←تکبر از آفات مدیریت
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | {{مدخل مرتبط | ||
| موضوع مرتبط = تکبر | | موضوع مرتبط = تکبر | ||
| عنوان مدخل = تکبر | | عنوان مدخل = تکبر | ||
| مداخل مرتبط = [[تکبر در قرآن]] - [[تکبر در حدیث]] - [[تکبر در نهج البلاغه]] - [[تکبر در فقه سیاسی]] - [[تکبر در فقه اسلامی]] - [[تکبر در اخلاق اسلامی]] - [[تکبر در جامعهشناسی اسلامی]] - [[تکبر در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]] | | مداخل مرتبط = [[تکبر در قرآن]] - [[تکبر در حدیث]] - [[تکبر در نهج البلاغه]] - [[تکبر در فقه سیاسی]] - [[تکبر در فقه اسلامی]] - [[تکبر در اخلاق اسلامی]] - [[تکبر در جامعهشناسی اسلامی]] - [[تکبر در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]] - [[تکبر در سبک زندگی اسلامی]] | ||
| پرسش مرتبط = | | پرسش مرتبط = | ||
}} | }} | ||
==تکبر از آفات مدیریت== | == تکبر از آفات مدیریت == | ||
[[نظام اداری]]، توانی است که همه [[انسانها]] آن را دارند ولی وقتی تناسب [[مسئولیت]] با [[توانایی]] از نظر [[تعهّد]] و [[علم]] به هم خورد، ناگزیر زمینه [[رشد]] آفتهای نظام اداری فراهم میشود که از اهمّ [[آفات نظام اداری]] [[تکبّر]] و [[طغیانگری]] است. نظام اداری، توانی است که همه انسانها آن را دارند، ولی وقتی تناسب مسئولیت با توانایی از نظر تعهّد و علم به هم خورد، ناگزیر زمینه رشد آفتهای نظام اداری فراهم میشود. هر [[انسانی]] ممکن است به تکبّر و طغیانگری دچار شود {{متن قرآن|كَلَّا إِنَّ الْإِنْسَانَ لَيَطْغَى * أَنْ رَآهُ اسْتَغْنَى}}<ref>«حاشا؛ انسان سرکشی میورزد* چون خود را بینیاز بیند» سوره علق، آیه ۶-۷.</ref> ولی خطر وقتی صدچندان میشود که این آفت به [[مدیریت]] سرایت کند<ref>فقه سیاسی، ج۷، ص۵۰۲.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص ۵۵۰.</ref> | [[نظام اداری]]، توانی است که همه [[انسانها]] آن را دارند ولی وقتی تناسب [[مسئولیت]] با [[توانایی]] از نظر [[تعهّد]] و [[علم]] به هم خورد، ناگزیر زمینه [[رشد]] آفتهای نظام اداری فراهم میشود که از اهمّ [[آفات نظام اداری]] [[تکبّر]] و [[طغیانگری]] است. نظام اداری، توانی است که همه انسانها آن را دارند، ولی وقتی تناسب مسئولیت با توانایی از نظر تعهّد و علم به هم خورد، ناگزیر زمینه رشد آفتهای نظام اداری فراهم میشود. هر [[انسانی]] ممکن است به تکبّر و طغیانگری دچار شود {{متن قرآن|كَلَّا إِنَّ الْإِنْسَانَ لَيَطْغَى * أَنْ رَآهُ اسْتَغْنَى}}<ref>«حاشا؛ انسان سرکشی میورزد* چون خود را بینیاز بیند» سوره علق، آیه ۶-۷.</ref> ولی خطر وقتی صدچندان میشود که این آفت به [[مدیریت]] سرایت کند<ref>فقه سیاسی، ج۷، ص۵۰۲.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی ج۱]]، ص ۵۵۰.</ref> | ||
== منابع == | == منابع == | ||
| خط ۱۶: | خط ۱۶: | ||
== پانویس == | == پانویس == | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده:تکبر]] | |||