امی در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

== مقدمه ==

[[امّی]] به معنای نانویسا و ناخوانا،<ref>مفردات، ص۸۷؛ لسان العرب، ج ۱، ص۲۲۰؛ لغت‌نامه، ج ۲، ص۲۹۰۱، «امّی».</ref> منسوب به امّ ([[مادر]]) است؛ یعنی کسی که [[نوشتن]] را فرا نگرفته و بر وضع [[تولد]] خویش باقی است.<ref> لسان‌العرب، ج ۱، ص۲۲۰؛ فرهنگ اصطلاحات عرفانی، ص۱۳۵؛ التحقیق، ج ۱ ـ ۲، ص۱۳۴.</ref> برخی آن را منسوب به [[امت]] به معنای عامّه دانسته‌اند؛ زیرا بیشتر [[مردم]] در [[زمان]] [[بعثت پیامبر]] و [[نزول قرآن]] نمی‌توانستند بنویسند <ref>بصائر ذوی التمییز، ج ۲، ص۱۵۹.</ref> یا منسوب به امت و به معنای کسی است که بر اصل [[خلقت]] امت که [[خواندن و نوشتن]] نمی‌دانند، باقی بوده و خواندن و نوشتن را فرا نگرفته باشد.<ref>لسان‌العرب، ج۱،ص۲۲۰؛ لغت‌نامه، ج۱، ص۲۹۰۲.</ref>