←منابع
(←منابع) |
|||
| (۶ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱۳۴: | خط ۱۳۴: | ||
صبر همانند گنجی از [[بهشت]] است که بهشت را برای شخص به ارمغان میآورد؛ زیرا خاستگاه و ریشه صبر، حسن الیقین نسبت به [[خدا]] و فرمانده عملیاتی [[لشکر]] [[عقل]] است. کسی که تحت چنین صبری [[رفتار]] میکند، بیگمان به گنجی دست یافته که بهشت برآیند آن است. [[پیامبر خدا]]{{صل}} در این باره فرموده است: {{متن حدیث|اَلصَّبْرُ كَنْزٌ مِنْ كُنُوزِ الْجَّنَّةِ}}؛ صبر و شکیبائی گنجی از گنجهای بهشت است<ref>بحارالانوار، ج ۸۲، ص۱۳۷.</ref>.<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[صبر و شکیبایی در اسلام (مقاله)|صبر و شکیبایی در اسلام]].</ref> | صبر همانند گنجی از [[بهشت]] است که بهشت را برای شخص به ارمغان میآورد؛ زیرا خاستگاه و ریشه صبر، حسن الیقین نسبت به [[خدا]] و فرمانده عملیاتی [[لشکر]] [[عقل]] است. کسی که تحت چنین صبری [[رفتار]] میکند، بیگمان به گنجی دست یافته که بهشت برآیند آن است. [[پیامبر خدا]]{{صل}} در این باره فرموده است: {{متن حدیث|اَلصَّبْرُ كَنْزٌ مِنْ كُنُوزِ الْجَّنَّةِ}}؛ صبر و شکیبائی گنجی از گنجهای بهشت است<ref>بحارالانوار، ج ۸۲، ص۱۳۷.</ref>.<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[صبر و شکیبایی در اسلام (مقاله)|صبر و شکیبایی در اسلام]].</ref> | ||
== صبر، صفت [[انبیاء]] == | === صبر، صفت [[انبیاء]] === | ||
از آنجایی که صبر از نظر [[آموزههای وحیانی]] [[اسلامی]] که از [[آدم]]{{ع}} تا خاتم{{صل}} ادامه دارد، از چنین ارزش و جایگاهی برخوردار است، بیگمان در همه [[اولیای الهی]] از جمله [[پیامبران]]{{ع}} تحقق دارد و آنان متصف به چنین صفتی هستند؛ زیرا از [[مکارم اخلاقی]] و محاسن آن و از جنود و [[لشکریان]] [[عقل]] است و [[فرماندهی]] آن است. هم [[پیامبران]] و [[اولیای الهی]] از [[فضایل اخلاقی]] برخوردارند. بنابراین، فضلیت [[صبر]] نیز در آنان [[قوی]] است. بر همین [[حلم]] و [[بردباری]] که اوج درجات و مراتب صبر را نیز دارند. | از آنجایی که صبر از نظر [[آموزههای وحیانی]] [[اسلامی]] که از [[آدم]]{{ع}} تا خاتم{{صل}} ادامه دارد، از چنین ارزش و جایگاهی برخوردار است، بیگمان در همه [[اولیای الهی]] از جمله [[پیامبران]]{{ع}} تحقق دارد و آنان متصف به چنین صفتی هستند؛ زیرا از [[مکارم اخلاقی]] و محاسن آن و از جنود و [[لشکریان]] [[عقل]] است و [[فرماندهی]] آن است. هم [[پیامبران]] و [[اولیای الهی]] از [[فضایل اخلاقی]] برخوردارند. بنابراین، فضلیت [[صبر]] نیز در آنان [[قوی]] است. بر همین [[حلم]] و [[بردباری]] که اوج درجات و مراتب صبر را نیز دارند. | ||
| خط ۱۴۸: | خط ۱۴۸: | ||
