بدون خلاصۀ ویرایش
(←مقدمه) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۵ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۶: | خط ۶: | ||
}} | }} | ||
==مقدمه== | == مقدمه == | ||
[[ | [[ولید بن عبدالملک]] پس از پدر زمام امور مملکت را در دست گرفت. مورخ برجسته [[مسعودی]] او را اینگونه توصیف میکند: {{عربی|بِأَنَّهُ كَانَ جَبَّاراً عَنِيداً ظَلُوماً غَشُوماً}}<ref>مروج الذهب، ج۳، ص۹۶.</ref> جبار به معنی [[سرکش]] و بیرحم، عنید به معنی لجوج، خود رأی و [[مستبد]] که دانسته با [[حق]] مقابله کند، ظلوم صیغه مبالغه از [[ظلم]] و به معنی بسیار [[ستمکار]] و غشوم نیز به معنی مستبد و ستمکار است. کار ولید به جایی رسید که حتی [[عمر بن عبد العزیز]] که خود از [[خلفای اموی]] است در [[زمان]] حکومتش درباره ولید میگفت: او از جمله کسانی بود که [[زمین]] را پر از ظلم و جور کردند<ref>تاریخ الخلفا، ص۲۲۳.</ref>. در زمان همین [[خلیفه]] [[ستمگر]] بود که دانشمند بزرگ [[اسلام]] [[سعید بن جبیر]] به دست ظالمترین مزدور [[اموی]] [[حجاج بن یوسف]] به شهادت رسید. | ||
ولید بیشترین [[کینه]] را نسبت به [[امام زین العابدین]]{{ع}} داشت چراکه میدید باوجود آن حضرت [[حکومت]] و سلطهاش کامل نخواهد شد. [[امام سجاد]]{{ع}} از پشتوانه مردمی بزرگی برخوردار بود تا جایی که [[مردم]] با اعجاب و [[بزرگداشت]] از [[علم]] و [[فقه]] و [[عبادت]] آن حضرت سخن میگفتند و اجتماعات مردم مملو از بحث پیرامون [[صبر]] و دیگر ملکات او بوده و آنچنان در دلهای مردم جای گرفته بود که فقط کسی را [[سعادتمند]] میدانستند که [[توفیق]] دیدارش را مییافت و [[شرافت]] روبرو شدن با او و شنیدن کلامش نصیب او میشد، همه این مسائل که موجب مطرح شدن امام سجاد در [[جامعه]] میشد، بر [[امویان]] گران آمده و [[خواب]] راحت را از چشمانشان میگرفت. به ویژه ولید بن عبدالملک که رؤیای شیرین حکومت بر [[مسلمین]] و [[جانشینی رسول خدا]]{{صل}} را در سر میپروراند و از کینهتوزترین دشمنان امام [[زین العابدین]]{{ع}} به حساب میآمد<ref>درباره شهادت امام سجاد{{ع}} بعضی از مورخین چنین عقیده دارند که قاتل ایشان هشام بن عبد الملک بوده و او بوده که سم را برای قتل آن حضرت فرستاده است، بحار الانوار، ج۴۶، ص۱۵۳ و میتوان هردو قول را جمع کرد که ولید دستور این کار را به هشام داده باشد و او متصدی اجرای آن جنایت بوده است.</ref>. | |||
[[زهری]] از ولید [[روایت]] کرده که گفت: تا [[علی بن الحسین]] زنده است، راحتی برای من وجود ندارد<ref>حیاة الامام زین العابدین، ص۶۷۸؛ حکیم، اعلام الهدایه، ج۶، ص۸۶.</ref>. بههمین سبب چون [[حکومت]] به وی رسید تصمیم به [[ترور]] [[امام سجاد]]{{ع}} گرفت، او سمی کشنده برای [[حاکم مدینه]] فرستاد تا آن را به امام سجاد{{ع}} بخوراند<ref>بحار الانوار، ج۴۶، ص۱۵۳، به نقل از الفصول المهمة اثر ابن صباغ مالکی، ص۱۹۴.</ref> حاکم مدینه نیز این جنایت هولناک را به انجام رسانید و [[روح]] بزرگ [[امام زین العابدین]]{{ع}} پس از اینکه آفاق را با [[نور]] [[علم]] و [[عبادت]] و [[جهاد]] و خالی بودن از [[هوای نفس]] روشن کرده بود به سوی [[خالق]] خویش پرواز کرد. | |||
