←مکان یابی میقات
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| (۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱۵: | خط ۱۵: | ||
راغب در مفردات از بعضی نقل میکند: «میقات» از ماده «وقت» به معنی وقتی است که برای انجام کاری تعیین شده است و معمولاً بر [[زمان]] اطلاق میگردد. اما گاهی به مکانی که باید کاری در آن انجام پذیرد، گفته میشود، مانند «میقات [[حج]]» یعنی مکانی که هیچ کس بدون [[احرام]] نمیتواند از آنجا بگذرد<ref>مفردات، ج۶، ص۴۵.</ref>. در [[فرهنگ]] معین میخوانیم: میقات گاه؛ محلی که برای [[اجتماع]] گروهی در آن، وقت تعیین شده... . | راغب در مفردات از بعضی نقل میکند: «میقات» از ماده «وقت» به معنی وقتی است که برای انجام کاری تعیین شده است و معمولاً بر [[زمان]] اطلاق میگردد. اما گاهی به مکانی که باید کاری در آن انجام پذیرد، گفته میشود، مانند «میقات [[حج]]» یعنی مکانی که هیچ کس بدون [[احرام]] نمیتواند از آنجا بگذرد<ref>مفردات، ج۶، ص۴۵.</ref>. در [[فرهنگ]] معین میخوانیم: میقات گاه؛ محلی که برای [[اجتماع]] گروهی در آن، وقت تعیین شده... . | ||
میقات خود در | میقات خود در عربی اسم مکان است و احتیاج به پسوند مکان (گاه) ندارد. از آنجا که [[مفسران]] میقات را میعاد میگیرند لازم است بدانیم که منظور از آن چیست؟ همین منبع در مورد میعادگاه متذکر میشود: جای [[وعده]]، وعده گاه... میعاد خود در عربی اسم مکان است<ref>فرهنگ معین، چاپ هشتم، ج۴، ص۴۹۷-۴۹۸.</ref>. مرحوم [[آیتالله طالقانی]] در شرح لغات [[آیه]] ۱۷ [[سوره نبأ]] میفرماید: میقات: وعدهگاه زمانی، هنگام سر رسید با آغاز کار، به محل و مکان نیز به اعتبار زمان گفته میشود<ref>پرتوی از قرآن، قسمت اول، جزء سیام، ص۱۹.</ref>. | ||
در اینجا نوشته کتاب «لغتشناسی و مقایسه [[قرآن کریم]]» را هم ذکر میکنیم: میقات؛ وقت معین برای کاری و وعده وقت دار و نیز مکانی که معین شده برای عملی، مثل موافقت [[حج]] که مکانهایی است برای [[احرام]] بستن...<ref>لغتشناسی، ص۱۲۴۴.</ref> از ظاهر سخنان برخی از بزرگان و [[علما]] همچنین بر میآید که نامبرده «[[میقات]]» را نزدیک به معنای کلمه وقت گرفته است<ref>علامه طباطبایی، تفسیر المیزان، ج۸، ص۳۳۶ به بعد.</ref>. | در اینجا نوشته کتاب «لغتشناسی و مقایسه [[قرآن کریم]]» را هم ذکر میکنیم: میقات؛ وقت معین برای کاری و وعده وقت دار و نیز مکانی که معین شده برای عملی، مثل موافقت [[حج]] که مکانهایی است برای [[احرام]] بستن...<ref>لغتشناسی، ص۱۲۴۴.</ref> از ظاهر سخنان برخی از بزرگان و [[علما]] همچنین بر میآید که نامبرده «[[میقات]]» را نزدیک به معنای کلمه وقت گرفته است<ref>علامه طباطبایی، تفسیر المیزان، ج۸، ص۳۳۶ به بعد.</ref>. | ||
صاحب [[تفسیر]] روان جاوید در ذیل [[آیات]] فوق گفته است: میقات [[زمان]] یا مکان مقرر است<ref>ر.ک: تفسیر روان جاوید، ج۲، ص۴۷۱.</ref>. | صاحب [[تفسیر]] روان جاوید در ذیل [[آیات]] فوق گفته است: میقات [[زمان]] یا مکان مقرر است<ref>ر.ک: تفسیر روان جاوید، ج۲، ص۴۷۱.</ref>. | ||
صاحب تفسیر احسن الحدیث گفته است: مراد از میقات ظاهراً مکان | صاحب تفسیر احسن الحدیث گفته است: مراد از میقات ظاهراً مکان گفتگو است<ref>ر.ک: تفسیر احسن الحدیث، ج۳، ص۵۰۴.</ref>. با عنایت به مطالب پیش گفته روشن میشود که میقات در این آیات مکان گفتگوست. مکانی که [[حضرت موسی]]{{ع}} در آنجا درگیر تقاضای [[بنی اسرائیل]] برای مشاهده [[پروردگار]] بود<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۷۸۸.</ref>. | ||
