ولادت امام علی: تفاوت میان نسخه‌ها

'''ولادت [[امیرالمؤمنین]] {{ع}}''' در [[سیزده رجب]] سی سال پس از [[عام الفیل]] در [[کعبه]] روی داد، مکانی که نه قبل از آن و نه بعد از آن کسی در آن به [[دنیا]] نیامده است و این به سبب بزرگداشت آن حضرت و مقام اوست.

بدون [[شک]] [[کعبه]] و [[مسجدالحرام]] مقدس‌ترین مکان‌های روی [[زمین]] هستند، زیرا [[خداوند]] در [[قرآن]] [[کعبه]] را [[خانه]] خود نامیده است. این مکان [[مقدس]] که هیچ [[پیامبری]] در آن به [[دنیا]] نیامده، در [[سیزده رجب]] [[سال]] سی‌ام [[عام الفیل]] میزبان [[تولد]] [[امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب]] {{ع}} شد<ref>الارشاد، شیخ مفید، ج۱، ص۵؛ مسار الشیعه، همو، ص۵؛ المقنعه، همو، ص۴۶۱.</ref>. [[شیخ مفید]] در این باره می‌نویسد: [[امام علی]] {{ع}} در [[روز جمعه]]، سیزدهم [[ماه رجب]] [[سال]] سی‌ام عامل الفیل، در [[مکه]] و در [[بیت الحرام]] به [[دنیا]] آمد و هیچ مولودی قبل یا بعد از او در [[بیت الله]] به [[دنیا]] نیامده است و این به سبب [[بزرگداشت]] آن حضرت و [[مقام]] او است که [[خداوند متعال]] چنین کرده است<ref>الارشاد، شیخ مفید، ج۱، ص۵.</ref>.

[[حاکم نیشابوری]]، از علمای [[اهل سنت]] در این باره می‌نویسد: [[اخبار]] متواتری وجود دارد که [[فاطمه بنت اسد]]، [[امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب]] {{ع}} را درون [[خانه کعبه]] به [[دنیا]] آورده است<ref>المستدرک، ج۳، ص۴۸۳.</ref>.

[[شیخ طوسی]] روایتی را از [[امام صادق]] {{ع}} و او از پدرانش [[نقل]] می‌کند که در آن چنین آمده است: [[عباس بن عبدالمطلب]] و [[یزید بن قعنب]] در میان [[جماعت]] [[بنی‌هاشم]] و [[جماعت]] عبدالعزی مقابل [[کعبه]] نشسته بودند که [[فاطمه دختر اسد بن هاشم]]، مادر [[حضرت علی]] {{ع}} در حالی که آن حضرت را نُه ماه در شکم داشت و در آخرین روز حمل خود بود، مقابل [[کعبه]] ایستاد و در حالی که درد زایمان سراسر وجودش را فرا گرفته بود، دست‌ها را به سمت [[آسمان]] بلند کرد و گفت: "ای [[پروردگار]] من! به تو و هر چه پیامبرانت به امر تو آورده‌اند [[ایمان]] دارم. من [[کلام]] جدم [[ابراهیم خلیل]] را که بنا کننده [[خانه]] توست، [[تصدیق]] می‌کنم؛ تو را به [[حق]] این [[خانه]] و کسی که آن را بنا کرده، به این فرزندی که در شکم دارم؛ فرزندی که با من سخن می‌گوید و مرا با گفتارش مأنوس کرده است و من [[یقین]] دارم که او یکی از [[آیات]] و نشانه‌های تو خواهد بود، درد زایمان را بر من آسان گردان...".

[[عباس بن عبد المطلب]] و [[یزید بن قعنب]] می‌گویند: هنگامی که [[فاطمه بنت اسد]] این گونه سخن گفت و [[دعا]] کرد، دیدیم که [[بیت الحرام]] از پشت شکافته شد و [[فاطمه]] به آن داخل و از چشمان ما [[غایب]] شد. آن‌گاه شکاف دیوار به [[اذن خدا]] بسته شد. ما هر چه کردیم که در [[بیت الحرام]] را باز کنیم تا برخی از [[زنان]] را به کمک او بفرستیم، در باز نشد، دانستیم که این اتفاق، امری از [[اوامر الهی]] بوده است. [[فاطمه]] تا سه روز در [[کعبه]] باقی ماند. [[مردم]] [[اهل مکه]] این موضوع را در سر کوی و برزن مطرح و [[زنان]] در پشت پرده‌ها برای یکدیگر بازگو می‌کردند. [[فاطمه]] بعد از سه روز در حالی که فرزندش [[علی]] را بر روی دستان خود داشت از [[کعبه]] خارج شد...<ref>الامالی، شیخ طوسی، ص۷۰۷؛ مدینة المعاجز، سید هاشم بحرانی، ج۱، ص۴۶.</ref>.

