شمایل امام حسین: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
جز (جایگزینی متن - 'ابن شهر آشوب' به 'ابن‌شهرآشوب')
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۲: خط ۲:


== شبیه ترینِ [[مردم]] به [[پیامبر خدا]] {{صل}} ==
== شبیه ترینِ [[مردم]] به [[پیامبر خدا]] {{صل}} ==
[[هبیرة بن یریم]] از [[امام علی]] {{ع}} نقل می‌کند: هر کس می‌خواهد به صورت [[پیامبر]] {{صل}} از سر تا گردن بنگرد، به [[حسن بنگرد]]، و هر کس می‌خواهد به گردن تا پای او بنگرد، به [[حسین]] بنگرد. آن دو، شباهت به پیامبر {{صل}} را تقسیم کرده‌اند<ref>{{متن حدیث|مَن أرادَ أن يَنظُرَ إلى وَجهِ رَسولِ اللّهِ {{صل}} مِن رَأسِهِ إلى عُنُقِهِ، فَليَنظُر إلَى الحَسَنِ {{ع}}. وَ مَن أرادَ أن يَنظُرَ إلى ما لَدُن عُنُقِهِ إلى {{صل}}، فَليَنظُر إلَى الحُسَينِ {{ع}}، اقتَسَماهُ}} (المعجم الکبیر، ج۳، ص۹۵، ح۲۷۶۹؛ کنزالعمال، ج۱۳، ص۶۵۹، ح۳۷۶۷۴).</ref>.
[[هبیرة بن یریم]] از [[امام علی]] {{ع}} نقل می‌کند: هر کس می‌خواهد به صورت [[پیامبر]] {{صل}} از سر تا گردن بنگرد، به حسن بنگرد و هر کس می‌خواهد به گردن تا پای او بنگرد، به [[حسین]] بنگرد. آن دو، شباهت به پیامبر {{صل}} را تقسیم کرده‌اند<ref>{{متن حدیث|مَن أرادَ أن يَنظُرَ إلى وَجهِ رَسولِ اللّهِ {{صل}} مِن رَأسِهِ إلى عُنُقِهِ، فَليَنظُر إلَى الحَسَنِ {{ع}}. وَ مَن أرادَ أن يَنظُرَ إلى ما لَدُن عُنُقِهِ إلى {{صل}}، فَليَنظُر إلَى الحُسَينِ {{ع}}، اقتَسَماهُ}} (المعجم الکبیر، ج۳، ص۹۵، ح۲۷۶۹؛ کنزالعمال، ج۱۳، ص۶۵۹، ح۳۷۶۷۴).</ref>.


از [[محمد بن ضحاک بن عثمان حزامی]] نقل شده: پیکر حسین {{ع}}، شبیه پیکر پیامبر {{صل}} بود<ref>{{متن حدیث|كانَ جَسَدُ الحُسَينِ {{ع}} شِبهَ جَسَدِ رَسُولِ اللّهِ {{صل}}}} (المعجم الکبیر، ج۳، ص۱۱۵، ش۲۸۴۵).</ref>.
از [[محمد بن ضحاک بن عثمان حزامی]] نقل شده: پیکر حسین {{ع}}، شبیه پیکر پیامبر {{صل}} بود<ref>{{متن حدیث|كانَ جَسَدُ الحُسَينِ {{ع}} شِبهَ جَسَدِ رَسُولِ اللّهِ {{صل}}}} (المعجم الکبیر، ج۳، ص۱۱۵، ش۲۸۴۵).</ref>.
خط ۱۶: خط ۱۶:
[[یعقوب بن سالم]] از [[امام صادق]] {{ع}} نقل می‌کند: [[حسین]] ـ که درودهای [[خدا]] بر او باد ـ در حالی [[شهید]] شد که مویش را با وَسْمه<ref>وَسمه (با کسر یا سکون سین)، درختی در یمن است که با برگ آن، مو را سیاه رنگ می‌کنند.</ref>، سیاه رنگ کرده بود<ref>{{متن حدیث|قُتِلَ الْحُسَيْنُ {{صل}} وَ هُوَ مُخْتَضِبٌ‏ بِالْوَسِمَةِ}} (الکافی، ج۶، ص۴۸۳، ح۵).</ref>.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۷۳.</ref>
[[یعقوب بن سالم]] از [[امام صادق]] {{ع}} نقل می‌کند: [[حسین]] ـ که درودهای [[خدا]] بر او باد ـ در حالی [[شهید]] شد که مویش را با وَسْمه<ref>وَسمه (با کسر یا سکون سین)، درختی در یمن است که با برگ آن، مو را سیاه رنگ می‌کنند.</ref>، سیاه رنگ کرده بود<ref>{{متن حدیث|قُتِلَ الْحُسَيْنُ {{صل}} وَ هُوَ مُخْتَضِبٌ‏ بِالْوَسِمَةِ}} (الکافی، ج۶، ص۴۸۳، ح۵).</ref>.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۷۳.</ref>


