←مقدمه
(←مقدمه) |
(←مقدمه) |
||
| خط ۱۱۵: | خط ۱۱۵: | ||
# شَجَره: از آن جهت آن را «شجره» میخوانند که [[پیامبر اکرم]]{{صل}} در این مکان، کنار درختی به نام «سَمَره» فرود آمده و احرام بستهاند<ref>المغانم المکابة، فیروز آبادی، ص۱۹۹.</ref>. | # شَجَره: از آن جهت آن را «شجره» میخوانند که [[پیامبر اکرم]]{{صل}} در این مکان، کنار درختی به نام «سَمَره» فرود آمده و احرام بستهاند<ref>المغانم المکابة، فیروز آبادی، ص۱۹۹.</ref>. | ||
# اِحرام: به سبب آنکه [[حاجیان]] برای [[تشرف]] به [[حج]] در این مسجد احرام میبندند، به «مسجدالاحرام» معروف گردیده است. | # اِحرام: به سبب آنکه [[حاجیان]] برای [[تشرف]] به [[حج]] در این مسجد احرام میبندند، به «مسجدالاحرام» معروف گردیده است. | ||
# [[ذوالحُلَیفه]]: «حُلیفه» نام آبی بین «[[بنی جشم بن بکر]]» از [[هوازن]] و «[[بنی خفاجه العقیلین]]» بوده که [[رسول خدا]]{{صل}} [[دوست]] داشتهاند برای بستن احرام کنار درختی در این محل فرود آیند<ref>المغانم المکابة، فیروز آبادی، ص۱۱۹.</ref>. در علت نام این منطقه گفتهاند: حَلفا نام گیاهی بود و یا از [[حلف]] (قسم) است چون در [[جاهلیت]] جمعی در این نقطه هم قسم شدند. # ابیار علی{{ع}}: از آن جهت [[عامه]] [[مردم]] در سالهای متمادی آن را «ابیار علی{{ع}}» گفتهاند که [[حضرت علی]]{{ع}} برای آبیاری نخلستانها، چاههای فراوانی در این منطقه حفر کرده و ابیار نیز اسم جمع «[[بئر]]» یعنی چاه است. فیروزآبادی که در قرن هشتم آن را توصیف کرده میگوید: این مسجد جز به نام «ابیار علی{{ع}}» شناخته نیست<ref>المغانم المکابة، فیروز آبادی، ص۸۲؛ رساله فی وصف المدینه، علی بن موسی، ص۱۶ – ۸.</ref>. به علت آنکه [[زائر]] [[خانه خدا]] در این جا [[محرم]] میشود، به مسجد محرم نیز موسوم است. | # [[ذوالحُلَیفه]]: «حُلیفه» نام آبی بین «[[بنی جشم بن بکر]]» از [[هوازن]] و «[[بنی خفاجه العقیلین]]» بوده که [[رسول خدا]]{{صل}} [[دوست]] داشتهاند برای بستن احرام کنار درختی در این محل فرود آیند<ref>المغانم المکابة، فیروز آبادی، ص۱۱۹.</ref>. در علت نام این منطقه گفتهاند: حَلفا نام گیاهی بود و یا از [[حلف]] (قسم) است چون در [[جاهلیت]] جمعی در این نقطه هم قسم شدند. | ||
# ابیار علی{{ع}}: از آن جهت [[عامه]] [[مردم]] در سالهای متمادی آن را «ابیار علی{{ع}}» گفتهاند که [[حضرت علی]]{{ع}} برای آبیاری نخلستانها، چاههای فراوانی در این منطقه حفر کرده و ابیار نیز اسم جمع «[[بئر]]» یعنی چاه است. فیروزآبادی که در قرن هشتم آن را توصیف کرده میگوید: این مسجد جز به نام «ابیار علی{{ع}}» شناخته نیست<ref>المغانم المکابة، فیروز آبادی، ص۸۲؛ رساله فی وصف المدینه، علی بن موسی، ص۱۶ – ۸.</ref>. به علت آنکه [[زائر]] [[خانه خدا]] در این جا [[محرم]] میشود، به مسجد محرم نیز موسوم است. | |||
[[رسول اکرم]]{{صل}} پس از اقامه دو رکعت [[نماز]] در این مکان، احرام بسته و میفرمودند: {{متن حدیث|لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ، إِنَّ الْحَمْدَ وَ النِّعْمَةَ لَكَ وَ الْمُلْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ}}. | [[رسول اکرم]]{{صل}} پس از اقامه دو رکعت [[نماز]] در این مکان، احرام بسته و میفرمودند: {{متن حدیث|لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ، إِنَّ الْحَمْدَ وَ النِّعْمَةَ لَكَ وَ الْمُلْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ}}. | ||