بنی کلاب بن عامر: تفاوت میان نسخه‌ها

۳۵٬۰۱۳ بایت اضافه‌شده ،  ‏۲۶ نوامبر ۲۰۲۵
بدون خلاصۀ ویرایش
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
 
خط ۱۱۷: خط ۱۱۷:
پس از ورود عبدالرحمن داخل به اندلس و بالا گرفتن کار او در این منطقه، [[جنگ]]‌هایی بین [[اتحاد]] [[یوسف بن عبدالرحمن فهری]] و [[صمیل بن حاتم]] با عبدالرحمن داخل در [[سال ۱۳۹ هجری]]، به وقوع پیوست که عبدالرحمن در آنها، [[پیروز]] میدان بود. در پی این پیروزی‌ها، دو طرف سرانجام تن به [[صلح]] دادند<ref>ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۵، ص۴۹۵.</ref>. اما طولی نکشید که یوسف بن عبدالرحمن و صمیل بن حاتم [[پیمان]] شکستند و بار دیگر، علیه عبدالرحمن وارد جنگ شدند. این جنگ نیز با [[شکست]] یوسف، پایان گرفت و او مجبور به [[فرار]] از منطقه شد. اما صمیل همچنان در قرطبه ماند و از فرار امتناع کرد. عبدالرحمن او را نزد خود خواند تا از محل فرار یوسف از وی بپرسد؛ اما صمیل اظهار بی‌اطلاعی کرد و در مشاجره‌ای که بین او و عبدالرحمن در گرفت، عبدالرحمن، دستور به [[زندانی]] کردن صمیل بن حاتم و دو فرزند یوسف داد. صمیل همچنان در [[زندان]] بود تا این که به [[سال ۱۴۲ هجری]] [[جان]] سپرد<ref>ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۵، ص۴۹۹.</ref>.
پس از ورود عبدالرحمن داخل به اندلس و بالا گرفتن کار او در این منطقه، [[جنگ]]‌هایی بین [[اتحاد]] [[یوسف بن عبدالرحمن فهری]] و [[صمیل بن حاتم]] با عبدالرحمن داخل در [[سال ۱۳۹ هجری]]، به وقوع پیوست که عبدالرحمن در آنها، [[پیروز]] میدان بود. در پی این پیروزی‌ها، دو طرف سرانجام تن به [[صلح]] دادند<ref>ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۵، ص۴۹۵.</ref>. اما طولی نکشید که یوسف بن عبدالرحمن و صمیل بن حاتم [[پیمان]] شکستند و بار دیگر، علیه عبدالرحمن وارد جنگ شدند. این جنگ نیز با [[شکست]] یوسف، پایان گرفت و او مجبور به [[فرار]] از منطقه شد. اما صمیل همچنان در قرطبه ماند و از فرار امتناع کرد. عبدالرحمن او را نزد خود خواند تا از محل فرار یوسف از وی بپرسد؛ اما صمیل اظهار بی‌اطلاعی کرد و در مشاجره‌ای که بین او و عبدالرحمن در گرفت، عبدالرحمن، دستور به [[زندانی]] کردن صمیل بن حاتم و دو فرزند یوسف داد. صمیل همچنان در [[زندان]] بود تا این که به [[سال ۱۴۲ هجری]] [[جان]] سپرد<ref>ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۵، ص۴۹۹.</ref>.
علاوه بر صمیل بن حاتم، از فرزند او [[هذیل]] هم به عنوان یکی از اشراف و سران [[مضری]] [[اندلس]] یاد شده است. هذیل بن صمیل همراه با [[مغیرة بن ولید بن معاویة بن هشام]] -برادرزاده عبدالرحمن داخل- و [[سمرة بن جبله]] به [[اتهام]] [[توطئه‌چینی]] علیه [[خلیفه اموی]] اندلس، در [[سال ۱۶۶ هجری]] توسط عبدالرحمن داخل -خلیفه اموی- کشته شد<ref>ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۶، ص۷۴. نیز ر.ک: زبیدی، تاج العروس، ج۱۵، ص۴۱۴.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>
علاوه بر صمیل بن حاتم، از فرزند او [[هذیل]] هم به عنوان یکی از اشراف و سران [[مضری]] [[اندلس]] یاد شده است. هذیل بن صمیل همراه با [[مغیرة بن ولید بن معاویة بن هشام]] -برادرزاده عبدالرحمن داخل- و [[سمرة بن جبله]] به [[اتهام]] [[توطئه‌چینی]] علیه [[خلیفه اموی]] اندلس، در [[سال ۱۶۶ هجری]] توسط عبدالرحمن داخل -خلیفه اموی- کشته شد<ref>ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۶، ص۷۴. نیز ر.ک: زبیدی، تاج العروس، ج۱۵، ص۴۱۴.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>
==مشاهیر و معاریف بنی کلاب==