== [[لباس امام حسین|لباس]] ==
== لباس ==
[[جابر]] از [[امام باقر]] {{ع}} نقل کرده: [[حسین بن علی]] {{ع}} کشته شد، در حالی که رَدایی سیاه و بافته از خَز<ref>خز، حیوانی شبیه سَمور است که پوست آن، لطیف و نرم است و از این‌رو برای لباس، مناسب است. به لباس حاصل از آن نیز خز می‌گویند.</ref> بر او بود<ref>{{متن حدیث|قُتِلَ الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ {{ع}} وَ عَلَيْهِ‏ جُبَّةُ خَزٍّ دَكْنَاءُ}} (الکافی، ج۶، ص۴۵۲، ح۹).</ref>.
[[جابر]] از [[امام باقر]] {{ع}} نقل کرده: [[حسین بن علی]] {{ع}} کشته شد، در حالی که رَدایی سیاه و بافته از خَز<ref>خز، حیوانی شبیه سَمور است که پوست آن، لطیف و نرم است و از این‌رو برای لباس، مناسب است. به لباس حاصل از آن نیز خز می‌گویند.</ref> بر او بود<ref>{{متن حدیث|قُتِلَ الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ {{ع}} وَ عَلَيْهِ‏ جُبَّةُ خَزٍّ دَكْنَاءُ}} (الکافی، ج۶، ص۴۵۲، ح۹).</ref>.


[[محمد بن حسن]] نقل می‌کند: حسین {{ع}}، [[روز]] عاشورای [[سال ۶۱ هجری]] در صحرای [[طف]] [[کربلا]]، شهید شد، در حالی که رَدای سیاهِ بافته از خز به تن داشت، پنجاه و شش ساله بود و مویش را سیاه رنگ کرده بود<ref>{{متن حدیث|قُتِلَ الحُسَينُ {{ع}} يَومَ عاشوراءَ سَنَةَ إحدى وسِتّينَ، بِالطَّفِّ بِكَربَلاءَ، وعَلَيهِ جُبَّةُ خَزٍّ دَكناءُ، وهُوَ صابِغٌ بِالسَّوادِ، وهُوَ ابنُ سِتٍّ وخَمسينَ}} (المعجم الکبیر، ج۳، ص۱۱۵، ش۲۸۴۲؛ تاریخ دمشق، ج۱۴، ص۲۵۲).</ref>.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۷۳.</ref>
[[محمد بن حسن]] نقل می‌کند: حسین {{ع}}، [[روز]] عاشورای [[سال ۶۱ هجری]] در صحرای [[طف]] [[کربلا]]، شهید شد، در حالی که رَدای سیاهِ بافته از خز به تن داشت، پنجاه و شش ساله بود و مویش را سیاه رنگ کرده بود<ref>{{متن حدیث|قُتِلَ الحُسَينُ {{ع}} يَومَ عاشوراءَ سَنَةَ إحدى وسِتّينَ، بِالطَّفِّ بِكَربَلاءَ، وعَلَيهِ جُبَّةُ خَزٍّ دَكناءُ، وهُوَ صابِغٌ بِالسَّوادِ، وهُوَ ابنُ سِتٍّ وخَمسينَ}} (المعجم الکبیر، ج۳، ص۱۱۵، ش۲۸۴۲؛ تاریخ دمشق، ج۱۴، ص۲۵۲).</ref>.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۷۳.</ref>


