←واژهشناسی
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
== واژهشناسی == | == واژهشناسی == | ||
[[ثواب]] از ریشه «ث ـ و ـ ب» در لغت به معنای [[رجوع]]، <ref>القاموس المحیط، ج ۱، ص۴۲؛ النهایه، ج ۱، ص۲۲۰، «ثوب».</ref> بازگشت پس از رفتن،<ref>العین، ج ۸، ص۲۴۶؛ تاج العروس، ج ۱، ص۱۶۸؛ لسان العرب، ج ۲، ص۱۴۴، «ثوب».</ref> و رجوع به حالت نخستین است<ref>مفردات، ص۱۷۹؛ تاج العروس، ج ۱، ص۱۶۹، «ثوب».</ref> و در اصطلاح به معنای مطلق [[منفعت]]<ref>المصطلحات الکلامیه، ص۹۰ ـ ۹۱.</ref> یا منفعت [[خالص]] استحقاقی همراه با [[تعظیم]] و اجلال است<ref>مجمع البیان، ج ۲، ص۴۱۲؛ دائرة المعارف الشیعیه، ج ۷، ص۵۶.</ref> که در عوض [[اعمال نیک]] به شخص داده میشود و از این رو به آن ثواب گفته شده که به شخص باز میگردد<ref>تفسیر قرطبی، ج ۴، ص۳۱۹؛ مجمع البحرین، ج ۱، ص۳۳۱، «ثوب».</ref> یا وی به آن رجوع میکند.<ref>مجمع البحرین، ج ۱، ص۳۳۲، «ثوب».</ref> | «[[ثواب]]» از ریشه «ث ـ و ـ ب» در لغت به معنای [[رجوع]]، <ref>القاموس المحیط، ج ۱، ص۴۲؛ النهایه، ج ۱، ص۲۲۰، «ثوب».</ref> بازگشت پس از رفتن،<ref>العین، ج ۸، ص۲۴۶؛ تاج العروس، ج ۱، ص۱۶۸؛ لسان العرب، ج ۲، ص۱۴۴، «ثوب».</ref> و رجوع به حالت نخستین است<ref>مفردات، ص۱۷۹؛ تاج العروس، ج ۱، ص۱۶۹، «ثوب».</ref> و در اصطلاح به معنای مطلق [[منفعت]]<ref>المصطلحات الکلامیه، ص۹۰ ـ ۹۱.</ref> یا منفعت [[خالص]] استحقاقی همراه با [[تعظیم]] و اجلال است<ref>مجمع البیان، ج ۲، ص۴۱۲؛ دائرة المعارف الشیعیه، ج ۷، ص۵۶.</ref> که در عوض [[اعمال نیک]] به شخص داده میشود و از این رو به آن ثواب گفته شده که به شخص باز میگردد<ref>تفسیر قرطبی، ج ۴، ص۳۱۹؛ مجمع البحرین، ج ۱، ص۳۳۱، «ثوب».</ref> یا وی به آن رجوع میکند.<ref>مجمع البحرین، ج ۱، ص۳۳۲، «ثوب».</ref> | ||
اصطلاح «ثواب» با دو اصطلاح، «عوض» و «[[تفضّل]]» فرق دارد؛ زیرا [[پاداش]] در صورتی که [[بنده]] مستحق آن بوده، همراه با تعظیم باشد «ثواب» و اگر همراه با تعظیم نباشد «عوض» و اگر بدون [[استحقاق]] و تعظیم باشد «[[تفضل]]» است.<ref>التبیان، ج ۳، ص۱۳؛ الاقتصاد الهادی، ص۸۹؛ مصطلحات علم الکلام، ج ۱، ص۴۱۲.</ref> | اصطلاح «ثواب» با دو اصطلاح، «عوض» و «[[تفضّل]]» فرق دارد؛ زیرا [[پاداش]] در صورتی که [[بنده]] مستحق آن بوده، همراه با تعظیم باشد «ثواب» و اگر همراه با تعظیم نباشد «عوض» و اگر بدون [[استحقاق]] و تعظیم باشد «[[تفضل]]» است.<ref>التبیان، ج ۳، ص۱۳؛ الاقتصاد الهادی، ص۸۹؛ مصطلحات علم الکلام، ج ۱، ص۴۱۲.</ref> | ||