پرش به محتوا

ایمان در فقه اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
جزبدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۱۰ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۵ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{مدخل مرتبط
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط =  
| موضوع مرتبط = ایمان
| عنوان مدخل  =  
| عنوان مدخل  = ایمان
| مداخل مرتبط = [[ایمان در لغت]] - [[ایمان در قرآن]] - [[ایمان در حدیث]] - [[ایمان در کلام اسلامی]] - [[ایمان در نهج البلاغه]] - [[ایمان در معارف دعا و زیارات]] - [[ایمان در اخلاق اسلامی]] - [[ایمان در فقه اسلامی]] - [[ایمان در فقه سیاسی]] - [[ایمان از دیدگاه برون‌دینی]] - [[ایمان معصوم]] - [[مقام ایمان]] - [[ایمان در معارف و سیره علوی]] - [[ایمان در معارف و سیره حسینی]] - [[ایمان در معارف و سیره رضوی]]
| مداخل مرتبط = [[ایمان در لغت]] - [[ایمان در قرآن]] - [[ایمان در حدیث]] - [[ایمان در کلام اسلامی]] - [[ایمان در نهج البلاغه]] - [[ایمان در معارف دعا و زیارات]] - [[ایمان در اخلاق اسلامی]] - [[ایمان در فقه اسلامی]] - [[ایمان در فقه سیاسی]] - [[مقام ایمان]] - [[ایمان در معارف و سیره علوی]] - [[ایمان در معارف و سیره فاطمی]] - [[ایمان در معارف و سیره حسینی]] - [[ایمان در معارف و سیره سجادی]] - [[ایمان در معارف و سیره امام کاظم]] - [[ایمان در معارف و سیره رضوی]] - [[ایمان در فرهنگ و معارف انقلاب اسلامی]]
| پرسش مرتبط  =  
| پرسش مرتبط  =  
}}
}}


==مقدمه==
== مقدمه ==
در [[روایات]] و نیز کلمات [[فقها]] [[ایمان]] به دو معنای عامّ و خاصّ به کار رفته است. معنای عامّ آن عبارت است از [[تصدیق قلبی]] به تمامی آنچه که [[حضرت محمّد بن عبدالله]] آورده است. معنای خاصّ آن عبارت است از آنچه که در شناسه آمده و موضوع مقاله است. <ref>مسالک‏ الافهام، ج۵، ص:۳۳۷ ـ ۳۳۸</ref>
در [[روایات]] و نیز کلمات [[فقها]] [[ایمان]] به دو معنای عامّ و خاصّ به کار رفته است. معنای عامّ آن عبارت است از تصدیق قلبی به تمامی آنچه که حضرت محمّد بن عبدالله{{صل}} آورده است. معنای خاصّ آن عبارت است از آنچه که در شناسه آمده و موضوع مقاله است<ref>مسالک‏ الافهام، ج۵، ص۳۳۷ ـ ۳۳۸</ref>.


ایمان به معنای خاصّ یکی از [[فرائض]] و [[واجبات]]، بلکه اصل و رکن آنها است و شرط صحّت و قبولی تمامی عبادت‌ها نیز می‌‏باشد. بر شرط بودن ایمان در صحّت [[عبادات]]، و بطلان عبادات فاقد ایمان ادّعای [[اجماع]] شده است. <ref>جواهر الکلام، ج۱۵، ص:۶۳</ref>[[ایمان]] در [[مرجع تقلید]]،<ref>العروة الوثقی، ج۱، ص:۹</ref> [[امام جماعت]]<ref>العروة الوثقی، ج۱، ص:۷۹۷</ref> و [[جمعه]]،<ref>جواهرالکلام، ج۱۱، ص:۲۹۶</ref> مستحقّ [[زکات]]<ref>جواهرالکلام، ج۱۵، ص:۳۷۸</ref> و [[خمس]]،<ref>جواهرالکلام، ج۱۶، ص:۱۱۵</ref> [[قاضی]]،<ref>جواهرالکلام، ج۱۲، ص:۴۰</ref>[[شاهد]]، <ref>جواهرالکلام، ج۴۱، ص:۱۶</ref> و تقسیم کننده [[اموال]] که از جانب [[حاکم شرع]] [[نصب]] شده، <ref>العروة الوثقی، ج۴۰، ص:۳۲۷</ref> شرط است. بسیاری از [[فقیهان]] در [[مؤذّن]] [[جماعت]] <ref>العروة الوثقی، ج۱، ص:۶۰۸</ref> و [[نایب]] در [[حج]] <ref>العروة الوثقی، ج۲، ص:۵۰۴</ref> نیز تصریح به شرط بودن ایمان کرده‏‌اند.
ایمان به معنای خاصّ یکی از [[فرائض]] و [[واجبات]]، بلکه اصل و رکن آنهاست و شرط صحّت و قبولی تمامی عبادت‌ها نیز هست. بر شرط بودن ایمان در صحّت [[عبادات]] و بطلان عبادات فاقد ایمان ادّعای [[اجماع]] شده است<ref>جواهر الکلام، ج۱۵، ص۶۳</ref>. [[ایمان]] در [[مرجع تقلید]]<ref>العروة الوثقی، ج۱، ص۹</ref>، [[امام جماعت]]<ref>العروة الوثقی، ج۱، ص۷۹۷</ref> و [[جمعه]]<ref>جواهرالکلام، ج۱۱، ص۲۹۶</ref>، مستحقّ [[زکات]]<ref>جواهرالکلام، ج۱۵، ص۳۷۸</ref> و [[خمس]]<ref>جواهرالکلام، ج۱۶، ص۱۱۵</ref>، [[قاضی]]<ref>جواهرالکلام، ج۱۲، ص۴۰</ref>، [[شاهد]]<ref>جواهرالکلام، ج۴۱، ص۱۶</ref> و تقسیم کننده [[اموال]] که از جانب [[حاکم شرع]] [[نصب]] شده<ref>العروة الوثقی، ج۴۰، ص۳۲۷</ref> شرط است. بسیاری از [[فقیهان]] در مؤذّن جماعت<ref>العروة الوثقی، ج۱، ص۶۰۸</ref> و [[نایب]] در [[حج]]<ref>العروة الوثقی، ج۲، ص۵۰۴</ref> نیز تصریح به شرط بودن ایمان کرده‏‌اند.


