بدون خلاصۀ ویرایش
(صفحهای تازه حاوی «==مقدمه== پیروان مالک بن انس: ابوعبدالله مالک بن انس در سال ۹۳ق در مدینه به دنیا آمد و در سال ۱۷۹ق درگذشت.<ref>ابنخلکان، وفیات الأعیان و أبناء الزمان، ۴/۱۳۷.</ref> مالک از شاگردان امام صادق{{ع}}، بود و بارها به عظمت و بزرگی آن حضر...» ایجاد کرد) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۴ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
==مقدمه== | {{مدخل مرتبط| موضوع مرتبط = اهل سنت| عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} | ||
[[ | |||
== مقدمه == | |||
این [[مذهب]]، دومین مذهب [[اهل سنت]] از نظر قدمت و سومین آن از نگاه قلمرو است. مؤسس این مذهب، [[مالک بن انس اصبحی]] از طبقه سوم [[فقیهان]] [[تابعی]] [[مدینه]] است. او حدود سالهای ۹۰ تا ۹۷ در آن [[شهر]] تولد یافت. مالک بیشتر زندگانی خود را در مدینه سپری کرد، [[فقه]] را نزد [[ربیعه بن فروخ]]، [[ابن شهاب زهری]]، نافع مولی عبدالله بن عمر ابن هرمز، [[امام]] [[جعفر صادق]]{{ع}} و ابوالزناد فرا گرفت. | |||
مالک، در برابر [[خلفا]]، [[سیاست]] آرامی را دنبال میکرد، اما با [[سکوت]]. او در برابر [[قیام نفس زکیه]] سال ۱۴۵ه. ق [[والی مدینه]] را به او بدگمان ساخت. والی مالک را [[مجازات]] کرد. | |||
منصور بابت این [[رفتار]] والی که بیاطلاع او صورت یافته بود؛ از مالک عذرخواهی نمود. همچنین [[هارون]] در [[سفر حج]] خود در سال ۱۷۹ ه ق در آخرین سال [[عمر]] مالک، از او دیدار به عمل آورد. | |||
با این همه، میتوان گفت که مالک از [[عباسیان]] ناخشنود بوده، چنانکه همین ناخشنودی او سبب [[گرایش]] امویان اندلس به او گشت. مالک، در حدیثشناسی پیشگام بود. اثر مهم [[فقهی]] مالک کتاب «الموطا» است که به درخواست منصور به نگارش آن پرداخت. دیگر اثر او «رسالة الی الرشید» است. | |||
مالک علاوه بر کتاب، [[سنت]]، فتاوی [[صحابه]]، [[اجماع]]، [[قیاس]]، [[استحسان]]، [[مصالح مرسله]] و استصحاب، عمل [[اهل]] مدینه را در زمره منابع دینی یاد کرده است. مالک، ظاهر قرآن را بر سنت مقدم میداشت. مالک [[طعن]] بر [[اصحاب رسول خدا]]{{صل}} را [[زشت]] شمرده و آن را [[جرم]] بزرگ میدانست. مالک به [[درستی]] [[نظام]] «[[استخلاف]]» [[اذعان]] داشت. او همچنین [[قرآن]] را قدیم دانسته و به [[جبر]] [[باور]] داشت. | |||
مذهب فقهی مالک، به مثابه یک [[مدرسه]] [[فکری]] نبوده و [[اجتهاد]] فقهای آن فراتر از رأی مالک نمیرود. مالکیان در [[باورهای اعتقادی]] خود پیرو [[مکتب]] اشعریاند. | |||
مذهب مالک پیش از ظهور [[مذهب شافعی]]، بر [[حجاز]]، [[مصر]] و سرزمینهای آفریقایی اطراف آن، اندلس و سودان [[غلبه]] داشت و در [[بغداد]] هم حضور چشمگیری داشت تا آنکه پس از سال ۴۰۰ ه ق رو به افول نهاده، با ظهور [[مذهب شافعی]] در [[مصر]]، [[مذهب مالکی]] در آن به جایگاه دوم تنزل یافت، اما موقعیت خود در شرق [[آفریقا]] را از دست نداد. | |||
امروزه مذهب مالکی در قسمتهای شمالی آفریقا، الجزایر، تونس، در قسمتهای کوهستانی مصر، سودان، کویت، قطر، [[بحرین]] [[غلبه]] دارد و در [[فلسطین]] و [[عربستان]] هم به ویژه منطقه احساء به صورت محدودتر ادامه [[حیات]] میدهد<ref>ره توشه حج، جمعی از نویسندگان، ج۱، مشعر، مقاله حسین ایدرم لاهیجی، ص۱۵۱.</ref>.<ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|محمدنامه]]، ص ۸۷۱؛ [[مصیب ایرانی|ایرانی]] و [[باقر صاحبی|صاحبی]]، [[اهل سنت - ایرانی و صاحبی (مقاله)|مقاله «اهل سنت»]]، [[دانشنامه امام خمینی ج۲ (کتاب)|دانشنامه امام خمینی ج۲]]، ص ۴۷۹ – ۴۸۸.</ref> | |||
== منابع == | |||
{{منابع}} | |||
# [[پرونده:IM009734.jpg|22px]] [[مصیب ایرانی|ایرانی]] و [[باقر صاحبی|صاحبی]]، [[اهل سنت - ایرانی و صاحبی (مقاله)|مقاله «اهل سنت»]]، [[دانشنامه امام خمینی ج۲ (کتاب)|'''دانشنامه امام خمینی ج۲''']] | |||
# [[پرونده:IM010703.jpg|22px]] [[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[محمدنامه (کتاب)|'''محمدنامه''']] | |||
{{پایان منابع}} | |||
== پانویس == | |||
{{پانویس}} | |||
[[رده:مذاهب اسلامی]] | |||