از مشاهیر و معاریف بسیاری که از این [[قبیله]] برخاستند می‌توان از [[خالد بن جعفر بن کلاب]] رییس [[هوازن]] و کشته [[یوم]] «بطن عاقل»<ref>ابن حبیب بغدادی، المحبر، ص۲۵۳-۲۵۴؛ ابن عبد ربه، العقد الفرید، ج۶، ص۷؛ السویدی، سبائک الذهب فی معرفة قبائل العرب، ص١١۴.</ref>، [[عروة الرحال بن عتیبة بن جعفر]]<ref>ابن حبیب بغدادی، المحبر، ص۲۵۳-۲۵۴؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۲۸۶.</ref> و [[احوص بن جعفر]] -هر دو از اشراف و رؤسای [[قوم]]-<ref>ابن حبیب بغدادی، المحبر، ص۲۵۳-۲۵۴؛ ابن درید، الاشتقاق، ص۲۹۶.</ref>، [[شتیر بن خالد]]، از اشراف و تک‌سواران بنی کلاب و [[بنی عامر]]<ref>ابن درید، الاشتقاق، ص۲۹۷.</ref>، [[هزان بن مرة بن خالد بن جعفر]]، از بزرگان و تک‌سواران قوم و کشته «یوم الرّقم»<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۱۸؛ ابن ماکولا، اکمال الکمال، ج۷، ص۴۱۴.</ref>، [[عامر بن مالک بن جعفر]]، معروف به «ملاعب الأسنّه»، از رؤسای بنی کلاب و [[بنی عامر بن صعصعه]]<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۱۸؛ ابن حبیب بغدادی، المحبر، ص۲۵۳-۲۵۴؛ ابن درید، الاشتقاق، ص۲۹۶.</ref> و برادرش [[طفیل]] فارس قرزل<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۱۸.</ref>، [[ربیعة بن مالک بن جعفر]] معروف به «ربیع المقترین» از سران بنی کلاب و مقتول یوم «ذی علق»<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۱۸؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۲۸۵.</ref>، [[نفیل بن عمرو]] از اشراف [[جاهلی]]<ref>زرکلی، الاعلام، ج۸، ص۴۵.</ref> و پسرش [[خویلد بن نفیل بن عمرو بن کلاب]] معروف به «الصَّعِق» از اشراف و بزرگان قوم و اطعام‌کننده در [[بازار]] [[عکاظ]]<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۲۰؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۲۸۶.</ref>، [[أرطاة بن عمر بن وحید]] از [[رجال]] و اشراف جاهلی<ref>ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۲۸۲.</ref>، [[مالک بن عوف بن عبدالله]] معروف به «جوّاب» از رجال بنام جاهلی و کشته «یوم الرقم»<ref>ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۲۸۴.</ref>، عامر و برادرش [[حکم]] بن طفیل از رؤسای جاهلی<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۱۹؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۲۸۴.</ref>، [[زهیر بن عمرو بن معاویه ضبابی]] مقتول «[[یوم جبله]]»<ref>ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۲۸۷.</ref>، عوف بن احوص (ربیعة) بن جعفر بن کلاب از سران جاهلی<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۱۵.</ref>، عمرو بن احوص (ربیعة) بن جعفر بن کلاب از سران جاهلی و کشته یوم «ذی نجب»<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۱۵.</ref>، شریح بن احوص (ربیعة) بن جعفر بن کلاب از سران جاهلی<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۱۵.</ref>، [[عبدالعزیز بن حنتم بن شداد بن ربیعه]] معروف به «المُحَلَّق» از سران و اشراف جاهلی [[بنی کلاب]]<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۲۵.</ref> و [[کبشة بنت عروة الرحال بن عتبة بن جعفر]]<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۱۹.</ref> به عنوان بخشی از رجال بزرگ جاهلی آنها نام برد. ضمن این که از مشاهیر بزرگ آنها در [[دوره اسلامی]] هم باید به ذکر اصحابی نظیر: [[ضحاک بن سفیان بن عوف کلابی]] از [[اصحاب]] و [[کارگزاران پیامبر]]{{صل}}<ref>خلیفة بن خیاط، الطبقات، ص۱۱۴؛ ابن ابی الحاتم، الجرح و التعدیل، ج۴، ص۴۵۷؛ بخاری، التاریخ الکبیر، ج۴، ص۳۳۱-۳۳۲.</ref>، [[جبار بن سلمی بن مالک بن جعفر]]<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۱۹؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۲۸؛ سمعانی، الانساب، ج۳، ص۱۸۱.</ref>، [[مالک بن قیس بن بجید رواسی]]<ref>ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۳، ص۱۲۰۰؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۴، ص۲۶۹؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۵، ص۵۵۳.</ref> و پسرش [[عمرو بن مالک بن بجید بن رواس]]<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۳۰؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۲۸۷. برخی منابع از او با نام و نسب «عمرو بن مالک بن قیس بن بجید» یاد کرده‌اند. (ابن ماکولا، اکمال الکمال، ج۱، ص۱۸۷؛ ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۳، ص۱۲۰۰؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۴، ص۲۶۹).