[[جابر بن عبدالله انصاری]] [[نقل]] می‌کند که از [[رسول خدا]] {{صل}} درباره ولادت [[علی بن ابی طالب]] {{ع}} پرسیدم و آن حضرت فرمود: "هر آینه از من درباره [[بهترین]] مولود بعد از من پرسیدی که شبیه [[عیسی]] {{ع}} به [[دنیا]] آمد. [[خدا]] من و [[علی]] را از یک [[نور]] آفرید..." سپس فرمود: "ای [[جابر]]! قبل از آنکه [[علی]] در رحم مادر قرار گیرد، در آن زمان، [[مرد]] [[عابد]] و زاهدی به نام "[[مثرم بن رعیب بن شقینام]]" وجود داشت که [[صد]] و نود سال [[خدا]] را [[عبادت]] کرده بود و در این مدت حاجتی از [[خدا]] نخواسته بود. پس، از [[خدا]] خواست که ولی‌اش را به او نشان دهد. پس [[خداوند]] [[ابوطالب]] را به سوی او فرستاد و هنگامی که [[مثرم بن رعیب بن شقینام]] او را دید از جایش بلند شد و سر او را بوسید و او را در مقابل خود نشاند. سپس از او پرسید: تو چه کسی هستی؟ [[ابوطالب]] گفت: "مردی از تهامه هستم". او پرسید: از کدام [[طایفه]] تهامی؟ [[ابوطالب]] گفت: "[[مکه]]". پرسید: از کدام [[طایفه]]؟ [[ابوطالب]] گفت: "از [[عبد مناف]]". او پرسید: از کدام [[طایفه]] [[عبد مناف]]؟ [[ابوطالب]] گفت: "از [[بنی هاشم]]". در این حال آن [[عابد]] برای دومین بار سر [[ابوطالب]] را بوسید و گفت: "[[شکر]] می‌کنم خدایی را که حاجتم را برآورده ساخت و مرا نمیراند تا اینکه ولی‌اش را دیدم" و گفت: "ای مرد! بر تو [[بشارت]] باد! همانا [[خدای متعال]] به من الهامی کرده است". [[ابوطالب]] پرسید: چه الهامی؟ او گفت: "برای تو [[فرزندی]] به [[دنیا]] می‌آید که او [[ولیّ]] [[خداوند]] عزّ و جل است". در شبی که [[امام علی]] به [[دنیا]] آمد [[زمین]] [[نورانی]] شد. [[ابوطالب]] از منزل خارج شد و گفت: "ای [[مردم]]! [[ولیّ خدا]] در [[کعبه]] به [[دنیا]] آمد"<ref>روضة الواعظین، فتال نیشابوری، ص۹۶؛ کفایة الطالب، گنجی شافعی، ص۲۰۶؛ موسوعة التاریخ الاسلامی، یوسفی غروی، ج۱، ص۳۰۷.</ref>.<ref>[[حبیب عباسی| عباسی، حبیب]]، [[علی بن ابی‌طالب (مقاله)| مقاله «علی بن ابی‌طالب»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)|دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم]]، ج۱، ص:۱۲۲-۱۲۴.</ref>

# [[ابن صباغ مالکی]]: [[تولد]] علی {{ع}} در [[مکه]] مشرفه، در داخل بیت‌الحرام، در [[جمعه]] سیزدهم [[رجب]] اتفاق افتاد و عظمت این ولادت چنان بالاست که قبل از [[حضرت علی]] {{ع}} کسی در میان خانه خدا به دنیا نیامده بود و این فضیلتی بود که خداوند به علی {{ع}} و مادرش [[فاطمه بنت اسد]] اختصاص داده بود<ref>الفصول المهمه، ص۳۰.</ref>.

# [[اربلی]]: حضرت علی {{ع}} در [[مکه معظمه]]، در [[خانه کعبه]]، در [[روز جمعه]] سیزدهم رجب المرجب متولد شد. کسی غیر از آن [[حضرت]] در خانه کعبه متولد نشده است. این، [[فضیلت]] و شرفی است که [[خداوند]] به جهت اعتلای‌شان مکان آن [[حضرت]]، مخصوص او گردانیده است<ref>کشف الغمه، ج۱، ص۸۱.</ref>.

# [[شیخ عباس قمی]]: این [[فضیلت]] از خصایص آن حضرت است؛ چه [[اشرف]] بقاع، [[حرم مکه]] است و اشرف مواضع [[حرم]]، [[مسجد]]، و احدی غیر از [[امیرالمؤمنین]] در چنین مکانی متولد نشده است. مولودی که در [[سید]] ایام که [[روز جمعه]] باشد در [[شهر حرام]] [[ماه رجب]]، سوای علی {{ع}} اب‌الائمه به [[دنیا]] نیامده است<ref>منتهی الآمال، ج۱، ص۲۷۴.</ref>.<ref>[[حیدر مظفری ورسی|مظفری ورسی، حیدر]]، [[مادران چهارده معصوم (کتاب)|مادران چهارده معصوم]] ص ۷۷.</ref>

# [[پرونده:1100354.jpg|22px]] [[حبیب عباسی|عباسی، حبیب]]، [[علی بن ابی‌طالب (مقاله)| مقاله «علی بن ابی‌طالب»]]، [[دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۱ (کتاب)|'''دایرة المعارف صحابه پیامبر اعظم ج۱‌''']]