کاربر:Ali/صفحه تمرین۲: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
بدون خلاصۀ ویرایش برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | {{مدخل مرتبط | ||
| موضوع مرتبط = صحابه | | موضوع مرتبط = صحابه | ||
| عنوان مدخل = رفاعة بن | | عنوان مدخل = رفاعة بن عمرو بن زيد سالمی خزرجی | ||
| مداخل مرتبط = [[رفاعة بن | | مداخل مرتبط = [[رفاعة بن عمرو بن زيد سالمی خزرجی در تاریخ اسلامی]] | ||
| پرسش مرتبط = | | پرسش مرتبط = | ||
}} | }} | ||
== آشنایی اجمالی == | == آشنایی اجمالی == | ||
در [[نسب]] وی بعد از عمرو [[اختلاف]] است<ref>بنگرید: ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۳، ص۴۱۰؛ بلاذری، انساب الاشراف، ج۱، ص۲۹۲؛ ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۱۰۷۸.</ref>. بیشتر نسب وی را چنین آوردهاند: [[رفاعة بن عمرو]] بن زید بن [[عمرو بن ثعلبة]] بن جشم بن مالک، از تیره [[بنیسالم]] بن غنم، از [[خزرج]]<ref>ابن کلبی، نسب معد والیمن الکبیر، ج۲، ص۸۹؛ ابن حزم، جمهره انساب العرب، ص۳۵۵؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۱۰.</ref>، به جهت بزرگی شکم سالم، نام [[حبلی]] (آبستن) بر [[خاندان]] او گفته شده است<ref>ابن حزم، جمهره انساب العرب، ص۳۵۵.</ref>. | |||
[[کنیه]] وی [[ابوالولید]] بوده است. [[ابن عبدالبر]]<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۸۰.</ref> میگوید: کنیه[[زید]]، پدربزرگ [[رفاعه]] نیز ابوالولید بوده و گاه او را به پدربزرگش نسبت داده و [[رفاعة]] بن ابیالولید گفتهاند. مادرش امرفاعه، دختر قیس بن مالک است<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۳، ص۴۱۱.</ref>. رفاعه در شمار هفتاد تن از [[انصار]] است که در [[بیعت عقبه]] حضور داشتند<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۸۰؛ ذهبی، تاریخ الاسلام، ج۱، ص۳۰۵.</ref> و در [[بدر]]<ref>ابن هشام، السیره النبویه، ج۲، ص۱۰۸؛ واقدی، المغازی، ج۱، ص۱۶۶.</ref> و [[احد]]<ref>ابن هشام، السیره النبویه، ج۲، ص۳۵۰.</ref> شرکت کردند. وی در [[شوال]] [[سال سوم هجری]]، در [[جنگ احد]] [[شهید]] شد<ref>واقدی، المغازی، ج۱، ص۱۶۶؛ بلاذری، انساب الاشراف، ج۱، ص۲۹۲.</ref> و با اینکه دارای فرزندانی بود، نسلی از او باقی نماند<ref>ابن سعد، الطبقالت الکبری، ج۳، ص۴۱۱.</ref>.<ref>[[رمضان محمدی|محمدی، رمضان]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)|مقاله «رفاعة بن عمرو بن زيد سالمی خزرجی»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۳، ص۳۵۱.</ref> | |||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||
{{مدخل وابسته}} | {{مدخل وابسته}} | ||
* [[ | * [[بنی امیة بن زید|بنیامیة بن زید بن مالک]] (قیبله) | ||
* [[اوس]] (قیبله) | * [[اوس]] (قیبله) | ||
* [[ابولبابه انصاری]] (برادر) | |||
{{پایان مدخل وابسته}} | {{پایان مدخل وابسته}} | ||
== منابع == | == منابع == | ||
{{منابع}} | {{منابع}} | ||
# [[پرونده:IM009659.jpg|22px]] [[ | # [[پرونده:IM009659.jpg|22px]] [[رمضان محمدی|محمدی، رمضان]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)|'''مقاله «رفاعة بن عمرو بن زيد سالمی خزرجی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳''']] | ||
{{پایان منابع}} | {{پایان منابع}} | ||
نسخهٔ ۲۵ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۳۸
آشنایی اجمالی
در نسب وی بعد از عمرو اختلاف است[۱]. بیشتر نسب وی را چنین آوردهاند: رفاعة بن عمرو بن زید بن عمرو بن ثعلبة بن جشم بن مالک، از تیره بنیسالم بن غنم، از خزرج[۲]، به جهت بزرگی شکم سالم، نام حبلی (آبستن) بر خاندان او گفته شده است[۳].
کنیه وی ابوالولید بوده است. ابن عبدالبر[۴] میگوید: کنیهزید، پدربزرگ رفاعه نیز ابوالولید بوده و گاه او را به پدربزرگش نسبت داده و رفاعة بن ابیالولید گفتهاند. مادرش امرفاعه، دختر قیس بن مالک است[۵]. رفاعه در شمار هفتاد تن از انصار است که در بیعت عقبه حضور داشتند[۶] و در بدر[۷] و احد[۸] شرکت کردند. وی در شوال سال سوم هجری، در جنگ احد شهید شد[۹] و با اینکه دارای فرزندانی بود، نسلی از او باقی نماند[۱۰].[۱۱]
جستارهای وابسته
- بنیامیة بن زید بن مالک (قیبله)
- اوس (قیبله)
- ابولبابه انصاری (برادر)
منابع
پانویس
- ↑ بنگرید: ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۳، ص۴۱۰؛ بلاذری، انساب الاشراف، ج۱، ص۲۹۲؛ ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۱۰۷۸.
- ↑ ابن کلبی، نسب معد والیمن الکبیر، ج۲، ص۸۹؛ ابن حزم، جمهره انساب العرب، ص۳۵۵؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۱۰.
- ↑ ابن حزم، جمهره انساب العرب، ص۳۵۵.
- ↑ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۸۰.
- ↑ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۳، ص۴۱۱.
- ↑ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۸۰؛ ذهبی، تاریخ الاسلام، ج۱، ص۳۰۵.
- ↑ ابن هشام، السیره النبویه، ج۲، ص۱۰۸؛ واقدی، المغازی، ج۱، ص۱۶۶.
- ↑ ابن هشام، السیره النبویه، ج۲، ص۳۵۰.
- ↑ واقدی، المغازی، ج۱، ص۱۶۶؛ بلاذری، انساب الاشراف، ج۱، ص۲۹۲.
- ↑ ابن سعد، الطبقالت الکبری، ج۳، ص۴۱۱.
- ↑ محمدی، رمضان، مقاله «رفاعة بن عمرو بن زيد سالمی خزرجی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۳۵۱.