پس کسی که [[مصیبت]] را جرعه جرعه مینوشد و [[اجازه]] ندهد چیزی او را به [[خشم]] و [[رفتاری]] نامعقول بکشاند، در [[حقیقت]] با پذیرش و نوشیدن کم کم نوشیدنی تلخ [[مصیبت]]، به محبوبیتی میرسد که جز از این راه به دست نمیآید<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[صبر و شکیبایی در اسلام (مقاله)|صبر و شکیبایی در اسلام]].</ref>. | پس کسی که [[مصیبت]] را جرعه جرعه مینوشد و [[اجازه]] ندهد چیزی او را به [[خشم]] و [[رفتاری]] نامعقول بکشاند، در [[حقیقت]] با پذیرش و نوشیدن کم کم نوشیدنی تلخ [[مصیبت]]، به محبوبیتی میرسد که جز از این راه به دست نمیآید<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[صبر و شکیبایی در اسلام (مقاله)|صبر و شکیبایی در اسلام]].</ref>. | ||
=== صبر بازتاب [[رضایت]] از [[خدا]] === | |||
صبر نتیجهای از [[رضایت الهی]] است. به این معنا که شخص وقتی از خداوند رضایت دارد، بر هر چیزی که از او میرسد رضایت میدهد. اما کسی که رضایت به [[حکمت الهی]] و [[مصلحت]] خود ندارد، به طور طبیعی بیصبری میکند و با [[کارها]] و رفتارهای نادرست تمام [[اعمال نیک]] خویش را تباه میسازد و اجرش را نابود میکند. [[امام باقر]]{{ع}} میفرماید: {{متن حدیث|مَنْ صَبَرَ وَ اسْتـَرْجَعَ وَ حـَمِدَ اللّه َ عِنْدَ الْمُصيـبَةِ فَقَدْ رَضِيَ بِما صَنَعَ اللّه ُ، وَ وَقَعَ اَجْرُهُ عَلَي اللّه ِ وَ مَنْ لَمْ يَفْعَلْ ذلِكَ جَري عَلَيْهِ الْقَضآءُ وَ هُوَ ذَميمٌ وَ اَحْبَطَ اللّه ُ اَجْـرَهُ}}؛ کسی که صبر کند، و کلمه [[استرجاع]]، یعنی {{متن قرآن|اِنّا لِلّهِ وَاِنّا اِلَیْهِ راجِعُونَ}} بگوید و هنگام گرفتاری خدا را [[ستایش]] کند، پس او از کار خدا [[خشنود]] است و اجرش با خداست و کسی که این چنین نکند، [[سرنوشت]] او [[تغییر]] نمیکند و مذمّت میشود و [[پاداش]] او هم از بین میرود<ref>بحارالانوار،ج ۷۱، ص۹۶.</ref>.<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[صبر و شکیبایی در اسلام (مقاله)|صبر و شکیبایی در اسلام]].</ref> | |||
== آثار صبر == | == آثار صبر == | ||
| خط ۱۸۳: | خط ۱۸۶: | ||
چنان که گفته شد پیروزی نتیجه صبوری است و این پیروزی در هر حال تحقق مییابد. امام علی{{ع}} فرموده است: {{متن حدیث|لايَعْدِمُ الصَّـبُورُ الظَّـفَرَ وَ اِنْ طـالَ بـِهِ الزَّمـانُ}}؛ [[انسان]] صبور و شکیبا پیروزی را از دست نمیدهد، اگر چه [[زمان]] آن طولانی شود<ref>میزان الحکمة، ج ۵، ش۱۰۰۷۰.</ref>.<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[صبر و شکیبایی در اسلام (مقاله)|صبر و شکیبایی در اسلام]].</ref> | چنان که گفته شد پیروزی نتیجه صبوری است و این پیروزی در هر حال تحقق مییابد. امام علی{{ع}} فرموده است: {{متن حدیث|لايَعْدِمُ الصَّـبُورُ الظَّـفَرَ وَ اِنْ طـالَ بـِهِ الزَّمـانُ}}؛ [[انسان]] صبور و شکیبا پیروزی را از دست نمیدهد، اگر چه [[زمان]] آن طولانی شود<ref>میزان الحکمة، ج ۵، ش۱۰۰۷۰.</ref>.<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[صبر و شکیبایی در اسلام (مقاله)|صبر و شکیبایی در اسلام]].</ref> | ||
== صبر سپر از فاقه و شکست == | === صبر سپر از فاقه و شکست === | ||
