ذؤیب بن کلیب خولانی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
(تغییرمسیر به ذویب بن کلیب خولانی)
برچسب: تغییر مسیر جدید
 
(تغییرمسیر به ذویب بن کلیب خولانی حذف شد)
برچسب‌ها: تغییرمسیر حذف شد پیوندهای ابهام‌زدایی
 
خط ۱: خط ۱:
#تغییر_مسیر [[ذویب بن کلیب خولانی]]
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط =
| عنوان مدخل  = ذؤیب بن کلیب خولانی
| مداخل مرتبط =
| پرسش مرتبط  =
}}
== آشنایی اجمالی ==
وی از تیره [[خولان]]، از [[قبیله]] [[بنی‌کهلان]] [[یمن]] بود. خولانی‌ها از طایفه [[بنی عمرو بن مالک بن حارث بن مره بن ادد]] بودند<ref>خلیفه بن خیاط، کتاب الطبقات، ص۱۳۰.</ref> و پس از [[فتوحات]] در [[سرزمین‌های اسلامی]] پراکنده و بیشترشان ساکن [[شام]] شدند<ref>سمعانی، الانساب، ج۲، ص۴۱۹.</ref>. وی [[نخستین مسلمان]] از [[یمنیان]] بود که [[رسول خدا]]{{صل}} نام وی را عبدالله نهاد<ref>ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۲۸.</ref>. گفته شده هنگامی که [[اسود عنسی]] [[ادعای نبوت]] کرد و بر [[صنعا]] [[غلبه]] یافت، وی را در [[آتش]] افکند و آتش به وی گزندی نرساند<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۴۷؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۲۸؛ شامی، سبل الهدی والرشاد، ج۱۰، ص۲۶۶.</ref> و عمر درباره او گفت: «{{عربی|الحمدلِلِه الذّی جَعَلَ فی امَّتِنَا مِثلَ ابراهیم الخلیل}}». این داستان برای [[ذؤیب بن وهب]] نیز گزارش شده است. عبدان (م ۲۹۳) می‌گوید: دلیلی بر [[صحابی]] بودن وی ندارم، ضمن اینکه [[حدیث]] بالا از طریق [[ابن لهیعه]] وارد شده و [[مرسل]] است<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۴۷؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۲۸؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۵۷.</ref>.<ref>[[رمضان محمدی|محمدی، رمضان]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)|مقاله «ذؤیب بن کلیب خولانی»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۳، ص۲۹۰.</ref>
 
== جستارهای وابسته ==
{{مدخل وابسته}}
* [[خولان]] (قبیله)
* [[بنی‌کهلان]] (قبیله)
* [[بنی عمرو بن مالک]] (قبیله)
{{پایان مدخل وابسته}}
 
== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:IM009659.jpg|22px]] [[رمضان محمدی|محمدی، رمضان]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)|'''مقاله «ذؤیب بن کلیب خولانی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳''']]
{{پایان منابع}}
 
== پانویس ==
{{پانویس}}                                                                                                                       
 
[[رده:اعلام]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۳ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۴۶

موضوع مرتبط ندارد - مدخل مرتبط ندارد - پرسش مرتبط ندارد

آشنایی اجمالی

وی از تیره خولان، از قبیله بنی‌کهلان یمن بود. خولانی‌ها از طایفه بنی عمرو بن مالک بن حارث بن مره بن ادد بودند[۱] و پس از فتوحات در سرزمین‌های اسلامی پراکنده و بیشترشان ساکن شام شدند[۲]. وی نخستین مسلمان از یمنیان بود که رسول خدا(ص) نام وی را عبدالله نهاد[۳]. گفته شده هنگامی که اسود عنسی ادعای نبوت کرد و بر صنعا غلبه یافت، وی را در آتش افکند و آتش به وی گزندی نرساند[۴] و عمر درباره او گفت: «الحمدلِلِه الذّی جَعَلَ فی امَّتِنَا مِثلَ ابراهیم الخلیل». این داستان برای ذؤیب بن وهب نیز گزارش شده است. عبدان (م ۲۹۳) می‌گوید: دلیلی بر صحابی بودن وی ندارم، ضمن اینکه حدیث بالا از طریق ابن لهیعه وارد شده و مرسل است[۵].[۶]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. خلیفه بن خیاط، کتاب الطبقات، ص۱۳۰.
  2. سمعانی، الانساب، ج۲، ص۴۱۹.
  3. ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۲۸.
  4. ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۴۷؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۲۸؛ شامی، سبل الهدی والرشاد، ج۱۰، ص۲۶۶.
  5. ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۴۷؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۲۸؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۵۷.
  6. محمدی، رمضان، مقاله «ذؤیب بن کلیب خولانی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۲۹۰.