عصر امام علی: تفاوت میان نسخه‌ها

{{مدخل مرتبط

| موضوع مرتبط = امام علی

| عنوان مدخل  =  

| پرسش مرتبط  = امام علی (پرسش)

}}

== در عصر پیامبر اکرم{{صل}} ==

دوران کودکی [[امام]] با قطحی در شبه [[جزیره عربستان]] همزمان شد، به گونه‌ای که [[زندگی]] بر [[ابوطالب]] سخت می‌گذشت. زمانی که [[قریش]] در [[سختی]] [[معیشت]] بودند روزی [[رسول خدا]]{{صل}} به عباس عموی خود که وضعیت [[مالی]] خوبی داشت فرمود: برادرت ابوطالب عائله زیادی دارد، برای کم کردن فشار و سختی زندگی هر یک از ما [[فرزندی]] از [[فرزندان]] او را تحت کفالت خود قرار دهیم. ابوطالب با پیشنهاد آنان موافقت کرد و [[رسول خدا]]{{صل}} علی{{ع}} و عباس، جعفر را با خود به [[خانه]] بردند و علی{{ع}} تا [[زمان]] [[بعثت]] رسول خدا{{صل}} در خانه آن حضرت بود<ref>ر.ک: تاریخ طبری، ج۲، ص۵۸ و سیره ابن هاشم، ج۱، ص۱۶۲ و شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج۱۳، ص۲۰۰؛ مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج۱۸، ص۲۰۹.</ref>.<ref>ر.ک: [[عبدالمجید زهادت|زهادت، عبدالمجید]]، [[معارف و عقاید ۵ ج۱ (کتاب)|معارف و عقاید ۵ ج۱]]؛ [[سید حسین دین‌پرور|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه ج۲]]، ص۵۷۱-۵۸۶؛ [[مهدی کمپانی زارع|کمپانی زارع، مهدی]]، [[امام علی بن ابی‌طالب (مقاله)|مقاله «امام علی بن ابی‌طالب»]]، [[دانشنامه امام رضا ج۲ (کتاب)|دانشنامه امام رضا ج۲]]، ص۳۹۲-۴۲۱.</ref>

== از [[بعثت]] تا [[هجرت رسول خدا]]{{صل}} ==

نزدیکی امام علی{{ع}} به [[پیامبر اکرم]]{{صل}} موجب آن شد که پس از بعثت [[حضرت محمد]]{{صل}} به [[مقام رسالت]] و [[نبوّت]]، علی{{ع}} نخستین مردی باشد که به آن حضرت [[ایمان]] آورد<ref>الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۵۷-۵۹؛ نهج البلاغة، ص۳۰۰-۳۰۱؛ مروج الذهب، ج۲، ص۲۷۸.</ref>.

== از [[هجرت]] تا [[رحلت پیامبر خاتم]] ==

بعد از [[هجرت پیامبر اکرم]]{{صل}} به [[مدینه]]، آن حضرت، [[علی]]{{ع}} را جایگزین خود در مکه کرده بود تا امانت‌های [[مردم]] را به آنان برگرداند و بدهی‌های [[مردمان]] را نیز از آنان بازستاند و آنگاه به همراه تنی چند از جمله مادرش، [[فاطمه بنت اسد]]، [[فاطمه زهرا]]{{س}} به پیامبر بپیوندد.

== از [[رحلت رسول خدا]]{{صل}} تا [[خلافت]] ==

پس از [[رحلت پیامبر اسلام]]{{صل}} مهم‌ترین رویداد، تشکیل شورای [[سقیفه بنی ساعده]] بود. در این [[شورا]]، [[ابوبکر]] را به عنوان نخستین [[خلیفه]] [[مسلمانان]] برگزیدند و [[فرمان]] و وصیت پیامبر{{صل}} درباره [[خلافت علی]]{{ع}} را کنار نهادند. [[پیامبر]]{{صل}} بارها از این موضوع سخن گفته و در روایاتی همچون [[یوم الانذار]]، [[غدیر]] و [[منزلت]]، از خلافت علی{{ع}} یاد کرده بود<ref>ر.ک: اعیان الشیعة، ج ۱ ص۴۲۱- ۳۲۴.</ref>. هر چند [[امام علی]]{{ع}} خلافت را از آن خویش می‌دانست، برای [[مصلحت]] مسلمانان و [[آیین]] نوپای [[اسلام]]، علیه [[غاصبان خلافت]] [[قیام]] نکرد و بیست و پنج سال از خلافت بر کنار ماند<ref>نهج البلاغه‌، خ ۳.</ref>.<ref>ر.ک: [[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص۹۵.</ref>

== از [[خلافت]] تا [[شهادت]] ==

پس از کشته شدن خلیفۀ سوم، مردمِ به [[خانه علی]]{{ع}} هجوم آورده و از او خواستند [[خلافت ظاهری]] و [[حکومت]] را بر عهده بگیرد. آن حضرت هر چند ابتدا استنکاف کرده و [[دعوت]] آنان را نپذیرفت اما در نهایت با اصرار [[مردم]] و تمام شدن حجت، خلافت را قبول کرده و شصت و نه ماه حکومت کرد<ref>ر.ک: [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۳۹۸؛ [[عبدالمجید زهادت|زهادت، عبدالمجید]]، [[معارف و عقاید ۵ ج۱ (کتاب)|معارف و عقاید ۵ ج۱]]؛ [[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص۹۷؛ [[سید حسین دین‌پرور|دین‌پرور، سید حسین]]، [[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه ج۲]]، ص۵۷۱-۵۸۶.</ref>.