کسی که روحیه و خصلت و صفت صبر را داراست، در پناه سپری قرار گرفته که او را از شکست در عرصههای [[زندگی]] به ویژه [[اقتصادی]] [[حفظ]] میکند؛ زیرا [[امیرمؤمنان]]{{ع}} میفرماید: {{متن حدیث|اَلصَّبْرُ جُنَّةٌ مِنَ الْفاقَةِ}}؛ صــبر و بردباری سپری در برابر [[فقر]] است. | کسی که روحیه و خصلت و صفت صبر را داراست، در پناه سپری قرار گرفته که او را از شکست در عرصههای [[زندگی]] به ویژه [[اقتصادی]] [[حفظ]] میکند؛ زیرا [[امیرمؤمنان]]{{ع}} میفرماید: {{متن حدیث|اَلصَّبْرُ جُنَّةٌ مِنَ الْفاقَةِ}}؛ صــبر و بردباری سپری در برابر [[فقر]] است. | ||
| خط ۱۹۳: | خط ۱۹۶: | ||
پس اگر کسی سپر [[صبر]] را در دست داده باشد، هم [[پیروز]] میدان نبردهای نظامی و [[اقتصادی]] و مانند آنها خود بود و هم خود را از [[برتری]] و فوقیت [[دشمن]] عقلانیت یعنی [[جهالت]] [[حفظ]] کرده است<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[صبر و شکیبایی در اسلام (مقاله)|صبر و شکیبایی در اسلام]].</ref>. | پس اگر کسی سپر [[صبر]] را در دست داده باشد، هم [[پیروز]] میدان نبردهای نظامی و [[اقتصادی]] و مانند آنها خود بود و هم خود را از [[برتری]] و فوقیت [[دشمن]] عقلانیت یعنی [[جهالت]] [[حفظ]] کرده است<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[صبر و شکیبایی در اسلام (مقاله)|صبر و شکیبایی در اسلام]].</ref>. | ||
=== صبر مقدّمه محبوبهای [[الهی]] === | |||
هر کسی [[دوست]] دارد محبوب خداوند شود. دست یابی به محبوبیت به معنای دست یابی به [[رستگاری]] است. انسان [[مؤمن]] تلاش میکند تا محبوب خداوند شود. برای دستیابی به این مهم راههایی است که مهمترین آنها رها کردن [[خواهشهای نفسانی]] برای کسب [[رضایت خداوند]] است. به این معنا که هر چه [[محرم]] و [[مکروه]] و منکر است رها کند و به هر چه [[واجب]] و [[مستحب]] و معروف است بیاویزد. این گونه است که محبوب خداوند میشود و [[خداوند]] نیز هر آن چه را [[دوست]] میداری به [[انسان]] [[صابر]] میدهد. [[امام علی]]{{ع}} فرموده است: {{متن حدیث|اِنَّكَ لَنْ تُدْرِكَ ما تُحِبُّ مِنْ رَبِّكَ اِلاّ بِالصَّبْرِ عَمّا تَشْتَهي}}؛ تو به آنچه که دوست داری از پروردگارت بتو برسد دست نمییابی، مگر اینکه در مقابل [[خواستههای نفسانی]] [[مقاومت]] کنی<ref>غرر الحکم، ج ۳، ش ۳۷۹۴.</ref>.<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[صبر و شکیبایی در اسلام (مقاله)|صبر و شکیبایی در اسلام]].</ref> | |||
=== [[صبر]]، مایه [[عزّت]] === | |||
[[ابوحمزه]] ثُمالی از [[امام باقر]]{{ع}} نقل میکند که فرمود: {{متن حدیث|سَمِعْتُهُ يَقُولُ: مَنْ صَبَرَ عَلي مُصيبَةٍ زادَهُ اللّه ُ عزّ و جلّ عِزّاً عَلي عِزِّهِ وَ اَدْخَلَهُ جَنَّتَهُ مَعَ مُحَمَّدٍ وَ اَهْلِ بَيْتِهِ}}؛ کسی که در مقابل [[مصیبت]] شکیبائی ورزد، [[خداوند عزّ و جلّ]] بر عزّت او میافزاید و او را با [[حضرت محمد]]{{صل}} و خاندانش وارد [[بهشت]] میکند<ref>بحارالانوار، ج ۸۲، ص۱۲۸.</ref>.<ref>[[خلیل منصوری|منصوری، خلیل]]، [[صبر و شکیبایی در اسلام (مقاله)|صبر و شکیبایی در اسلام]].</ref> | |||
== منابع == | == منابع == | ||