|
|
| (۲۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۵ کاربر نشان داده نشد) |
| خط ۱: |
خط ۱: |
| {{خرد}} | | {{مدخل مرتبط |
| {{شیعه}}
| | | موضوع مرتبط = شیعه |
| <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
| | | عنوان مدخل = |
| : <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:</div>
| | | مداخل مرتبط = |
| <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
| | | پرسش مرتبط = |
| : <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[متشیع در حدیث]] | [[متشیع در کلام اسلامی]]</div>
| | }} |
| <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
| |
| : <div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[متشیع (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
| |
| <div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">
| |
|
| |
|
| '''متشیع''' کسی که خود را به [[تشیع]] میچسباند و وانمود میکند که [[شیعه]] است، شیعهنما، شیعگی به معنای تبعیّت و پیروی از سخنان و رفتار و شیوۀ [[امام علی|علی]]{{ع}} و [[ائمه]] هدی است و عمل میخواهد و به گفتن و شعار نیست. <ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۵۳۱.</ref>.
| | == مقدمه == |
| | متشیع کسی که خود را به [[تشیع]] میچسباند و وانمود میکند که [[شیعه]] است، شیعهنما، شیعگی به معنای [[تبعیّت]] و [[پیروی]] از سخنان و [[رفتار]] و شیوۀ علی{{ع}} و [[ائمه هدی]] است و عمل میخواهد و به گفتن و [[شعار]] نیست. |
|
| |
|
| | | این [[حقیقت]] را [[امامان]] نیز یادآور شدهاند و معیار شیعه بودن را "عمل" دانستهاند. [[امام باقر]]{{ع}} فرمود: {{متن حدیث|... فو اللّه ما شیعتنا إلاّ من أطاع اللّه عزّ و جلّ}}<ref>«به خدا قسم شیعۀ ما نیست مگر آنکه فرمانبردار خداوند باشد». بحارالأنوار، ج ۶۷ ص۹۵.</ref>. [[علامه مجلسی]] در بیان این [[حدیث]] میفرماید: [[بیراهه]] نروید و به اتّکای ادّعای تشیع و [[محبت]] و [[ولایت]]، جرأت بر [[گناه]] پیدا نکنید؛ چراکه شیعه آنان کسی است که در گفتار و [[کردار]]، پیرو آنان باشد، نهآنکه تنها به لفظ، ادعای [[تشیّع]] کند<ref>بحارالأنوار، ج ۶۷ ص۹۶.</ref> تعبیری که برای این "شیعهنمایی" در [[روایات]] آمده، "انتحال التشیّع" است، یعنی خود را به تشیّع نسبت دادن و اگر در کسی ویژگیهای شیعه نباشد ولی خود را به آنان ببندد، نوعی [[نفاق]] است. [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: [[آیات قرآن]] دربارۀ [[منافقین]] دربارۀ کسانی است که خود را به [[دروغ]] به تشیّع نسبت دهند: {{متن حدیث|هی فی من ینتحل التّشیّع}}<ref>بحارالأنوار، ج ۶۵ ص۱۶۶ح ۲۰.</ref>. در [[حدیثی]] از امام باقر{{ع}} آمده است که وقتی [[ابن کوّاء]] (از سران [[خوارج]]) معنای {{متن قرآن|وَ عَلَى الْأَعْرافِ رِجال...}} را پرسید، حضرت فرمود: "[[اصحاب اعراف]]، ماییم که [[یاران]] خود را از چهرههاشان میشناسیم و هرکه ما را نشناسد و ما او را [[انکار]] کنیم اهل دوزخ است". در ادامه آمده است که [[حضرت امیر]] همیشه در خطابش به ابن کوّاء، میفرمود: وای بر تو! در حالی که ابن کوّاء ادعای شیعهگری داشت، امّا در [[روز]] [[نهروان]] به جنگ علی{{ع}} آمد!<ref>بحارالأنوار، ج ۴۲ ص۱۷.</ref>. شیعه راستین، هم در [[اخلاق]] و [[تقوا]] و [[ترک گناه]]، به امامانش شبیه است، هم در موضع ضدّ [[باطل]] و [[مبارزه با ظلم]] و [[سازشناپذیری]] با [[طاغوت]]. اینها همه در مواضع و عملکرد باید محسوس و ملموس باشد و ادعا و حرف، کافی نیست<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۵۳۱.</ref>. |
