طفلان مسلم بن عقیل: تفاوت میان نسخه‌ها

[[شیخ صدوق]] [[روایت]] می‌‌کند: زمانی که [[حسین بن علی]] به [[شهادت]] رسید، دو پسر کوچک از لشکرگاهش [[اسیر]] شدند<ref>همان‌طور که از این نقل ظاهر است این دو کودک به همراه امام حسین {{ع}} بوده‌اند اما چگونه از معرکه کربلا فرار کرده و در کوفه چگونه اسیر شده‌اند در تاریخ چیزی نیامده است. ولی قزوینی از روضة الشهداء نقل نموده که این دو کودک همراه پدرشان مسلم بن عقیل به کوفه آمدند و عبید الله بن زیاد آنها را دستگیر و زندانی نمود. (ریاض الاحزان، ۵)، به نظر مؤلف قول اول قوی است؛ زیرا آنچه در باره حرکت مسلم آوردیم آن بزرگوار کسی از بستگانش را به همراه خود به کوفه نیاورد و نیز سخنی از همراهی دو کودکش با او نیامده است.</ref> و آنها را نزد عبیدالله آوردند، او زندانبان را احضار کرد و به او گفت: این دو کودک را به [[زندان]] ببر و از خوراک خوب و آب سرد بر آنها سخت‌گیری کن.

شب هنگام زندانبان که مرد سالخورده‌ای بود و نان و آب آورد، [[برادر]] کوچک‌تر به او گفت: ای پیرمرد! آیا [[محمد]] {{صل}} را می‌‌شناسی؟ جواب داد: چگونه نشناسم؟ او [[پیامبر]] من است. گفت: آیا [[جعفر بن ابی طالب]] را می‌‌شناسی؟ در جواب گفت: چگونه جعفر را نشناسم؟ [[خداوند]] دو بال به او داد و در [[بهشت]] همراه [[فرشتگان]] هر جا بخواهد با آن دو بال پرواز می‌‌کند.

داماد او که [[دل]] در گرو [[دنیا]] و به [[عشق]] جایزده [[ابن زیاد]] بود گفت: باید آن دو را پیدا کرد و دنیا را به دست آورد؟ پیرزن گفت: دنیای بدون [[آخرت]] بی‌فایده است؟ گفت: تو از آنها طرفداری می‌‌کنی گویا از آنها خبر داری؟ باید تو را نزد [[امیر]] ببرم. گفت: امیر از من پیرزن چه می‌‌خواهد؟! گفت: در را باز کن تا امشب را استراحت کنم و صبح به جستجوی آنها برخیزم.