نجیه: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
(صفحه‌ای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = همسران امام کاظم | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} == مقدمه == نجیّه که نام دیگرش حبیبه و مونسه بوده<ref>سعید بن هبة الله راوندی، الخرائج و الجرائح، ج۱، ص۳۱۰-۳۱۱.</ref>، نام زن دیگری است که در ردیف همسران امام کاظ...» ایجاد کرد)
 
 
(۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۷: خط ۷:


== مقدمه ==
== مقدمه ==
نجیّه که نام دیگرش حبیبه و مونسه بوده<ref>سعید بن هبة الله راوندی، الخرائج و الجرائح، ج۱، ص۳۱۰-۳۱۱.</ref>، نام زن دیگری است که در ردیف همسران امام کاظم{{ع}} ثبت شده است. او کنیزی [[اهل]] نوبه بوده<ref>محمدباقر مجلسی، بحارالانوار، ج۴۸، ص۳۰۷ ({{عربی|... أُمُّ وَلَدٍ نُوبِيَّةٌ اسْمُهَا نَجِيَّةٌ...}}).</ref> که [[حسین بن علاء]] وی را به فرمان امام کاظم{{ع}} را برای ایشان خریده است. حسین بن علاء با زبان کنیز آشنا نبود و همین را بهانه کرده بود تا او را نخرد؛ ولی [[امام]]{{ع}} با زبان مادری او با وی سخن گفت و فرمود: «به زودی از او [[فرزندی]] به نام ابراهیم متولد می‌شود که در [[خانواده]] ما سخاوت‌مندتر، شجاع‌تر و[عابدتر از او یافت نشود»<ref>سعید بن هبة الله راوندی، الخرائج و الجرائح، ج۱، ص۳۱۰-۳۱۱.</ref>. این ابراهیم نیای [[سیدمرتضی]] و [[سیدرضی]] است<ref>محمدباقر مجلسی، بحارالانوار، ج۴۸، ص۳۰۷ ({{عربی|فَإِبْرَاهِيمُ هَذَا هُوَ جَدُّ السَّيِّدِ الْمُرْتَضَى وَ الرَّضِيِّ...}}).</ref>. البته این احتمال که نجیه همان [[نجمه]] باشد، دور از نظر نیست؛ چنان‌که در برخی منابع نام [[مادر امام رضا]]{{ع}} را که نجمه است، نجیّه نیز دانسته‌اند<ref>شیخ صدوق، معانی الاخبار، ج۱، ص۱۶-۱۴؛ فضل بن حسن طبرسی، إعلام الوری بأعلام الهدی، ج۲، ص۴۱؛ علی بن عیسی اربلی، کشف الغمه، ج۲، ص۳۱۲.</ref>.<ref>[[یدالله مقدسی|مقدسی، یدالله]]، [[سیره همسرداری امامان معصوم (کتاب)|سیره همسرداری امامان معصوم]]، ص ۱۹۲.</ref>
«نجیّه» - که نام دیگرش: «حبیبه» و «مونسه» بوده<ref>سعید بن هبة الله راوندی، الخرائج و الجرائح، ج۱، ص۳۱۰-۳۱۱.</ref> - یکی از [[همسران امام کاظم]]{{ع}} است. او کنیزی [[اهل نوبه]] بوده<ref>محمدباقر مجلسی، بحارالانوار، ج۴۸، ص۳۰۷ ({{عربی|... أُمُّ وَلَدٍ نُوبِيَّةٌ اسْمُهَا نَجِيَّةٌ...}}).</ref> که [[حسین بن علاء]] وی را به فرمان [[امام کاظم]]{{ع}} را برای ایشان خریده است. حسین بن علاء با زبان کنیز آشنا نبود و همین را بهانه کرده بود تا او را نخرد؛ ولی [[امام]]{{ع}} با زبان مادری او با وی سخن گفت و فرمود: «به زودی از او [[فرزندی]] به نام [[ابراهیم فرزند امام کاظم|ابراهیم]] متولد می‌شود که در [[خانواده]] ما سخاوت‌مندتر، شجاع‌تر و عابدتر از او یافت نشود»<ref>سعید بن هبة الله راوندی، الخرائج و الجرائح، ج۱، ص۳۱۰-۳۱۱.</ref>. این «ابراهیم» نیای [[سیدمرتضی]] و [[سیدرضی]] است<ref>محمدباقر مجلسی، بحارالانوار، ج۴۸، ص۳۰۷ ({{عربی|فَإِبْرَاهِيمُ هَذَا هُوَ جَدُّ السَّيِّدِ الْمُرْتَضَى وَ الرَّضِيِّ...}}).</ref>. البته این احتمال که «نجیه» همان «نجمه» باشد، دور از نظر نیست؛ چنان‌که در برخی منابع نام [[مادر امام رضا]]{{ع}} را که نجمه است، نجیّه نیز دانسته‌اند<ref>شیخ صدوق، معانی الاخبار، ج۱، ص۱۶-۱۴؛ فضل بن حسن طبرسی، إعلام الوری بأعلام الهدی، ج۲، ص۴۱؛ علی بن عیسی اربلی، کشف الغمه، ج۲، ص۳۱۲.</ref>.<ref>[[یدالله مقدسی|مقدسی، یدالله]]، [[سیره همسرداری امامان معصوم (کتاب)|سیره همسرداری امامان معصوم]]، ص ۱۹۸.</ref>