[[امام]] [[ابو جعفر]] [[محمد باقر]]{{ع}} تجهیز جنازه پدر بزرگوارش را به عهده گرفت و پس از [[تشییع]] پرجمعیت و بینظیری که [[مدینه]] مانند آن را به خود ندیده بود، آن پیکر [[پاک]] را به [[بقیع]] آورده و قبری در کنار [[قبر]] عموی پاکش [[امام حسن مجتبی]]{{ع}} برای او حفر نمودند، [[امام باقر]]{{ع}} جنازه پدرش [[زین العابدین]] و [[سید الساجدین]]{{ع}} را در [[خانه]] [[آخرت]] قرار داد<ref>[[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۶ (کتاب)|پیشوایان هدایت ج۶]]، ص ۱۰۵.</ref>. بنا بر [[روایت]] [[سعید بن مسیب]] هیچ مرد و زنی و [[انسان]] خوب و بدی نبود، مگر اینکه در [[تشیع]] جنازه امام سجاد{{ع}} حاضر شد و هنگام [[نماز]] بر او [[تکبیر]] از [[آسمان]] و [[زمان]] شنیده شد<ref>طوسی، اختیار معرفة الرجال، ج۱، ص۳۳۴.</ref>. | |||
[[شهادت امام زین العابدین]]{{ع}} را به [[اختلاف]] از سال ۹۲ تا ۱۰۰ق گفتهاند و در سال ۹۴ و ۹۵ ق تأکید افزونتری است. در جمع میان همه [[روایات]]، شهادت امام سجاد{{ع}} [[روز]] ۲۵ [[محرم]] سال ۹۴ق ترجیح یافته است<ref>ر.ک: ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۵، ص۱۷۱؛ اربلی، کشف الغمة، ج۲، ص۳۰۲؛ مقدسی، بازپژوهشی تاریخ ولادت و شهادت معصومان{{عم}}، ص۳۴۱ - ۳۴۴.</ref>. منابع تاریخی کمتر به علت شهادت امام پرداختهاند. [[شیخ صدوق]] نخستین کسی است که شهادت امام را در کتاب الاعتقادات مطرح کرده و به عنوان دیدگاه مشهور [[شیعه]] یاد شده است. بر اساس این دیدگاه، همه [[امامان]] به وسیله [[شمشیر]] یا زهر به [[شهادت]] رسیدهاند<ref>صدوق، الاعتقادات، ص۹۷ - ۹۸.</ref>.<ref>پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)|تاریخ اسلام بخش اول ج۲]]، ص۲۰۸.</ref> | |||
== منابع == | == منابع == | ||
{{منابع}} | {{منابع}} | ||
# [[پرونده:IM010522.jpg|22px]] پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)|'''تاریخ اسلام بخش اول ج۲''']] | # [[پرونده:IM010522.jpg|22px]] پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، [[تاریخ اسلام بخش اول ج۲ (کتاب)|'''تاریخ اسلام بخش اول ج۲''']] | ||
# [[پرونده:151920.jpg|22px]] [[سید منذر حکیم|حکیم، سید منذر]]، [[پیشوایان هدایت ج۶ (کتاب)|'''پیشوایان هدایت ج۶''']] | |||
{{پایان منابع}} | {{پایان منابع}} | ||
== پانویس == | == پانویس == | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده:امام سجاد]] | |||