ردیح بن ذؤیب عنبری: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
(تغییرمسیر به ردیح بن ذویب عنبری)
برچسب: تغییر مسیر جدید
 
(تغییرمسیر به ردیح بن ذویب عنبری حذف شد)
برچسب‌ها: تغییرمسیر حذف شد پیوندهای ابهام‌زدایی
 
خط ۱: خط ۱:
#تغییر_مسیر [[ردیح بن ذویب عنبری]]
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = صحابه
| عنوان مدخل  = رديح بن ذؤیب عنبری
| مداخل مرتبط = [[رديح بن ذؤیب عنبری در تاریخ اسلامی]]
| پرسش مرتبط  =
}}
== آشنایی اجمالی ==
وی فرزند [[ذؤیب بن شعثم عنبری تمیمی|ذؤیب بن شعثم بن قرط]] و با توجه به نسبش پیداست که به تیره [[بنی‌العنبر]]، از [[قبیله بنی‌تمیم]] [[نسب]] می‌برد<ref>بنگرید: ابن سلام، کتاب النسب، ص۲۳۷؛ سمعانی، الانساب، ج۴، ص۲۴۵.</ref>. پدرش از [[صحابه]] و نامش کلاح بود که [[رسول خدا]]{{صل}} آن را به [[ذؤیب بن شعثم عنبری تمیمی|ذویب]] [[تغییر]] داد<ref>ر.ک: مدخل ذویب بن شعثم.</ref>.
 
تنها [[مدرک]] کسانی که او را در شمار صحابه آورده‌اند، روایتی است که از طریق [[فرزندان]] وی نقل شده است. بر اساس این خبر، روزی [[عایشه]] به رسول خدا{{صل}} عرضه داشت: من قصد دارم بنده‌ای از فرزندان اسماعیل{{ع}} را [[آزاد]] کنم، رسول خدا{{صل}} فرمود: [[صبر]] کن تا [[غنایم]] [[قبیله]] عنبر بیایند، سپس چهار تن از [[غلامان]] آنان را برگزین. از این رو، عایشه [[ردیح]]، [[سمره]]، رخی و زبیب را برگزید، سپس رسول خدا{{صل}} [[دست]] خود را به سر آنان کشید و برای آنان دعای [[برکت]] کرد و فرمود: ای عایشه اینان از فرزندان اسماعیل{{ع}} هستند<ref>طبرانی، المعجم الکبیر، ج۴، ص۲۳۱؛ ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۱۱۲۵؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۷۳؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۵۲ و ص۴۰۱.</ref>. ممکن است خبر یاد شده مربوط به [[وفد]] [[بنی‌عنبر]] باشد که در [[سال دهم هجری]] پس از [[حمله]] [[عیینة بن حصن]] به سوی بنی‌عنبر رخ داد و به [[اسارت]] برخی از آنان انجامید<ref>ر.ک: واقدی، المغازی، ج۳، ص۹۷۴؛ ابن هشام، السیره النبویه، ج۴، ص۲۶۹؛ طبری، تاریخ، ج۳، ص۱۵۷.</ref>۰ [[طبرانی]]<ref>طبرانی، المعجم الاوسط، ج۸، ص۶۲.</ref> نقل این [[روایت]] را فقط از یک طریق دانسته که قرینه‌ای بر [[ضعف روایت]] نزد وی است.
 
عبدالله فرزند ردیح [[راوی]] اوست<ref>ذهبی، تجرید اسما الصحابه، ج۱، ص۱۸۲.</ref> و نوادگانش [[عطاء بن خالد]] و [[مسور بن قریط]] در شمار [[راویان]] هستند<ref>ابن ابی‌حاتم، الجرح والتعدیل، ج۳، ص۴۵۰ و ج۶، ص۳۳۱.</ref>.<ref>[[رحمت‌الله بانشی|بانشی، رحمت‌الله]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)|مقاله «رديح بن ذؤیب عنبری»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۳، ص۳۴۰.</ref>
 
== جستارهای وابسته ==
{{مدخل وابسته}}
* [[بنی‌العنبر]] (قبیله)
* [[بنی‌تمیم]] (قبیله)
* [[ذؤیب بن شعثم عنبری تمیمی|ذؤیب بن شعثم بن قرط]] (پدر)
* [[عبدالله بن ردیح]] (فرزند)
* [[عطاء بن خالد]](نواده)
* [[مسور بن قریط]](نواده)
{{پایان مدخل وابسته}}
 
== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:IM009659.jpg|22px]] [[رحمت‌الله بانشی|بانشی، رحمت‌الله]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)|'''مقاله «رديح بن ذؤیب عنبری»، دانشنامه سیره نبوی ج۳''']]
{{پایان منابع}}
 
== پانویس ==
{{پانویس}}                                                                                                                       
 
[[رده:اعلام]]
[[رده:اصحاب پیامبر]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۰ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۳۰

آشنایی اجمالی

وی فرزند ذؤیب بن شعثم بن قرط و با توجه به نسبش پیداست که به تیره بنی‌العنبر، از قبیله بنی‌تمیم نسب می‌برد[۱]. پدرش از صحابه و نامش کلاح بود که رسول خدا(ص) آن را به ذویب تغییر داد[۲].

تنها مدرک کسانی که او را در شمار صحابه آورده‌اند، روایتی است که از طریق فرزندان وی نقل شده است. بر اساس این خبر، روزی عایشه به رسول خدا(ص) عرضه داشت: من قصد دارم بنده‌ای از فرزندان اسماعیل(ع) را آزاد کنم، رسول خدا(ص) فرمود: صبر کن تا غنایم قبیله عنبر بیایند، سپس چهار تن از غلامان آنان را برگزین. از این رو، عایشه ردیح، سمره، رخی و زبیب را برگزید، سپس رسول خدا(ص) دست خود را به سر آنان کشید و برای آنان دعای برکت کرد و فرمود: ای عایشه اینان از فرزندان اسماعیل(ع) هستند[۳]. ممکن است خبر یاد شده مربوط به وفد بنی‌عنبر باشد که در سال دهم هجری پس از حمله عیینة بن حصن به سوی بنی‌عنبر رخ داد و به اسارت برخی از آنان انجامید[۴]۰ طبرانی[۵] نقل این روایت را فقط از یک طریق دانسته که قرینه‌ای بر ضعف روایت نزد وی است.

عبدالله فرزند ردیح راوی اوست[۶] و نوادگانش عطاء بن خالد و مسور بن قریط در شمار راویان هستند[۷].[۸]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. بنگرید: ابن سلام، کتاب النسب، ص۲۳۷؛ سمعانی، الانساب، ج۴، ص۲۴۵.
  2. ر.ک: مدخل ذویب بن شعثم.
  3. طبرانی، المعجم الکبیر، ج۴، ص۲۳۱؛ ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۱۱۲۵؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۷۳؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۵۲ و ص۴۰۱.
  4. ر.ک: واقدی، المغازی، ج۳، ص۹۷۴؛ ابن هشام، السیره النبویه، ج۴، ص۲۶۹؛ طبری، تاریخ، ج۳، ص۱۵۷.
  5. طبرانی، المعجم الاوسط، ج۸، ص۶۲.
  6. ذهبی، تجرید اسما الصحابه، ج۱، ص۱۸۲.
  7. ابن ابی‌حاتم، الجرح والتعدیل، ج۳، ص۴۵۰ و ج۶، ص۳۳۱.
  8. بانشی، رحمت‌الله، مقاله «رديح بن ذؤیب عنبری»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۳۴۰.