| ==مقدمه==
| |
| *این حقیقت را [[امامان]] نیز یادآور شدهاند و معیار [[شیعه]] بودن را "عمل" دانستهاند. [[امام باقر]]{{ع}} فرمود: {{عربی|... فو اللّه ما شیعتنا إلاّ من أطاع اللّه عزّ و جلّ}}<ref>«به خدا قسم شیعۀ ما نیست مگر آنکه فرمانبردار خداوند باشد.» بحارالأنوار، ج ۶۷ ص ۹۵</ref> [[علامه مجلسی]] در بیان این حدیث میفرماید: بیراهه نروید و به اتّکای ادّعای تشیع و محبت و [[ولایت]]، جرأت بر گناه پیدا نکنید، چراکه [[شیعه]] آنان کسی است که در گفتار و کردار، پیرو آنان باشد، نهآنکه تنها به لفظ، ادعای تشیّع کند<ref>بحارالأنوار، ج ۶۷ ص ۹۶</ref> تعبیری که برای این "شیعهنمایی" در روایات آمده، "انتحال التشیّع" است، یعنی خود را به تشیّع نسبت دادن و اگر در کسی ویژگیهای شیعه نباشد ولی خود را به آنان ببندد، نوعی نفاق است. [[امام صادق]]{{ع}} فرمود: آیات [[قرآن]] دربارۀ منافقین دربارۀ کسانی است که خود را به دروغ به تشیّع نسبت دهند: {{عربی|هی فی من ینتحل التّشیّع}}<ref>بحارالأنوار، ج ۶۵ ص ۱۶۶ح ۲۰</ref>. در حدیثی از [[امام باقر]]{{ع}} آمده است که وقتی ابن کوّاء (از سران خوارج) معنای {{عربی|و علی الأعراف رجال...}} را پرسید، حضرت فرمود: "اصحاب اعراف، ماییم که یاران خود را از چهرههاشان میشناسیم و هرکه ما را نشناسد و ما او را انکار کنیم اهل دوزخ است". در ادامه آمده است که حضرت امیر همیشه در خطابش به ابن کوّاء، میفرمود: وای بر تو! در حالی که ابن کوّاء ادعای شیعهگری داشت، امّا در روز [[جنگ نهروان|نهروان]] به جنگ [[امام علی|علی]]{{ع}} آمد!<ref>بحارالأنوار، ج ۴۲ ص ۱۷</ref>. [[شیعه]] راستین، هم در اخلاق و تقوا و ترک گناه، به امامانش شبیه است، هم در موضع ضدّ باطل و مبارزه با ظلم و سازشناپذیری با طاغوت. اینها همه در مواضع و عملکرد باید محسوس و ملموس باشد و ادعا و حرف، کافی نیست<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۵۳۱.</ref>
| |
|
| |
|
| == جستارهای وابسته == | | == جستارهای وابسته == |
| | {{مدخل وابسته}} |
| * [[تشیع]] | | * [[تشیع]] |
| * [[شیعه]] | | * [[شیعه]] |
| | {{پایان مدخل وابسته}} |
|
| |
|
| ==منابع== | | == منابع == |
| * [[پرونده:1368987.jpg|22px]] [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|'''فرهنگ غدیر''']]
| | {{منابع}} |
| | | # [[پرونده:1368987.jpg|22px]] [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|'''فرهنگ غدیر''']] |
| ==پانویس==
| | {{پایان منابع}} |
| {{یادآوری پانویس}}
| |
| {{پانویس2}} | |
|
| |
|
| | == پانویس == |
| | {{پانویس}} |
|
| |
|
| [[رده:متشیع]] | | [[رده:شیعه]] |
| [[رده:متشیع]]
| |
| [[رده:مدخل فرهنگ غدیر]] | | [[رده:مدخل فرهنگ غدیر]] |