== منابع ==
== منابع ==

نسخهٔ کنونی تا ‏۸ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۲۷

مقدمه

«نجیّه» - که نام دیگرش: «حبیبه» و «مونسه» بوده[۱] - یکی از همسران امام کاظم(ع) است. او کنیزی اهل نوبه بوده[۲] که حسین بن علاء وی را به فرمان امام کاظم(ع) را برای ایشان خریده است. حسین بن علاء با زبان کنیز آشنا نبود و همین را بهانه کرده بود تا او را نخرد؛ ولی امام(ع) با زبان مادری او با وی سخن گفت و فرمود: «به زودی از او فرزندی به نام ابراهیم متولد می‌شود که در خانواده ما سخاوت‌مندتر، شجاع‌تر و عابدتر از او یافت نشود»[۳]. این «ابراهیم» نیای سیدمرتضی و سیدرضی است[۴]. البته این احتمال که «نجیه» همان «نجمه» باشد، دور از نظر نیست؛ چنان‌که در برخی منابع نام مادر امام رضا(ع) را که نجمه است، نجیّه نیز دانسته‌اند[۵].[۶]

منابع

پانویس

  1. سعید بن هبة الله راوندی، الخرائج و الجرائح، ج۱، ص۳۱۰-۳۱۱.
  2. محمدباقر مجلسی، بحارالانوار، ج۴۸، ص۳۰۷ (... أُمُّ وَلَدٍ نُوبِيَّةٌ اسْمُهَا نَجِيَّةٌ...).
  3. سعید بن هبة الله راوندی، الخرائج و الجرائح، ج۱، ص۳۱۰-۳۱۱.
  4. محمدباقر مجلسی، بحارالانوار، ج۴۸، ص۳۰۷ (فَإِبْرَاهِيمُ هَذَا هُوَ جَدُّ السَّيِّدِ الْمُرْتَضَى وَ الرَّضِيِّ...).
  5. شیخ صدوق، معانی الاخبار، ج۱، ص۱۶-۱۴؛ فضل بن حسن طبرسی، إعلام الوری بأعلام الهدی، ج۲، ص۴۱؛ علی بن عیسی اربلی، کشف الغمه، ج۲، ص۳۱۲.
  6. مقدسی، یدالله، سیره همسرداری امامان معصوم، ص ۱۹۸.