نیایش چهل و سوم: تفاوت میان نسخه‌ها

{{مدخل مرتبط

}}

== مقدمه ==

این [[نیایش]] [[حضرت سجاد]] {{ع}} است به هنگام دیدن هلال ماه نو. [[خورشید و ماه]] دو [[آیه]] از [[آیات]] خدایند<ref>{{متن قرآن|وَمِنْ آيَاتِهِ اللَّيْلُ وَالنَّهَارُ وَالشَّمْسُ وَالْقَمَرُ...}} «و از نشانه‌های او شب و روز و خورشید و ماه است.».. سوره فصلت، آیه ۳۷.</ref> که باید [[شکر]] [[آفرینش]] آنها را به پیشگاه [[خدا]] به‌جا آورد؛ زیرا آفرینش آنها با حساب دقیق است و هر کدام در مدار خود می‌چرخد<ref>{{متن قرآن|وَهُوَ الَّذِي خَلَقَ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ فِي فَلَكٍ يَسْبَحُونَ}} «و اوست که شب و روز و خورشید و ماه را آفرید (که) هر یک در چرخه‌ای شناورند» سوره انبیاء، آیه ۳۳.</ref>. [[خداوند]] ماه و [[خورشید]] را برای حساب و [[برنامه‌ریزی]] و [[وقت‌شناسی]] بندگانش [[آفریده]] است<ref>{{متن قرآن|هُوَ الَّذِي جَعَلَ الشَّمْسَ ضِيَاءً وَالْقَمَرَ نُورًا وَقَدَّرَهُ مَنَازِلَ لِتَعْلَمُوا عَدَدَ السِّنِينَ وَالْحِسَابَ مَا خَلَقَ اللَّهُ ذَلِكَ إِلَّا بِالْحَقِّ يُفَصِّلُ الْآيَاتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ}} «اوست که خورشید را تابان و ماه را درخشان آفرید و برای آن برج‌ها نهاد تا شمار سال‌ها و «حساب» را بدانید؛ خداوند آن را جز به حق نیافرید؛ او آیات را برای گروهی که دانشورند روشن بیان می‌کند» سوره یونس، آیه ۵.</ref>.

 

سپس با [[تنزیه]] و [[تقدیس]] [[پروردگار]] چنین ادامه می‌دهد: «منزه است ذات پروردگار، شگفتا که در کار تو چه تدبیرها کرده و در آفرینشت چه لطافت‌ها به کار داشته. تو را کلید ماه نو قرار داد که در آن کارهای نو خواهد بود. پس، از آن [[خداوند]] -که پروردگار من است و پروردگار تو، آفریننده من است و آفریننده تو، تقدیرکننده [[سرنوشت]] من است و تقدیرکننده سرنوشت تو، صورتگر نقش من است و صورتگر نقش تو- می‌خواهم که بر [[محمد و خاندانش]] [[درود]] بفرستد و تو را [[هلال]] [[برکت]] گرداند؛ برکتی که با گذشت [[روزگار]] از میان نرود. تو را هلال [[پاکی]] و [[پاکیزگی]] سازد، آن پاکی که لوث گناهانش نیالاید. تو را هلال [[ایمنی]] از آفات و [[سلامت]] از [[سیئات]] گرداند، هلال نیکبختی که در آن شوربختی و بداَختری [[راه]] نیابد، هلال ایمنی و [[ایمان]] و [[نعمت]] و [[احسان]] و سلامت و [[اسلام]]». و در پایان دست نیاز به درگاه [[بی‌نیاز]] بلند کرده و ماهی همراه با [[موفقیت]] را از [[خدا]] [[طلب]] می‌کند: «بارخدایا، بر محمد و خاندانش درود بفرست و ما را در شمار خشنودترین کسان قرار ده که این هلال بر آنان طلوع می‌کند و منزه‌ترین کسان که به این هلال نگریسته‌اند و نیکبخت‌ترین کسان که در این ماه تو را می‌پرستند، ما را در این ماه [[توفیق]] [[توبه]] [[عنایت]] کن و از [[گناه]] در [[امان]] دار و از [[ارتکاب معاصی]] خود [[حفظ]] فرمای»<ref>صحیفه سجادیه، امام زین العابدین، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.</ref>.<ref>[[سید جواد بهشتی|بهشتی، سید جواد]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)|مقاله «نیایش چهل و سوم»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۴۹۸.</ref>

{{مدخل وابسته}}

{{پایان مدخل‌ وابسته}}

== منابع ==

== پانویس ==

[[رده:صحیفه سجادیه]]