اشهب بن بشر: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(یک نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد)
خط ۱۰: خط ۱۰:
==شورش بر [[امام علی]]==
==شورش بر [[امام علی]]==
{{همچنین|شورش خوارج}}
{{همچنین|شورش خوارج}}
اشهب بن بشر بعد از خواندن نماز بر هلال بن عُلفه و یارانش، با یکصد و هشتاد تن [[شورش]] کرد؛ [[علی]] {{ع}}، جاریة بن قُدامه را به سوی ایشان روانه کرد. بعد از نبرد این دو اشهب و یارانش در [[جمادی]] ثانی سال ۳۸ [هجری‌] از پای‌درآمدند<ref>ر.ک: [[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین (کتاب)|گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین]]، ص ۵۰۷.</ref>.
اشهب بن بشر بعد از خواندن نماز بر [[هلال بن عُلفه]] و یارانش، با یکصد و هشتاد تن [[شورش]] کرد؛ [[حضرت علی]] {{ع}}، [[جاریة بن قدامه]] را به سوی ایشان روانه کرد. بعد از نبرد این دو اشهب و یارانش در [[جمادی]] ثانی سال ۳۸ [هجری‌] از پای‌درآمدند<ref>ر.ک: [[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین (کتاب)|گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین]]، ص ۵۰۷.</ref>.
 
او با صد و هشتاد تن از [[خوارج]] در [[ماسبذان]] بر امیر المؤمنین{{ع}} خروج کرد. امام سپاهی به [[فرماندهی]] [[جاریة بن قدامه]] و به نقلی [[حجر بن عدی]] به سوی آنها فرستاد و در محلی به نام [[جرجرایا]] [[سرکوب]] شدند<ref>ابن اثیر: الکامل، ج ۳، ص۱۸۸</ref>.<ref>[[یعقوب جعفری|جعفری، یعقوب]]، [[خوارج در تاریخ (کتاب)|خوارج در تاریخ]]، ص ۲۰۰.</ref>


== منابع ==
== منابع ==
{{منابع}}
{{منابع}}
# [[پرونده:1100748.jpg|22px]] [[سید غلام رضا تهامی|تهامی، سید غلام رضا]]، [[فرهنگ اعلام تاریخ اسلام ج۱ (کتاب)|'''فرهنگ اعلام تاریخ اسلام ج۱''']]
# [[پرونده:1100748.jpg|22px]] [[سید غلام رضا تهامی|تهامی، سید غلام رضا]]، [[فرهنگ اعلام تاریخ اسلام ج۱ (کتاب)|'''فرهنگ اعلام تاریخ اسلام ج۱''']]
# [[پرونده:IM010969.jpg|22px]] [[یعقوب جعفری|جعفری، یعقوب]]، [[خوارج در تاریخ (کتاب)|'''خوارج در تاریخ''']]
{{پایان منابع}}
{{پایان منابع}}


== پانویس ==
== پانویس ==
{{پانویس}}
{{پانویس}}

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۳ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۴۳

موضوع مرتبط ندارد - مدخل مرتبط ندارد - پرسش مرتبط ندارد

مقدمه

از سرداران دلیر اسلام، او پس از واقعه نهروان با ۱۸۰ تن از یاران خود بر گروهی از سپاه امام علی(ع) در جرجیا، واقع در میانه بغداد و واسط یورش برد و او و همه یارانش در این برخورد کشته شدند. نسبت او (بجلی) به قبیله بجلیه از قبایل کهلان یمن است[۱].[۲]

شورش بر امام علی

اشهب بن بشر بعد از خواندن نماز بر هلال بن عُلفه و یارانش، با یکصد و هشتاد تن شورش کرد؛ حضرت علی (ع)، جاریة بن قدامه را به سوی ایشان روانه کرد. بعد از نبرد این دو اشهب و یارانش در جمادی ثانی سال ۳۸ [هجری‌] از پای‌درآمدند[۳].

او با صد و هشتاد تن از خوارج در ماسبذان بر امیر المؤمنین(ع) خروج کرد. امام سپاهی به فرماندهی جاریة بن قدامه و به نقلی حجر بن عدی به سوی آنها فرستاد و در محلی به نام جرجرایا سرکوب شدند[۴].[۵]

منابع

پانویس

  1. زرکلی، خیرالدین، اعلام، ج۱، ص۳۳۳.
  2. تهامی، سید غلام رضا، فرهنگ اعلام تاریخ اسلام ج۱ ص ۴۹۶
  3. ر.ک: محمدی ری‌شهری، محمد، گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین، ص ۵۰۷.
  4. ابن اثیر: الکامل، ج ۳، ص۱۸۸
  5. جعفری، یعقوب، خوارج در تاریخ، ص ۲۰۰.