در [[ازدواج]] شرط است هریک از [[زن]] و مرد کُفوْ دیگری باشد. مراد از کفو، اشتراک زوج و زوجه به لحاظ [[دین]] است. در اینکه علاوه بر [[اسلام]] ایمان به معنای خاصّ نیز در تحقق کفویّت شرط است یا نه، [[اختلاف]] است. برخی، بین زوج و زوجه تفصیل داده، در زوج ایمان را شرط دانسته‏‌اند و در نتیجه ازدواج زنِ [[مؤمن]] با مرد غیر مؤمن را صحیح ندانسته‏‌اند. این قول به اکثر فقها نسبت داده شده است<ref>مسالک الافهام، ج۷، ص:۴۰۰ ـ ۴۰۳؛ نهایة المرام، ج۱، ص:۲۰۰.</ref><ref> [[سید محمود هاشمی شاهرودی|هاشمی شاهرودی، سید محمود]]، [[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت (کتاب)|فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت]] ج۱، صفحه ۷۸۷.</ref>
در [[ازدواج]] شرط است هریک از [[زن]] و مرد کُفوْ دیگری باشد. مراد از کفو، اشتراک زوج و زوجه به لحاظ [[دین]] است. در اینکه علاوه بر [[اسلام]] ایمان به معنای خاصّ نیز در تحقق کفویّت شرط است یا نه، [[اختلاف]] است. برخی، بین زوج و زوجه تفصیل داده، در زوج ایمان را شرط دانسته‏‌اند و در نتیجه ازدواج زنِ [[مؤمن]] با مرد غیر مؤمن را صحیح ندانسته‏‌اند. این قول به اکثر فقها نسبت داده شده است<ref>مسالک الافهام، ج۷، ص۴۰۰ ـ ۴۰۳؛ نهایة المرام، ج۱، ص۲۰۰.</ref>.<ref>[[سید محمود هاشمی شاهرودی|هاشمی شاهرودی، سید محمود]]، [[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت ج۱ (کتاب)|فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت ج۱]]، ص ۷۸۷.</ref>
 
==منابع وابسته==
* [[:رده:کتاب‌شناسی کتاب‌های ایمان|کتاب‌شناسی ایمان]]؛
* [[:رده:مقاله‌شناسی مقاله‌های ایمان|مقاله‌شناسی ایمان]]؛
* [[:رده:پایان‌نامه‌شناسی پایان‌نامه‌های ایمان|پایان‌نامه‌شناسی ایمان]].


== منابع ==
== منابع ==
{{منابع}}
{{منابع}}
# [[پرونده:1368945.jpg|22px]] [[سید محمود هاشمی شاهرودی|هاشمی شاهرودی، سید محمود]]، [[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت (کتاب)|'''فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت''']]
# [[پرونده:1368945.jpg|22px]] [[سید محمود هاشمی شاهرودی|هاشمی شاهرودی، سید محمود]]، [[فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت ج۱ (کتاب)|'''فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت ج۱''']]
{{پایان منابع}}
{{پایان منابع}}


خط ۳۰: خط ۲۵:


[[رده:ایمان]]
[[رده:ایمان]]
[[رده:فضایل اخلاقی]]
[[رده:مدخل اخلاقی نهج البلاغه]]
[[رده:مقاله‌های اولویت یک]]
۱۳۴٬۰۷۰

ویرایش