== [[عمامه امام حسین|عمامه]] ==
== عمامه ==
از [[ابو رزین]] این‌چنین نقل شده: حسین بن علی {{ع}}، در حالی که عمامه‌ای مشکی بر سر داشت، [[روز جمعه]] برای ما [[خطبه]] خواند<ref>{{متن حدیث|خَطَبَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ {{ع}} یَومَ الجُمُعَةِ وَ عَلَيْهِ‏ عِمَامَةٌ سَوْدَاءُ}} (المصنف، ابن أبی شیبة، ج۶، ص۴۶، ش۲۱).</ref>.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۷۴.</ref>
از [[ابو رزین]] این‌چنین نقل شده: حسین بن علی {{ع}}، در حالی که عمامه‌ای مشکی بر سر داشت، [[روز جمعه]] برای ما [[خطبه]] خواند<ref>{{متن حدیث|خَطَبَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ {{ع}} یَومَ الجُمُعَةِ وَ عَلَيْهِ‏ عِمَامَةٌ سَوْدَاءُ}} (المصنف، ابن أبی شیبة، ج۶، ص۴۶، ش۲۱).</ref>.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۷۴.</ref>


== [[انگشتر امام حسین|انگشتر]] ==
== انگشتر ==
[[علی بن سالم]] از [[امام صادق]] {{ع}} نقل کرده است: حسین بن علی {{ع}} دو انگشتر داشت که نقش یکی از آنها، «ذکرِ {{متن قرآن|لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ}}، ساز و برگِ [[دیدار]] با خداست» و نقش دیگری، این بود: {{متن قرآن|إِنَّ اللَّهَ بَالِغُ أَمْرِهِ}}<ref>{{متن حدیث|كَانَ لِلْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ {{ع}} خَاتَمَانِ‏ نَقْشُ‏ أَحَدِهِمَا: لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ عُدَّةٌ لِلِقَاءِ اللَّهِ، و نَقشُ الآخَرِ: إِنَّ اللَّهَ بَالِغُ أَمْرِهِ}} (الأمالی، صدوق، ص۱۹۳، ح۲۰۴؛ بحار الأنوار، ج۴۳، ص۲۴۷، ح۲۲).</ref>.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۷۴.</ref>
[[علی بن سالم]] از [[امام صادق]] {{ع}} نقل کرده است: حسین بن علی {{ع}} دو انگشتر داشت که نقش یکی از آنها، «ذکرِ {{متن قرآن|لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ}}، ساز و برگِ دیدار با خداست» و نقش دیگری، این بود: {{متن قرآن|إِنَّ اللَّهَ بَالِغُ أَمْرِهِ}}<ref>{{متن حدیث|كَانَ لِلْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ {{ع}} خَاتَمَانِ‏ نَقْشُ‏ أَحَدِهِمَا: لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ عُدَّةٌ لِلِقَاءِ اللَّهِ، و نَقشُ الآخَرِ: إِنَّ اللَّهَ بَالِغُ أَمْرِهِ}} (الأمالی، صدوق، ص۱۹۳، ح۲۰۴؛ بحار الأنوار، ج۴۳، ص۲۴۷، ح۲۲).</ref>.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۷۴.</ref>


== منابع ==
== منابع ==
۱۲۹٬۶۲۱

ویرایش