==دلیل رفتن [[موسی]] به میقات== | ==دلیل رفتن [[موسی]] به میقات== | ||
«حدود چهار هزار سال پیش | «حدود چهار هزار سال پیش سرزمین پر خاطره [[مصر]] محل برخورد [[حق و باطل]] بود و به مصداق {{عربی|لکل فرعون موسی}} [[پیروان]] حضرت موسی{{ع}} با طرفداران [[فرعون]] در [[نبرد]] شدید [[فکری]] و عقدیت به سر میبرند موسی فرزند [[عمران]] از سوی [[خدا]] [[مبعوث]] شد تا مردمی را که در زیر چنگال فرعون گرفتار و به بند کشیده شده بودند و کوچکترین حرکت و ندای [[حقطلبی]] از سوی [[شکنجه]] گران [[فرعونی]] سرکوب و خنثی میشد [[نجات]] بخشد<ref>آشنایی با نهضت اسلامی در مصر، ص۵۳۱.</ref>. [[آیه]] ۱۴۲ [[اعراف]] اشاره به یکی دیگر از صحنههای [[زندگی]] بنی اسرائیل و درگیری موسی با آنها اشاره شده است و آن جریان رفتن موسی به میعادگاه پروردگار و گرفتن [[تورات]] از [[طریق وحی]] و تکلم با خدا میباشد که به دنبال آن داستان گوساله پرستی بنی اسرائیل و [[انحراف]] از مسیر [[توحید]] ذکر شده است. این چهل - [[روز]] از آغاز [[ذیقعده]] شروع و به [[دهم ذیحجه]] ([[عید قربان]]) ختم گردیده است<ref>اطلاعات قرآن، ص۵۳۱.</ref>.<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۷۹۰.</ref> | ||
==مکان یابی میقات== | == مکان یابی میقات == | ||
با استفاده از آیههای [[قرآنی]] میتوان گفت [[خداوند]] برای آزمودن بنی اسرائیل ابتدا سی روز حضرت موسی را به [[کوه]] [[دعوت]] کرد و سپس ده [[روز]] دیگر به آن افزود [[مردمان]] [[مفسد]] [[بنی اسرائیل]] [[موسی]]{{ع}} را تحت فشار قرار دادند که [[خدا]] را به آنها نشان دهد تا [[ایمان]] بیاورند. بالاخره موسی{{ع}} هفتاد نفر از آنان را با خود همراه کرد تا به میعادگه برد. در | با استفاده از آیههای [[قرآنی]] میتوان گفت [[خداوند]] برای آزمودن بنی اسرائیل ابتدا سی روز حضرت موسی را به [[کوه]] [[دعوت]] کرد و سپس ده [[روز]] دیگر به آن افزود [[مردمان]] [[مفسد]] [[بنی اسرائیل]] [[موسی]]{{ع}} را تحت فشار قرار دادند که [[خدا]] را به آنها نشان دهد تا [[ایمان]] بیاورند. بالاخره موسی{{ع}} هفتاد نفر از آنان را با خود همراه کرد تا به میعادگه برد. در قاموس کتاب مقدس آمده است: «لفظ حوریب قصد از [[کوه سینا]] میباشد... [[ایدی]] گوید که نویسندگان الهامی حوریب را چون کوهستان و سینا را چون قله دانستهاند<ref>قاموس کتاب مقدس، ص۴۹۸.</ref>. قاموس کتاب مقدس بعد از بیان مواردی دیگر بالاخره اضافه میکند: در کمر [[کوه]] موسی؛ قله حوریب است که [[اعراب]] آن را رأس الصفصافه گویند و چون مسافر از طرف شمال غربی به کوه موسی نزدیک شود از [[وادی]] تنگی که در میان کوههای عظیم و بلند واقع است عبور نموده در هموار داخل میگردد<ref>قاموس کتاب مقدس، ص۴۹۹.</ref>. | ||
برخی | برخی کوه حوریب را در قادش برنیع واقع میدانند «این مکان در شمال شرقی شبه [[جزیره سینا]] حدود ۵۰ مایلی جنوب [[بئر]] شبع و در مرز جنوبی سرزمین که [[خداوند]] آن را به [[قوم اسرائیل]] داده واقع شده است<ref>اعداد ۴:۳۴؛ یوشع ۳:۱۵.</ref> ظاهراً قادش برنیع از شمال به جنوب (Negeb) واقع در [[صحرای سینا]] و از جنوب به صحرای فاران واقع در سینا محدود میشود<ref>دایرة المعارف کتاب مقدس، ص۸۱۸.</ref>. برخی آن را در خلیج عقبه نشان میدهند. بندر عقبه همان [[ایله]] قدیم است. با همه اینها [[میقات]] همان کوهی است که در [[کتاب مقدس]]، «حوریب» گفته شده و اعراب آن را رأس الصفصافه نامیدهاند و در صحرای سیناست<ref>[[محرم فرزانه|فرزانه، محرم]]، [[اماکن جغرافیایی در قرآن (کتاب)|اماکن جغرافیایی در قرآن]]، ص ۷۹۱.</ref>. | ||
== منابع == | == منابع == | ||