←نبوت و پیامبری
برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
|||
| خط ۲۵: | خط ۲۵: | ||
==== [[نبوت]] و [[پیامبری]] ==== | ==== [[نبوت]] و [[پیامبری]] ==== | ||
برخی [[امامت]] در این [[آیه]] را به [[نبوت]] و [[پیامبری]] [[تفسیر]] کردهاند. [[فخر رازی]] در [[تأیید]] این دیدگاه گفته است: | |||
#از عبارت {{متن قرآن|لِلنَّاسِ إِمَامًۭا}}، به دست میآید که ابراهیم {{ع}} [[امام]] عموم [[مردم]] بود که این ویژگی [[پیامبران صاحب شریعت]] است؛ زیرا در غیر این صورت او پیرو [[پیامبر]] دیگری میشد که این با عمومیت امامت وی سازگاری ندارد. | |||
# ثانیاً: [[پیامبران]] اعم از [[صاحب شریعت]] و غیر آن دارای [[مقام امامت]] بودهاند؛ زیرا [[پیروی]] از آنان بر مردم [[واجب]] بوده است. | |||
# ثالثاً:[[ امامت]] در این آیه به عنوان [[امتنان الهی]] بر ابراهیم{{ع}} مطرح است، از این رو امامت بزرگترین [[نعمت الهی]] یعنی نبوت است. <ref>رازی، فخرالدین، تفسیر مفاتیح الغیب، ج۲، ص۳۶.</ref>. | |||
در [[کلام]] فخر رازی دو وجه اول و دوم با یکدیگر سازگاری ندارند؛ زیرا در وجه اوّل امامت ابراهیم{{ع}} به معنای نبوت صاحب شریعت و در وجه دوم به معنای نبوت در کاربرد گسترده آن دانسته شده است. چنان که وجه سوم نیز مدعای وی را [[اثبات]] نمیکند؛ چون امتنانی بودن امامت با این که امامت به معنای نبوت باشد ملازمه ندارد. گذشته از این، بیشک همه یا برخی از آزمونهایی که ابراهیم {{ع}} پشت سر گذاشت و بدان جهت شایسته مقام امامت شد، در دوران نبوت او رخ داده است؛ در این صورت چگونه میتوان امامت را به نبوت تفسیر کرد. نکته دیگری که دیدگاه مزبور را رد میکند این است که ابراهیم {{ع}}وقتی مقام امامت را از جانب [[خداوند]] دریافت نمود، آن را برای [[فرزندان]] خویش نیز درخواست کرد؛ از این درخواست معلوم میشود که وی در آن [[زمان]] دارای فرزند بوده، یا لااقل نسبت به این که دارای فرزند خواهد شد، [[اطمینان]] داشته است؛ زیرا درخواست او مشروط به این که اگر دارای فرزند شود، نبوده است. از طرفی ابراهیم {{ع}} تا زمان کهولت [[فرزندی]] نداشته و از داشتن فرزند به لحاظ [[قوانین]] عادی [[ناامید]] بوده است و وقتی [[فرشتگان الهی]] به او مژده فرزند دادند، گفت: «آیا با این که مرا [[پیری]] فرا رسیده است، بشارتم میدهید؟ به چه [[بشارت]] میدهید؟» <ref>سوره حجر، آیه 55.</ref>. بنابراین [[امامت]] در اواخر دوران [[نبوت]] ابراهیم و پس از بشارت او به فرزند، به وی عطا شده است. <ref>ر.ک: طباطبایی، سید محمد حسین، تفسیر المیزان، ج۱، ص۲۶۷ـ ۲۶۸، مؤسسة الأعلمی، بیروت.</ref>. | |||
==== الگوی تمام عیار ==== | ==== الگوی تمام عیار ==== | ||
==== [[ولایت]] و [[زعامت سیاسی]] ==== | ==== [[ولایت]] و [[زعامت سیاسی]] ==== | ||