[ملک]] ابدی روانه فرمای که تو آن خدای یکتایی هستی که به کس نیازت نیست، فرزندی نیاوردهای و فرزند کس نبودهای و تو را هیچ همتا و همسری نیست». | ||
در این [[دعا]] آموزههای [[ارزشمندی]] وجود دارد که به آنها اشاره میشود: | در این [[دعا]] آموزههای [[ارزشمندی]] وجود دارد که به آنها اشاره میشود: | ||
#در [[داراییها]] و نداریها به یکدیگر [[رشک]] نبریم؛ | # در [[داراییها]] و نداریها به یکدیگر [[رشک]] نبریم؛ | ||
#سینه ما برای [[پذیرش]] تقدیرات [[الهی]] گشاده باشد؛ | # سینه ما برای [[پذیرش]] تقدیرات [[الهی]] گشاده باشد؛ | ||
# سپاس ما بر آن چیزهایی که [[خدا]] به ما نداده بیشتر باشد نسبت به چیزهایی که به ما عطا کرده است؛ | # سپاس ما بر آن چیزهایی که [[خدا]] به ما نداده بیشتر باشد نسبت به چیزهایی که به ما عطا کرده است؛ | ||
# [[پول]] و [[ثروت]] ملاک [[فضیلت]] و شرف نیست که دارنده آن شریف و فاقد آن [[پست]] باشد | # [[پول]] و [[ثروت]] ملاک [[فضیلت]] و شرف نیست که دارنده آن شریف و فاقد آن [[پست]] باشد<ref>تفسیر نور، محسن قرائتی، مرکز فرهنگی درسهایی از قرآن، ۱۳۸۸؛ صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)|مقاله «نیایش سی و پنجم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۸۷.</ref> | ||
== منابع == | == منابع == | ||
| خط ۳۱: | خط ۳۲: | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده: | [[رده:صحیفه سجادیه]] | ||