</ref>، [[بشر بن معاویة بن ثور]] و پدرش [[معاویة بن ثور]]<ref>ابن نعیم، معرفة الصحابه، ج۱، ص۳۴۸؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۱، ص۲۲۵.</ref>، [[سمعان بن خالد کلابی]]<ref>ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۴، ص۱۵۳۴؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۴، ص۵۹۱.</ref>، [[عاص بن عامر بن عوف کلابی]]<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۲۶؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۲۸۳؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۳، ص۶.</ref>، [[ابوالبراء عامر بن مالک بن جعفر ملاعب الأسنه]]<ref>خلیفة بن خیاط، الطبقات، ص۱۱۴؛ ابن قانع، معجم الصحابه، ج۱۱، ص۳۸۷۱؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۲۶، ص۹۷.</ref>، [[کعب بن خداریه]]<ref>ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۴، ص۱۷۴؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۵، ص۴۴۲.</ref> و [[قتادة بن عوف بن عبد کلابی]]<ref>ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۵، ص۳۱۶.</ref> -همگی از [[اصحاب]] و وفود کنندگان- و ذواللحیه شریح بن عامر بن عوف<ref>خلیفة بن خیاط، الطبقات، ص۱۱۴؛ ابن حبان، الثقات، ج۳، ص۱۲۰.</ref>، [[شریح بن عامر بن عوف ذو اللحیه کلابی]]<ref>ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۲، ص۴۷۵؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۲، ص۲۵؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۲، ص۳۴۷.</ref>، [[نواس بن سمعان بن خالد بن خالد]]<ref>خلیفة بن خیاط، الطبقات، ص۱۱۴؛ ابن قانع، معجم الصحابه، ج۱۴، ص۱۵۶۰؛ ابن حبان، الثقات، ج۳، ص۴۱۱.</ref>، [[مولة بن‏ کنیف بن حمل]] معروف به «ذو اللسانین»<ref>او را به جهت فصاحتش بدین لقب خوانده‌اند. (ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۲۸۸)</ref>، [[عبید بن عمرو کلابی]]<ref>ابن قانع، معجم الصحابه، ج۱۰، ص۳۶۳۱؛ ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۳، ص۱۰۱۸.</ref>، [[عمرو بن احوص بن عوف]]<ref>ابن قانع، معجم الصحابه، ج۱۰، ص۳۷۱۹.</ref>، [[عمرو بن مالک بن جعفر عامری]] ملاعب الاسنه<ref>ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۳، ص۷۶۴.</ref>، [[زرارة بن جزی بن عمرو]]<ref>ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۲، ص۱۰۲.</ref>، [[حارث بن عبدعمرو بن معاذ بن یزید کلابی]]<ref>ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۲، ص۱۳۵.</ref> و... -همگی از [[اصحاب رسول خدا]]{{صل}}- پرداخت. از دیگر [[رجال]] برجسته این [[قوم]] که نامی از آنان در منابع به ثبت و ضبط رسیده است نیز، باید از معاریفی چون: عَلقمة بن علاثة بن عوف بن أحوص از سران قوم و از [[مؤلفة القلوب]]<ref>ابن هشام، السیرة النبویه، ج۲، ص۴۹۵؛ ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۳، ص۱۰۸۸؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۴۱، ص۱۴۱.</ref> و عامل [[عمر بن خطاب]] در [[حوران]]<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۱۵؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۲۸۴؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۳، ص۵۸۳.</ref>، [[قدامة بن عبدالله بن عمار کلابی]] از [[مسلمانان نخستین]]<ref>بخاری، التاریخ الکبیر، ج۷، ص۱۷۸؛ خلیفة بن خیاط، الطبقات، ص۱۱۴؛ ابن قانع، معجم الصحابه، ج۱۲، ص۴۳۶۷.</ref>، [[سلمة بن قیس بن علاثه]] از سران [[بنی کلاب]]<ref>ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۲۸۴.</ref>، [[اشعث بن عبدالحجر بن سراقه]] از فاتحین [[حیره]] و [[قادسیه]]<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۱۶؛ بلاذری، فتوح البلدان، ص۲۵۶؛ یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۹۹.