بنی حارث بن خزرج: تفاوت میان نسخه‌ها

پس از [[اسلام]] و پس از انجام [[فتوحات]] [[اسلامی]] علاوه بر [[مدینه]]، نقاطی دیگر از سرزمین‌های فتح شده به ویژه [[عراق]] و شهرهای بزرگ آن، [[کوفه]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۶، ص۹۴، ۹۵، ۹۶؛ ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۲، ص۵۳۶ و ج۳، ص۱۰۷۵؛ خطیب بغدادی، تاریخ بغداد، ج۱، ص۱۹۷.</ref> و [[بصره]]<ref>ر.ک: ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۷، ص۲۰.</ref> هم، بر دامنه مناطق سرزمینی این [[قوم]] افزوده شد. ضمن این که شام<ref>ر.ک: ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۷، ص۲۷۶.</ref> و مرکز آن [[شهر دمشق]]<ref>ر.ک: هشام بن محمد کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۴۰۸؛ ابن ابی‌حاتم، الجرح و التعدیل، ج۸، ص۱۰۸.</ref> و نیز [[مصر]]<ref>ر.ک: خطیب بغدادی، تاریخ بغداد، ج۱۱، ص۳۲۲.</ref> و [[اندلس]] را هم باید از دیگر مواطن اسلامی این قوم محسوب کرد. در اندلس در [[شهر]] اشبیلیه، در روستایی به نام «[[شوش]]» جمعی از [[مردمان]] این قوم از [[نسل]] بنی عبدالسلام بن سری بن هاشم بن عبد السلام بن ابی رواحة بن مسلم بن عبدالکریم بن بشیر بن نعمان بن بشیر [[زندگی]] می‌کردند<ref>ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۳۶۴-۳۶۵.</ref>. بنی [[خبیب]] و بنی قطنین بیازی از [[فرزندان]] عبداللّه بن رواحه هم از دیگر [[طوایف]] بنی حارث بن خزرج بودند که در [[قریه]] إختیانه از توابع قَبرَه<ref>»قبره» از مناطق اندلس بود که از برخی جهات به منطقه بزرگ قرطبه مرتبط بود. (یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۴، ص۳۰۵)</ref> اندلس ساکن بودند<ref>ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۳۶۳.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>

== منابع ==