اشهب بن بشر
این مدخل زیرشاخهٔ بحث خوارج است. اشهب بن بشر از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: اشهب بن بشر در تاریخ اسلامی - پرسش مرتبط نداردآشنایی اجمالی
از سرداران دلیر اسلام، او پس از واقعه نهروان با ۱۸۰ تن از یاران خود بر گروهی از سپاه امام علی(ع) در جرجیا، واقع در میانه بغداد و واسط یورش برد و او و همه یارانش در این برخورد کشته شدند. نسبت او (بجلی) به قبیله بجلیه از قبایل کهلان یمن است[۱].[۲]
شورش بر امام علی
اشهب بن بشر بعد از خواندن نماز بر هلال بن عُلفه و یارانش، با یکصد و هشتاد تن شورش کرد؛ حضرت علی (ع)، جاریة بن قدامه را به سوی ایشان روانه کرد. بعد از نبرد این دو اشهب و یارانش در جمادی ثانی سال ۳۸ [هجری] از پایدرآمدند[۳].
او با صد و هشتاد تن از خوارج در ماسبذان بر امیر المؤمنین(ع) خروج کرد. امام سپاهی به فرماندهی جاریة بن قدامه و به نقلی حجر بن عدی به سوی آنها فرستاد و در محلی به نام جرجرایا سرکوب شدند[۴].[۵]
منابع
پانویس
- ↑ زرکلی، خیرالدین، اعلام، ج۱، ص۳۳۳.
- ↑ تهامی، سید غلام رضا، فرهنگ اعلام تاریخ اسلام ج۱ ص ۴۹۶
- ↑ ر.ک: محمدی ریشهری، محمد، گزیده دانشنامه امیرالمؤمنین، ص ۵۰۷.
- ↑ ابن اثیر: الکامل، ج ۳، ص۱۸۸
- ↑ جعفری، یعقوب، خوارج در تاریخ، ص ۲۰۰.