بدون خلاصۀ ویرایش
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۶ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{ | {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} | ||
==مقدمه== | == مقدمه == | ||
«راوندیه» یا «[[عباسیه]]»، شیعة [[آل]] [[عباس بن عبدالمطلب]]{{ع}} از اهالی [[خراسان]] بودند<ref>السمط النجوم العالی، ج۲، ص۱۷۲؛ المنتظم، ج۲، ص۴۷۲.</ref> که [[اعتقادات]] خویش را از ابومسلم [[خراسانی]] اخذ کرده بودند<ref>المنتظم، ج۲، ص۴۷۲؛</ref>. منشأ پیدایش ایشان «[[فرقه]] [[کیسانیه]]» میباشد. بعد از [[مرگ]] [[ابوهاشم]] - [[رهبر]] [[هاشمیه]]- [[وصایت]] به [[محمد بن علی بن عباس]] و از او به فرزندش [[ابراهیم بن محماد]] و از او به ابی العباس [[سفاح]] و از او به [[ابی جعفر منصور دوانیقی]] رسید. عدهای از طرفداران ایشان که راوندیه خوانده میشدند، [[معتقد]] شدند که [[پیامبر اکرم]]{{صل}}، مستقیماً وصایت و [[امامت]] را بهطور صریح برای عباس بن عبدالمطلب{{ع}} قرار داده است و عباس{{ع}} برای فرزندش عبداللّه و او برای فرزندش [[علی]] و علی برای فرزندش [[محمد]] و از محمد به ابراهیم و سپس سفاح تا امامت به ابی جعفر [[منصور]] پایان یافت<ref>مقالات الاسلامیین، ص۷؛ المنتظم، ج۲، ص۴۷۲.</ref>. | «راوندیه» یا «[[عباسیه]]»، شیعة [[آل]] [[عباس بن عبدالمطلب]] {{ع}} از اهالی [[خراسان]] بودند<ref>السمط النجوم العالی، ج۲، ص۱۷۲؛ المنتظم، ج۲، ص۴۷۲.</ref> که [[اعتقادات]] خویش را از ابومسلم [[خراسانی]] اخذ کرده بودند<ref>المنتظم، ج۲، ص۴۷۲؛</ref>. منشأ پیدایش ایشان «[[فرقه]] [[کیسانیه]]» میباشد. بعد از [[مرگ]] [[ابوهاشم]] - [[رهبر]] [[هاشمیه]]- [[وصایت]] به [[محمد بن علی بن عباس]] و از او به فرزندش [[ابراهیم بن محماد]] و از او به ابی العباس [[سفاح]] و از او به [[ابی جعفر منصور دوانیقی]] رسید. عدهای از طرفداران ایشان که راوندیه خوانده میشدند، [[معتقد]] شدند که [[پیامبر اکرم]] {{صل}}، مستقیماً وصایت و [[امامت]] را بهطور صریح برای عباس بن عبدالمطلب {{ع}} قرار داده است و عباس {{ع}} برای فرزندش عبداللّه و او برای فرزندش [[علی]] و علی برای فرزندش [[محمد]] و از محمد به ابراهیم و سپس سفاح تا امامت به ابی جعفر [[منصور]] پایان یافت<ref>مقالات الاسلامیین، ص۷؛ المنتظم، ج۲، ص۴۷۲.</ref>. | ||
در [[تاریخ]] آمده است که شخصی به نام ابلق، راوندیه را به سوی [[بیعت]] با بنیالعباس کشانده است<ref>تلبیس ابلیس، ص۱۲۵.</ref>. بین [[اصحاب]] [[عبداللّه بن معاویه]] و اصحاب محمد بن علی در [[جانشینی]] و وصایت ابی [[هاشم]] [[اختلاف]] شدیدی بود؛ زیرا هر دو گروه مدعی وصایت بودند<ref>التفسیر و المفسرون، ج۵، ص۵۷.</ref>. این اختلاف منجر شد که به [[حکم]] شخصی به نام اباریاح که از علمای ایشان بود [[رضایت]] دهند و او [[شهادت]] داد به این که ابوهاشم به محمد بن علی [[وصیت]] کرده است و به این ترتیب اکثر اصحاب [[عبد]] [[اللّه]]، قائل به امامت محمد بن عبداللّه شدند و این [[داوری]] سبب قوت راوندیه شد<ref>فرق الشیعه، ص۵۰.</ref>. | در [[تاریخ]] آمده است که شخصی به نام ابلق، راوندیه را به سوی [[بیعت]] با بنیالعباس کشانده است<ref>تلبیس ابلیس، ص۱۲۵.</ref>. بین [[اصحاب]] [[عبداللّه بن معاویه]] و اصحاب محمد بن علی در [[جانشینی]] و وصایت ابی [[هاشم]] [[اختلاف]] شدیدی بود؛ زیرا هر دو گروه مدعی وصایت بودند<ref>التفسیر و المفسرون، ج۵، ص۵۷.</ref>. این اختلاف منجر شد که به [[حکم]] شخصی به نام اباریاح که از علمای ایشان بود [[رضایت]] دهند و او [[شهادت]] داد به این که ابوهاشم به محمد بن علی [[وصیت]] کرده است و به این ترتیب اکثر اصحاب [[عبد]] [[اللّه]]، قائل به امامت محمد بن عبداللّه شدند و این [[داوری]] سبب قوت راوندیه شد<ref>فرق الشیعه، ص۵۰.</ref>. | ||