</ref>، [[زفر بن حارث بن عبدعمرو]] از بزرگان بنی کلاب و [[بنی عامر]] و از [[سرداران]] و امرای نامی [[بنی امیه]] و بنی [[زبیر]]<ref>نصر بن مزاحم منقری، وقعة صفین، ص۲۰۶؛ دینوری، الاخبار الطوال، ص۱۷۲؛ بلاذری، انساب الاشراف، ج۶، ص۲۶۳-۲۶۴ و ۳۶۳.</ref>، [[هذیل بن زفر]] از رؤسای بنی کلاب و از سرداران بنی امیه<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۲۰؛ بلاذری، انساب الاشراف، ج۸، ص۳۲۱؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۶، ص۵۹۵.</ref>، [[ابوالورد مجزأة بن کوثر بن زفر]] از سرداران [[مروان بن محمد]] -آخرین [[خلیفه اموی]]-<ref>ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۵، ص۳۲۹؛ ابن خلدون، تاریخ، ج۳، ص۱۴۱.</ref>، [[وکیع بن زفر]] از سران این قوم<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۲۰؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۲۸۶.</ref>، [[مهاجر بن عبدالله]]<ref>خلیفة بن خیاط، تاریخ، ص۲۳۳؛ زرکلی، الاعلام، ج۷، ص۳۱۰.</ref> و پسرش -علی-<ref>خلیفة بن خیاط، تاریخ، ص۲۳۳؛ بلاذری، انساب الاشراف، ج۹، ص۲۰۷؛ زرکلی، الاعلام، ج۷، ص۳۱۰.</ref> [[فرمانداران]] بنی امیه در یمامه، [[عبدالعزیز بن زراره بن جزء]] از اشراف و [[شجاعان]] بدوی بنی کلاب<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۲۶؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۲۸۳؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۳۶، ص۲۸۴.</ref>، [[عبدالله بن دجاجة بن ربیعه]] از أشراف کلابی ساکن [[کوفه]]<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۱۹.</ref>، [[مالک بن حزام بن ربیعه]] کشته [[یوم]] «جبّانة السّبیع» توسط [[مختار ثقفی]]<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۱۹.</ref>، [[حازم بن عبدالله بن شریک]] از [[اصحاب]] و [[یاران مختار]]<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۲۹.</ref>، [[اسلم بن زرعة بن علس]] [[والی خراسان]]<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۲۲.</ref>، [[سعید بن اسلم بن زرعه]] از [[والیان خراسان]]<ref>ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۲۸۷؛ زرکلی، الاعلام، ج۸، ص۴۵.</ref> و سند<ref>یعقوبی، تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۳۷۷؛ خلیفة بن خیاط، تاریخ، ص۱۷۴؛ بلاذری، فتوح البلدان، ص۴۱۹.</ref>، [[مسلم بن سعید بن اسلم بن زرعه]] از والیان خراسان<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۲۲؛ بلاذری، انساب الاشراف، ج۸، ص۲۷۱؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۷، ص۱۵.</ref>، [[محمد بن صالح بن بیهس کلابی]] از [[امرا]] و تک‌سواران [[عرب]] [[شام]] و بزرگ قیسی‌های این منطقه<ref>ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۵۳، ص۲۵۸؛ ذهبی، تاریخ الاسلام، ج۱۴، ص۳۵۲؛ ابن عماد حنبلی، شذرات الذهب فی اخبار من ذهب، ج۳، ص۴۹.</ref>، [[جنید بن عبدالرحمن بن عوف رؤاسی]] از والیان خراسان<ref>ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۲۸۷.</ref>، [[ذوالجوشن]] ضبایی از اشراف و شعرای [[بنی ضباب]]<ref>ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۲، ص۱۹.</ref> و پسرش [[شمر بن ذی الجوشن]] -[[قاتل]] [[اباعبدالله الحسین]]{{ع}}<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۲۹؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۲۳، ص۱۸۶؛ قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب ‌العرب، ص۶۴.</ref>، [[صمیل بن حاتم بن شمر بن ذی الجوشن]] از اشراف و [[امراء]] و شیوخ [[مضریان]] در [[اندلس]]<ref>ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۲۸۷؛ ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۵، ص۴۹۱-۴۹۲؛ ابن خلدون، تاریخ، ج۴، ص۱۵۳-۱۵۴.</ref>، [[نباتة بن حنظله]] از سرداران [[بنی امیه]]<ref>بلاذری، انساب الاشراف، ج۲، ص۶۴-۶۵ و ج۴، ص۱۳۴-۱۳۶. نیز ر.