عطیة بن سعد بن جناده عوفی: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۴۸: خط ۴۸:
| آخرین راوی از او =  
| آخرین راوی از او =  
}}
}}
'''عطیه کوفی''' از [[اصحاب امام علی]] و [[امام باقر]]{{ع}} بود که اسم او را [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} انتخاب کرد. وی فردی [[محدث]]، [[مفسّر]]، [[فقیه]] و از [[شیعیان کوفه]] به شمار می‌‌رفت. عطیه به همراه [[جابر بن عبدالله انصاری]] اولین زائران قبر [[امام حسین]]{{ع}} محسوب می‌شوند.


== مقدمه ==
== مقدمه ==
خط ۵۴: خط ۵۶:
[[عطیه]] فردی [[محدث]]، [[مفسّر]]<ref>معجم المفسرین ۱/۳۴۷.</ref>، [[فقیه]]<ref>المعارف ۵۱۸.</ref> و از [[شیعیان کوفه]] به شمار می‌‌رفت. او [[قرآن]] را سه مرتبه به گونه [[تفسیر]] به ابن عباس عرضه داشت و هفتاد مرتبه نیز قرآن را نزد او قرائت کرد<ref>الکنی و الالقاب ۲/۴۸۹.</ref>. کلبیه گفته او را در زمینه [[تفسیر قرآن]]، [[حجت]] می‌‌دانست<ref>معجم المفسرین ۱/۳۴۷.</ref>. [[ابان بن تغلب]]، [[حسن بن عطیه]] کوفی و [[اعمش]] از جمله شاگردان وی به حساب می‌‌آیند<ref>تهذیب الکمال ۲۰/۱۴۶.</ref>.
[[عطیه]] فردی [[محدث]]، [[مفسّر]]<ref>معجم المفسرین ۱/۳۴۷.</ref>، [[فقیه]]<ref>المعارف ۵۱۸.</ref> و از [[شیعیان کوفه]] به شمار می‌‌رفت. او [[قرآن]] را سه مرتبه به گونه [[تفسیر]] به ابن عباس عرضه داشت و هفتاد مرتبه نیز قرآن را نزد او قرائت کرد<ref>الکنی و الالقاب ۲/۴۸۹.</ref>. کلبیه گفته او را در زمینه [[تفسیر قرآن]]، [[حجت]] می‌‌دانست<ref>معجم المفسرین ۱/۳۴۷.</ref>. [[ابان بن تغلب]]، [[حسن بن عطیه]] کوفی و [[اعمش]] از جمله شاگردان وی به حساب می‌‌آیند<ref>تهذیب الکمال ۲۰/۱۴۶.</ref>.


عطیه به همراه جابر اولین زائران [[امام حسین]]{{ع}} بودند<ref>الکنی و الالقاب ۲/۴۸۹.</ref>. وی در قیام [[عبدالرحمان بن اشعث]] علیه حجاج حضور داشت و پس از [[شکست]] این [[قیام]] به سرزمین فارس گریخت و در پی این واقعه به دستور حجاج و به دلیل خودداری از [[لعن]] [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} چهارصد ضربه تازیانه خورد و سر و محاسنش نیز تراشیده شد، سپس به [[خراسان]] رفت و در دوران [[عمر بن هبیره]] به [[عراق]] بازگشت و تا آخر عمر در کوفه به سر برد<ref>الطبقات الکبری ۶/۳۰۴.</ref>. از او [[تفسیری]] در پنج جزء<ref>الکنی و الالقاب ۲/۴۸۹.</ref> بر جای مانده که [[طبری]] در تفسیر خود بسیار از آن نقل کرده است<ref>معجم المفسرین ۱/۳۴۷.</ref> عطیه در سال ۱۱۱ه‍ در کوفه درگذشت<ref> الطبقات الکبری ۶/۳۴۰.</ref>. برخی نیز [[زمان]] فوتش را سال ۱۲۶ه‍ آورده‌اند<ref>تاریخ خلیفة بن خیاط ۲۷۷.</ref>.<ref> [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)| فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱]]، ص۵۱۸.</ref>
عطیه به همراه جابر اولین زائران [[امام حسین]]{{ع}} بودند<ref>الکنی و الالقاب ۲/۴۸۹.</ref>. وی در قیام عبدالرحمان بن اشعث علیه حجاج حضور داشت و پس از [[شکست]] این [[قیام]] به سرزمین فارس گریخت و در پی این واقعه به دستور حجاج و به دلیل خودداری از [[لعن]] [[علی بن ابی طالب]]{{ع}} چهارصد ضربه تازیانه خورد و سر و محاسنش نیز تراشیده شد، سپس به [[خراسان]] رفت و در دوران [[عمر بن هبیره]] به [[عراق]] بازگشت و تا آخر عمر در کوفه به سر برد<ref>الطبقات الکبری ۶/۳۰۴.</ref>. از او [[تفسیری]] در پنج جزء<ref>الکنی و الالقاب ۲/۴۸۹.</ref> بر جای مانده که [[طبری]] در تفسیر خود بسیار از آن نقل کرده است<ref>معجم المفسرین ۱/۳۴۷.</ref> عطیه در سال ۱۱۱ه‍ در کوفه درگذشت<ref> الطبقات الکبری ۶/۳۴۰.</ref>. برخی نیز [[زمان]] فوتش را سال ۱۲۶ه‍ آورده‌اند<ref>تاریخ خلیفة بن خیاط ۲۷۷.</ref>.<ref> [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)| فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی ج۱]]، ص۵۱۸.</ref>


== جستارهای وابسته ==
== جستارهای وابسته ==
۱۳۳٬۶۷۴

ویرایش