←مقدمه
بدون خلاصۀ ویرایش |
(←مقدمه) |
||
| خط ۷: | خط ۷: | ||
== مقدمه == | == مقدمه == | ||
اساساً اینکه کسی بتواند به [[اذن خداوند]] در | اساساً اینکه کسی بتواند به [[اذن خداوند]] در نظام هستی تصرفی کند، نخستین مسئلهای است که باید بررسی شود. [[قرآن کریم]] که خود [[معجزه]] جاویدان آخرین [[فرستاده الهی]] است، دراینباره بهطور فراوان [[معجزات]] [[پیامبران]] را یادآور ساخته است؛ چنانکه [[معجزات]] [[حضرت عیسی]] {{ع}}، مانند شفا دادن نابینا و [[مبتلا]] به پیسی و نیز زنده کردن مردگان و... به تصویر کشیده شده است.<ref>آلعمران (۳)، ۴۹.</ref> | ||
این [[آیات]] و [[آیات]] فراوان دیگری که در [[قرآن کریم]] وجود دارد، بر آموزه [[تفویض محدود]] تأکید کرده است. افزون بر آن، براساس [[آیات قرآن کریم]]، این [[شأن]] ویژه [[پیامبران]] نیست، بلکه برخی از [[بندگان]] [[صالح]] نیز از آن بهرهمندند؛ چنانکه دراینباره میفرماید: {{متن قرآن|[[آیا آیه ۴۰ سوره نمل علم غیب معصوم را اثبات میکند؟ (پرسش)|قَالَ الَّذِي عِندَهُ عِلْمٌ مِّنَ الْكِتَابِ أَنَا آتِيكَ بِهِ قَبْلَ أَن يَرْتَدَّ إِلَيْكَ طَرْفُكَ فَلَمَّا رَآهُ مُسْتَقِرًّا عِندَهُ قَالَ هَذَا مِن فَضْلِ رَبِّي...]]}}<ref>«کسی که دانشی از کتاب داشت، گفت: "پیش از آنکه چشم بر هم زنی، آن را نزد تو خواهم آورد!" و هنگامی که [سليمان] آن [تخت] را نزد خود ثابت و پابرجا دید، گفت: "این از فضل پروردگار من است.."» (نمل، ۴۰).</ref>. | این [[آیات]] و [[آیات]] فراوان دیگری که در [[قرآن کریم]] وجود دارد، بر آموزه [[تفویض محدود]] تأکید کرده است. افزون بر آن، براساس [[آیات قرآن کریم]]، این [[شأن]] ویژه [[پیامبران]] نیست، بلکه برخی از [[بندگان]] [[صالح]] نیز از آن بهرهمندند؛ چنانکه دراینباره میفرماید: {{متن قرآن|[[آیا آیه ۴۰ سوره نمل علم غیب معصوم را اثبات میکند؟ (پرسش)|قَالَ الَّذِي عِندَهُ عِلْمٌ مِّنَ الْكِتَابِ أَنَا آتِيكَ بِهِ قَبْلَ أَن يَرْتَدَّ إِلَيْكَ طَرْفُكَ فَلَمَّا رَآهُ مُسْتَقِرًّا عِندَهُ قَالَ هَذَا مِن فَضْلِ رَبِّي...]]}}<ref>«کسی که دانشی از کتاب داشت، گفت: "پیش از آنکه چشم بر هم زنی، آن را نزد تو خواهم آورد!" و هنگامی که [سليمان] آن [تخت] را نزد خود ثابت و پابرجا دید، گفت: "این از فضل پروردگار من است.."» (نمل، ۴۰).</ref>. | ||