ک: خلیفة بن خیاط، تاریخ، ص۲۵۲.</ref> و به نقلی [[حاکم]] [[جرجان]] در دوران [[خلافت امویان]]<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۲۵؛ خلیفة بن خیاط، تاریخ، ص۲۵۲؛ بلاذری، انساب الاشراف، ج۲، ص۶۴-۶۵ و ج۴، ص۱۳۴-۱۳۶.</ref>، [[اشعث بن وائل بن ربیعه]] [[شرطه]] حجاج در واسط<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۲۸.</ref>، [[جراح بن ملیح بن عدی]] [[سرپرست]] [[بیت المال]] به [[روزگار]] [[خلافت مهدی]] [[عباسی]]<ref>ابن قتیبه، المعارف، ص۵۰۷.</ref> و [[هارون الرشید]] در [[بغداد]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۶، ص۳۵۷.</ref>، [[صالح بن مرداس]] بنیانگذار [[دولت]] بنی مرداس در [[حلب]]<ref>ابن خلدون، تاریخ، ج۴، ص۳۵۰. نیز ر.ک: ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۹، ص۲۳۰.</ref>، [[ثمال بن صالح بن مرداس]]<ref>ابن خلدون، تاریخ، ج۴، ص۳۵۲ و ۳۵۳ نیز ر.ک: ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۹، ص۲۳۱ و ۲۳۳.</ref> و برادرش [[عطیه]] از امرای دولت بنی مرداس<ref>ابن خلدون، تاریخ، ج۴، ص۳۵۴.</ref>، [[ربیع بن حنظله]] از تک‌سواران [[بنی عامر]] و [[بنی کلاب]]<ref>ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۲۸۶.</ref>، [[بشر بن عبدالله بن جبار بن سلمی بن مالک بن جعفر]] از تک‌سواران بنی عامر و بنی کلاب<ref>ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۲۸۶.</ref>، [[عیسی بن جراد بن جعدة بن علس]] از اشراف ساکن در [[کوفه]]<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۲۲.</ref>، [[محفز بن جزء بن عامر بن حصن بن معاویه]] از اشراف بنی کلاب و برادرش [[بطحاء]] صاحب براذین البطحاویه<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۲۸.</ref>، [[حمید]]، و جنید پسران عبدالرحمن بن عوف بن خالد بن عفیف بن بجید، از وفود کنندگان نزد [[پیامبر]]{{صل}}<ref>ابن عبد البر، الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۱، ص۳۶۵؛ ابن اثیر، اسد الغابه فی معرفة الصحابه، ج۴، ص۲۶۹؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۲، ص۱۱۱.</ref> و از اشراف بنی کلاب در [[خراسان]]<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۳۰.</ref>، و از [[زنان]] بنام و شهیر این [[طایفه]] هم باید از معاریفی چون [[عالیه بنت ظبیان بن عمرو کلابیه]]-[[همسر رسول خدا]]{{صل}}-<ref>ابن حبیب بغدادی، المحبر، ص۹۳؛ یعقوبی، تاریخ یعقوبی، ج۲، ص۸۵؛ بلاذری، انساب الاشراف، ج۱، ص۴۵۵. نام او را به نقلی دیگر، «عمره بنت یزید بن عبید بن رواس» و برخی نام او را «فاطمه بنت ضحاک بن سفیان کلابیه» و بعضی «سنا دختر سفیان بن عوف» و بعضی هم او را با اسامی دیگر خوانده‌اند. (ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۱۱۲؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۱۱، ص۶۱۱؛ تقی الدین مقریزی، إمتاع الأسماع بما للنبی من الأحوال و الأموال و الحفدة و المتاع‌، ج۶، ص۹۸) این پیمان زناشویی پیش از که به ازدواج بکشد، بواسطه استعاذه این زن از پیامبر{{صل}}، به جدایی و بازگردان این زن به قبیله خود منجر شد. برخی نیز عالیه و کلابیه را یک نفر دانستند که در اسامی آنها اختلاف شده است. (ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۸، ص۱۱۲؛ محمد بن جریر طبری، تاریخ الامم و الملوک، ج۱۱، ص۶۱۱؛ حاکم نیشابوری، مستدرک، ج۴، ص۳۵)</ref>، [[ام البنین]] دختر [[حزام بن خالد]] با [[امام علی]]{{ع}}<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۳، ص۱۴؛ مصعب زبیری، نسب قریش، ص۴۳؛ ابوالفرج اصفهانی، مقاتل الطالبیین، ص۸۷.</ref>، [[ام حبان فاطمه بنت عبدالله بن عامر]] [[همسر]] [[حسن بن حسن بن علی]]{{ع}} -جد [[شهید فخ]]-<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۵، ص۴۴۳.</ref> و [[ظمیاء بنت عبدالعزیز بن مولة بن‏ کنیف]] از [[راویان]] و [[محدثان اهل سنت]]<ref>ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۲۸۷-۲۸۸.</ref> نام برد.
