ذؤیب بن کلیب خولانی
موضوع مرتبط ندارد - مدخل مرتبط ندارد - پرسش مرتبط ندارد
آشنایی اجمالی
وی از تیره خولان، از قبیله بنیکهلان یمن بود. خولانیها از طایفه بنی عمرو بن مالک بن حارث بن مره بن ادد بودند[۱] و پس از فتوحات در سرزمینهای اسلامی پراکنده و بیشترشان ساکن شام شدند[۲]. وی نخستین مسلمان از یمنیان بود که رسول خدا(ص) نام وی را عبدالله نهاد[۳]. گفته شده هنگامی که اسود عنسی ادعای نبوت کرد و بر صنعا غلبه یافت، وی را در آتش افکند و آتش به وی گزندی نرساند[۴] و عمر درباره او گفت: «الحمدلِلِه الذّی جَعَلَ فی امَّتِنَا مِثلَ ابراهیم الخلیل». این داستان برای ذؤیب بن وهب نیز گزارش شده است. عبدان (م ۲۹۳) میگوید: دلیلی بر صحابی بودن وی ندارم، ضمن اینکه حدیث بالا از طریق ابن لهیعه وارد شده و مرسل است[۵].[۶]
جستارهای وابسته
- خولان (قبیله)
- بنیکهلان (قبیله)
- بنی عمرو بن مالک (قبیله)
منابع
پانویس
- ↑ خلیفه بن خیاط، کتاب الطبقات، ص۱۳۰.
- ↑ سمعانی، الانساب، ج۲، ص۴۱۹.
- ↑ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۲۸.
- ↑ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۴۷؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۲۸؛ شامی، سبل الهدی والرشاد، ج۱۰، ص۲۶۶.
- ↑ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۴۷؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۲۸؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۵۷.
- ↑ محمدی، رمضان، مقاله «ذؤیب بن کلیب خولانی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۲۹۰.