اعتقادات راوندیه: | اعتقادات راوندیه: | ||
#امامت را در [[فرزندان]] عباس بن عبدالمطلب{{ع}} ثابت میکنند. | # امامت را در [[فرزندان]] عباس بن عبدالمطلب {{ع}} ثابت میکنند. | ||
#[[جانشین پیامبر]]{{صل}}، عموی ایشان، عباس{{ع}} است و دیگران غاصباند. | # [[جانشین پیامبر]] {{صل}}، عموی ایشان، عباس {{ع}} است و دیگران غاصباند. | ||
#قائل به [[تناسخ]] [[ارواح]] بودند. | # قائل به [[تناسخ]] [[ارواح]] بودند. | ||
#ادعا میکردند که [[روح]] [[آدم]]{{ع}} در [[عثمان بن نهیک]] است. | # ادعا میکردند که [[روح]] [[آدم]] {{ع}} در [[عثمان بن نهیک]] است. | ||
#[[هیثم بن معاویه]]، [[جبرئیل]] است. | # [[هیثم بن معاویه]]، [[جبرئیل]] است. | ||
#هر کس [[خدا]] را یعنی [[امام]] - [[ابوجعفر منصور]] - را بشناسد هر کاری برای او رواست. | # هر کس [[خدا]] را یعنی [[امام]] - [[ابوجعفر منصور]] - را بشناسد هر کاری برای او رواست. | ||
#از [[شیخین]]، [[ابوبکر]] و [[عمر]] و [[عثمان]] [[بیزاری]] میجستند و [[بیعت]] با آنان را جایز نمیدانستند ولی بیعت با [[علی بن ابیطالب]]{{ع}} را جایز میشمردند؛ زیرا [[عباس]]{{ع}} نیز خودش این اجازه را صادر کرده بود. | # از [[شیخین]]، [[ابوبکر]] و [[عمر]] و [[عثمان]] [[بیزاری]] میجستند و [[بیعت]] با آنان را جایز نمیدانستند ولی بیعت با [[علی بن ابیطالب]] {{ع}} را جایز میشمردند؛ زیرا [[عباس]] {{ع}} نیز خودش این اجازه را صادر کرده بود. | ||
#عدهای از ایشان هفت امامی هستند و [[امامان]] آنها عبارتند از: عباس، عبداللّه، [[علی]]، [[محمد]]، [[ابراهیم]]، [[سفاح]]، [[منصور]]. | # عدهای از ایشان هفت امامی هستند و [[امامان]] آنها عبارتند از: عباس، عبداللّه، [[علی]]، [[محمد]]، [[ابراهیم]]، [[سفاح]]، [[منصور]]. | ||
#عدهای قائلاند که [[امام]] عالم به کل اشیاست؛ خداست و او زنده میکند و میمیراند. | # عدهای قائلاند که [[امام]] عالم به کل اشیاست؛ خداست و او زنده میکند و میمیراند. | ||
#ابومسلم [[نبی]] مرسلی است از جانب [[ابوجعفر منصور]] دوانیقی. | # ابومسلم [[نبی]] مرسلی است از جانب [[ابوجعفر منصور]] دوانیقی. | ||
#[[شهادت]] به [[الوهیت]] [[منصور دوانیقی]] دادهاند<ref>فرق الشیعه، ص۵۰ و ۵۲ و ۶۵.</ref>. | # [[شهادت]] به [[الوهیت]] [[منصور دوانیقی]] دادهاند<ref>فرق الشیعه، ص۵۰ و ۵۲ و ۶۵.</ref>. | ||
در سال ۱۴۱ عدهای از راوندیه که قائل به الوهیت ابوجعفر منصور دوانقی بودند، به [[طواف]] [[قصر]] منصور مشغول شدند. به ایشان گفته شد که این قصر منصور است. در جواب گفتند: این قصر [[پروردگار]] ماست و این موجب شد که منصور واکنش نشان دهد و حدود ۲۰۰ تن از آنها را به [[زندان]] افکند، اما عدهای با [[حیله]] وارد زندان شده و اسرای خود را [[آزاد]] کردند و دست به [[قیام]] علیه خدای خویش یعنی منصور زدند و با او و سربازانش درگیر شدند، در این درگیری، «عثمان بن نهیک» که او را [[جبرئیل]] میدانستند، به دست آنان زخمی شد و بعد در اثر همان زخم کشته شد، ولی منصور که دیگر بهره [[سیاسی]] خود را از ایشان دیده بود؛ به تار و مار کردن این عده پرداخت و در واقع همان کسانی که موجب [[ظهور]] [[بنیعباس]] شدند، بهدست بنیعباس نابود شدند که از جمله ایشان خود [[ابو مسلم خراسانی]] و [[فرقه]] راوندیه بود<ref>فرق الشیعه، ص۶۱.