از عبدة (عبدالرحمن) بن سلیمان بن حاجب کلابی<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۶، ص۳۶۲؛ بخاری، التاریخ الکبیر، ج۶، ص۱۱۵؛ ابن ابی الحاتم، الجرح و التعدیل، ج۶، ص۸۹.</ref>، [[ابوعبدالله محمد بن ربیعه کلابی رواسی کوفی]]<ref>ابن حبان، الثقات، ج۹، ص۳۸؛ خطیب بغدادی، تاریخ بغداد، ج۲، ص۳۴۱؛ سمعانی، الانساب، ج۶، ص۱۸۲.</ref>، [[شریک بن ارطاة کلابی کوفی]]<ref>ابن حبان، الثقات، ج۴، ص۳۶۱.</ref>، [[ابو عثمان عمرو بن عاصم کلابی]]<ref>سمعانی، الانساب، ج۱۱، ص۱۸۴؛ ابن اثیر، اللباب فی تهذیب الأنساب، ج۳، ص۱۲۲.</ref>، [[ابو زکریا ظالم بن مکتوم کلابی]]<ref>خطیب بغدادی، تاریخ بغداد، ج۹، ص۳۷۵؛ سمعانی، الانساب، ج۱۱، ص۱۸۴.</ref>، [[ابو محمد عمرو بن زرارة بن واقد کلابی نیشابوری]]<ref>ابن حبان، الثقات، ج۸، ص۴۸۷؛ سمعانی، الانساب، ج۱۱، ص۱۸۴؛ ابن حجر عسقلانی، تقریب التهذیب، ج۱، ص۷۳۵.</ref>، [[هزهاز بن میزز]]<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۳۰ منابع دیگر از او با نام «هزهاز بن میزن» نام برده‌اند. (بخاری، التاریخ الکبیر، ج۸، ص۲۵۱؛ ابن ابی الحاتم، الجرح و التعدیل، ج۹، ص۱۲۲؛ ابن حبان، الثقات، ج۵، ص۵۱۵)</ref>، [[عدی بن فرس]]<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۶، ص۲۵۰.</ref>، [[عثام بن علی کلابی عامری]]<ref>بخاری، التاریخ الکبیر، ج۷، ص۹۳؛ ابن ابی الحاتم، الجرح و التعدیل، ج۷، ص۴۴؛ ابن حبان، الثقات، ج۷، ص۲۰۵.</ref>، [[عمارة بن صدقه رواسی]]<ref>سمعانی، الانساب، ج۶، ص۱۸۰.</ref>، [[ابوعبدالرحمن فضیل بن مرزوق رواسی]]<ref>بخاری، التاریخ الکبیر، ج۷، ص۱۲۲؛ ابن ابی الحاتم، الجرح و التعدیل، ج۷، ص۷۵؛ ابن حبان، الثقات، ج۷، ص۳۱۶.</ref>، [[احمد بن محمد بن صالح]]<ref>ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۵، ص۳۷۲.</ref>، [[زرارة بن حرب بن عمرو]]<ref>ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۱۸، ص۴۴۷.</ref>، [[زهیر بن عباد بن ملیح رواسی]]<ref>ابن ابی الحاتم، الجرح و التعدیل، ج۳، ص۵۹۱؛ ابن حبان، الثقات، ج۸، ص۲۵۶؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۱۹، ص۱۰۸.</ref>، [[عباس بن احمد بن محمد کلابی]]<ref>ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۲۶، ص۲۴۱.</ref> و... -همگی از راویان و [[محدثان]] این [[طایفه]]،- و فقهایی چون: [[وکیع بن جراح]]<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۳۰؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۶، ص۳۶۵؛ خطیب بغدادی، تاریخ بغداد، ج۷، ص۲۶۰.</ref>، [[عبدالله بن شریک‏ بن أرطاة]]<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۲۹.</ref>، [[عبدالله بن یزید]] [[فقیه]]<ref>قلقشندی، نهایة الارب فی معرفة انساب ‌العرب، ص۷۹.</ref> و [[حمید بن عبدالرحمن]]<ref>ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۲۸۷.</ref> در کنار شعرایی چون: [[یزید بن صعق]] از شعرای [[جاهلی]]<ref>ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۶، ص۵۵۲.</ref>، [[لبید بن ربیعه]] از [[شعرا]] و فصحای معروف این [[قوم]]<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۱۹؛ ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ج۱۵، ص۲۴۱.</ref> و صاحب یکی از معلقات سبع<ref>ابن کثیر، البدایه و النهایه، ج۲، ص۲۲۰.</ref>، [[یزید بن قیس بن یزید]]<ref>مرزبانی، معجم الشعراء، ص۵۵۴؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۶، ص۵۵۲.