دلدل: تفاوت میان نسخه‌ها

ماده استری سفید که رنگ آن به سیاهی مایل بود و یکی از [[حاکمان]] [[مصر]] در اسکندریه([[مقوقس]]) برای [[پیامبر]] فرستاده بود، رسول خدا{{صل}} هم آن را به علی{{ع}} بخشید. از [[امام صادق]]{{ع}} [[روایت]] شده که [[پیغمبر]]{{صل}} را دو استر بوده: یکی به نام دلدل و دیگری به نام شهباء<ref>معارف و معاریف، ج ۲، ص۱۴۰.</ref>. دلدل، ماده استری است، سفید مایل به سیاهی که [[حاکم]] اسکندریه برای [[حضرت رسول]]{{صل}} فرستاده بود، و آن حضرت، آن را به [[امیر المؤمنین]]{{ع}} برای سواری بخشید<ref>معارف و معاریف، ج ۵، ص۴۳۸.</ref>.

معنای دلدل، یعنی در [[حال]] رفت و آمد و [[بی‌قراری]]. به علی{{ع}} گفتند: چرا اسب‌سوار نمی‌شوی، در حالی که بسیاری در تعقیب تواند؟ فرمود: اسب برای تعقیب یا [[فرار]] است، من نه آن را که بگریزد تعقیب می‌کنم و نه از آنکه روی می‌آورد، روی‌گردان می‌شوم پس استر برای من بس است: {{متن حدیث|لا أکرّ علی من فرّ و لا أفرّ ممّن کرّ، و البغلة تزجینی}}<ref>بحار الأنوار، ج ۴۲ ص۵۹.</ref>.

همچنین نام استر رسول خدا{{صل}} است که [[حضرت قائم]]{{ع}} [[هنگام ظهور]] همراه خود دارند<ref>نجم الثاقب، باب دوم.</ref>.<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۲۶۱؛ [[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۳۳۱.</ref>