</ref>. پس از کشته شدن ابومسلم [[خراسانی]] عدهای بر همین [[اعتقادات]] باقی ماندند ولی مابقی به سه فرقه تبدیل شدند: | در سال ۱۴۱ عدهای از راوندیه که قائل به الوهیت ابوجعفر منصور دوانقی بودند، به [[طواف]] [[قصر]] منصور مشغول شدند. به ایشان گفته شد که این قصر منصور است. در جواب گفتند: این قصر [[پروردگار]] ماست و این موجب شد که منصور واکنش نشان دهد و حدود ۲۰۰ تن از آنها را به [[زندان]] افکند، اما عدهای با [[حیله]] وارد زندان شده و اسرای خود را [[آزاد]] کردند و دست به [[قیام]] علیه خدای خویش یعنی منصور زدند و با او و سربازانش درگیر شدند، در این درگیری، «عثمان بن نهیک» که او را [[جبرئیل]] میدانستند، به دست آنان زخمی شد و بعد در اثر همان زخم کشته شد، ولی منصور که دیگر بهره [[سیاسی]] خود را از ایشان دیده بود؛ به تار و مار کردن این عده پرداخت و در واقع همان کسانی که موجب [[ظهور]] [[بنیعباس]] شدند، بهدست بنیعباس نابود شدند که از جمله ایشان خود [[ابو مسلم خراسانی]] و [[فرقه]] راوندیه بود<ref>فرق الشیعه، ص۶۱.</ref>. پس از کشته شدن ابومسلم [[خراسانی]] عدهای بر همین [[اعتقادات]] باقی ماندند ولی مابقی به سه فرقه تبدیل شدند: | ||
#[[ابا مسلمیه]]: قائل به [[امامت]] ابومسلم هستند و او را زنده میپندارند. | # [[ابا مسلمیه]]: قائل به [[امامت]] ابومسلم هستند و او را زنده میپندارند. | ||
#رزامیه: [[ولایت]] گذشتگان خویش را قبول دارند به ضمیمه امامت ابومسلم خراسانی. | # رزامیه: [[ولایت]] گذشتگان خویش را قبول دارند به ضمیمه امامت ابومسلم خراسانی. | ||
#هریریه: [[تابعین]] [[ابی هریره]] راوندی هستند که ولایت گذشتگان خود را از [[عباس]] و [[فرزندان]] ایشان قبول دارند و از ابومسلم به [[عظمت]] یاد میکنند. | # هریریه: [[تابعین]] [[ابی هریره]] راوندی هستند که ولایت گذشتگان خود را از [[عباس]] و [[فرزندان]] ایشان قبول دارند و از ابومسلم به [[عظمت]] یاد میکنند. | ||
راوندیه تا زمانی بودند که [[خلافت]] در دست [[امین]] بود و با روی کار آمدن [[مأمون]]، اثری از این گروه نبود؛ زیرا [[سیاست]] وی اقتضا میکرد که برای مدت کوتاهی هم که شده، از اشاعه این [[فکر]] جلوگیری کند<ref>فرق الشیعه، ص۶۶.</ref>.<ref>[[حسین محمدی|محمدی، حسین]]، [[رضانامه (کتاب)|رضانامه]] ص ۳۱۵.</ref> | راوندیه تا زمانی بودند که [[خلافت]] در دست [[امین]] بود و با روی کار آمدن [[مأمون]]، اثری از این گروه نبود؛ زیرا [[سیاست]] وی اقتضا میکرد که برای مدت کوتاهی هم که شده، از اشاعه این [[فکر]] جلوگیری کند<ref>فرق الشیعه، ص۶۶.</ref>.<ref>[[حسین محمدی|محمدی، حسین]]، [[رضانامه (کتاب)|رضانامه]] ص ۳۱۵.</ref> | ||
== منابع == | == منابع == | ||
| خط ۳۵: | خط ۳۰: | ||
{{پایان منابع}} | {{پایان منابع}} | ||
==پانویس== | == پانویس == | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده: | [[رده:فرقهها]] | ||