</ref>، [[یزید الشاعر بن عمرو بن خویلد]] (الصّعق)<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۲۱؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۲۸۶؛ زرکلی، الاعلام، ج۸، ص۴۵.</ref>، و پسرش [[عمرو بن یزید الشاعر]]<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۲۰.</ref>، [[معاویة بن مالک بن جعفر معود الحکماء]]<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۱۷؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۳۱۸.</ref>، [[سعید بن ضمضم بن صلت]]<ref>ابن ندیم، الفهرست، ص۵۲؛ ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۲۸۳؛ صفدی، الوافی بالوفیات، ج۳، ص۸۱.</ref>، [[سندری بن یزید بن شریح بن أحوص]]<ref>ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۲۸۴.</ref>، [[ابوالمسیب عبداللّه بن مجیب بن مضرحی کلابی]] معروف به «قتّال»<ref>ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۲۸۳؛ ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۵، ص۷۶. نیز ر.ک: ابن قتیبه، الشعر و الشعراء، ج۲، ص۶۹۴؛ ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ج۲۴، ص۲۹۹.</ref>، [[قحافة بن عوف بن احوص]]<ref>ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۲۸۴.</ref>، [[یزید بن معاویة بن عمرو بن عبید]]<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۳۰؛ مرزبانی، معجم الشعراء، ص۵۶۰؛ ابن سلّام، طبقات فحول الشعراء، ج۲، ص۷۶۹ و ۷۸۲.</ref> معروف به «[[ابوداود رؤاسی]]»<ref>ابن ماکولا، اکمال الکمال، ج۳، ص۳۳۶.</ref>، [[شداد بن مالک بن مالک بن شداد]] معروف به «مرخیه»<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۲۵.</ref>، [[دغفل بن عوف بن شداد]]<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۲۵.</ref>، [[منبعث بن عمرو بن ربیعة بن عبدالله]]<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۲۵.</ref>، [[شبیب بن حزاد بن طهفة بن ربیعه]]<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۲۸.</ref>، [[سراج بن قوة بن ربعی]]<ref>هشام بن محمد کلبی، جمهرة النسب، ص۳۳۱. ابن حزم نام او را «سراج بن قرّه» گفته است. (ابن حزم، جمهرة انساب العرب، ص۲۸۸)</ref>، [[ناهض بن ثومة بن نصیح]]<ref>ابوالفرج اصفهانی، الاغانی، ج۱۳، ص۱۲۰؛ زرکلی، الاعلام، ج۸، ص۶.</ref>، [[متوکل بن عیاض بن حکم جعفری]] معروف به «ذوالاهدام»<ref>مرزبانی، معجم الشعراء، ص۳۹۹؛ زرکلی، الاعلام، ج۵، ص۲۷۵.</ref>، [[برید بن ربیعه]]<ref>ابن ماکولا، اکمال الکمال، ج۱، ص۲۲۸.</ref>، [[طحان بن عمرو بن شاعر]]<ref>ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۴، ص۵۳۱.</ref>، [[عبدالله بن حذق بن عبدالله]]<ref>ابن حجر عسقلانی، الاصابه فی تمییز الصحابه، ج۵، ص۶۵.</ref> و [[ابوزیاد یزید بن عبدالله بن حر بن همام کلابی]] [[ادیب]] و شاعر [[قرن سوم]] و مؤلف کتاب النوادر و کتاب‌های الفروق، الابل و [[خلق]] الانسان<ref>ابن ندیم، الفهرست، ص۵۰؛ بغدادی، خزانة الادب، ج۶، ص۴۲۱.</ref> هم به عنوان دیگر معاریف این [[قوم]] یاد شده است. ضمن این که از [[موالیان]] بنام و شهیر [[بنی کلاب]] هم می‌توان از [[عبید بن جناد کلابی]] از [[راویان]] ساکن [[حلب]] و [[قاضی]] این [[شهر]]<ref>ذهبی، تاریخ الاسلام، ج۱۶، ص۲۷۲. نیز ر.ک: بخاری، التاریخ الکبیر، ج۵، ص۴۵۱؛ ابن حبان، الثقات، ج۸، ص۴۳۲.</ref> و [[سلیمان بن حیان]] معروف به «[[ابوخالد الاحمر]]» از [[محدثان]] [[کوفه]] -هر دو از مولیان بنی جعفر بن کلاب-<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۶، ص۳۶۳.</ref> ذکری به میان آورد.
از شمار شخصیت‌های بزرگ [[شیعی]] و [[اصحاب]] و راویان بسیار [[ائمه اطهار]]{{عم}} که به این قوم نسبت داده شده است هم باید از [[رجال]] بزرگی چون: [[افلح بن حمید رؤاسی کلابی کوفی]] از اصحاب و روات [[امام سجاد]]{{ع}}<ref>شیخ طوسی، رجال الطوسی، ص۱۱۰؛ تستری، قاموس الرجال، ج۲، ص۱۷۵.</ref>، [[عبید بن کثیر بن محمد]] از راویان و [[اصحاب امام سجاد]]{{ع}} و [[امام محمد باقر]]{{ع}}<ref>نجاشی، رجال النجاشی، ص۲۳۴؛ علامه حلی، رجال، ص۲۴۵.</ref>، [[بشر بن مروان کلابی جعفری]]<ref>شیخ طوسی، رجال الطوسی، ص۱۶۸؛ تستری، قاموس الرجال، ج۲، ص۳۳۷؛ خویی، معجم رجال الحدیث، ج۴، ص۲۲۸.</ref>، [[حارث بن عمران جعفری کلابی]]<ref>شیخ طوسی، رجال الطوسی، ص۱۹۲.</ref>، [[حسین بن کثیر کلابی جعفری کوفی]]<ref>شیخ طوسی، رجال الطوسی، ص۱۸۴؛ خویی، معجم رجال الحدیث، ج۷، ص۷۲.</ref>، [[ربیع بن عطیه کلابی]]<ref>شیخ طوسی، رجال الطوسی، ص۲۰۴؛ خویی، معجم رجال الحدیث، ج۸، ص۱۷۹.</ref>، [[عبدالرحمن بن حریش جعفری کلاب]]<ref>شیخ طوسی، رجال الطوسی، ص۲۳۵؛ خویی، معجم رجال الحدیث، ج۱۰، ص۳۴۱.</ref>، [[محمد بن سلیمان بن سوید کلابی جعفری]]<ref>شیخ طوسی، رجال الطوسی، ص۲۸۳؛ خویی، معجم رجال الحدیث، ج۱۷، ص۱۴۰.</ref>، [[محمد بن کثیر جعفری کلابی کوفی]]<ref>شیخ طوسی، رجال الطوسی، ص۲۹۳؛ خویی، معجم رجال الحدیث، ج۱۸، ص۱۸۵.</ref>، [[جعفر بن عثمان بن شریک کلابی وحیدی]]<ref>نجاشی، رجال النجاشی، ص۱۲۴؛ تستری، قاموس الرجال، ج۲، ص۶۳۵؛ مامقانی، تنقیح المقال فی علم الرجال، ج۱۵، ص۲۰۴.</ref>، [[محمد بن عمارة بن ذکوان کلابی جعفری]]<ref>شیخ طوسی، رجال الطوسی، ص۲۹۰.</ref>، [[محمد بن کثیر کلابی جعفری]]<ref>شیخ طوسی، رجال الطوسی، ص۲۹۳.</ref> -همگی از اصحاب و [[راویان امام صادق]]{{ع}}،- [[عیسی بن عیسی کلابی واقفی کوفی]]<ref>شیخ طوسی، رجال الطوسی، ص۳۶۱؛ علامه حلی، رجال، ص۲۴۲؛ خویی، معجم رجال الحدیث، ج۱۴، ص۲۲۱-۲۲۲.</ref> و [[عثمان بن عیسی کلابی]]<ref>شیخ طوسی، رجال الطوسی، ص۳۶۰.</ref> -هردو از اصحاب و [[راویان امام رضا]]{{ع}}- یاد کرد. [[ابوعمرو عثمان بن عیسی عامری کلابی]] را از [[موالیان]] بنی رؤاس، شیخ واقفه و از سران آنها و یکی از وکلای [[مستبد]] [[امام کاظم]]{{ع}} و [[راوی]] ایشان گفته‌اند. ابوعمرو بعد از [[شهادت]] امام [[موسی کاظم]]{{ع}} از پرداخت [[وجوهات]] آن حضرت به [[امام رضا]]{{ع}} خودداری کرد؛ لکن بعد [[توبه]] کرد و آنها را به ایشان برگرداند. او بعدها ساکن [[کوفه]] و [[نجف]] گردید<ref>نجاشی، رجال النجاشی، ص۳۰۰؛ علامه حلی، رجال، ص۲۴۴.</ref>. از او آثار و کتب متعددی به ثبت رسیده است که از جمله آن می‌توان از کتاب‌های: «کتاب المیاه»، «کتاب القضایا و الاحکام»، «کتاب الوصایا»، «کتاب الصلاة» و... نام برد<ref>نجاشی، رجال النجاشی، ص۳۰۰؛ علامه حلی، رجال، ص۲۴۴.</ref>.<ref>شیخ طوسی(ره) و دیگر بزرگان رجالی شیعه، از مواردی به مراتب بیش از این، به عنوان اصحاب و راویان کلابی ائمه اطهار{{عم}} نام برده‌اند؛ اما به جهت وجود عدم اطمینان از انتساب آنها به بنی کلاب بن ربیعه از ذکر آنها خودداری کردیم.</ref>.<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، مکاتبه اختصاصی با [[دانشنامه مجازی امامت و ولایت]].</ref>


== منابع ==
== منابع ==
۸۰٬۴۲۳

ویرایش