آیه اشتری در حدیث: تفاوت میان نسخه‌ها

{{در دست ویرایش ۲|ماه=[[اسفند]]|روز=[[2]]|سال=[[1403]]|کاربر=فرقانی}}

'''آیه اشتری''': {{متن قرآن|وَمِنَ النَّاسِ مَن يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاء مَرْضَاتِ اللَّهِ وَاللَّهُ رَؤُوفٌ بِالْعِبَادِ}}؛ <ref>«از [[مردم]] کسی است که جانش را در مقابل به دست آوردن [[خشنودی خدا]] می‌فروشد و [[خدا]] نسبت به [[بندگان]] [[مهربان]] است» سوره بقره، آیه 207</ref>، از جمله آیاتی است که در جریان [[هجرت رسول خدا]]{{صل}} از [[مکه]] به [[مدینه]]، نازل شده است. بر اساس روایاتی که در شأن نزول این آیه، وارد شده، هنگامی که [[رسول خدا]]{{صل}} [[عزم]] [[هجرت]] [به [[مدینه]]] کرد، علیّ بن أبی‌طالب{{ع}} را برای بازگرداندن دَیْن‌ها و امانت‌هایی که نزد ایشان بود به جای خود گمارد و دستور داد شبی که به سوی [[غار]] خارج می‌شود ـ در حالی که [[مشرکان]] [[خانه]] پیامبر{{صل}} را محاصره کرده و قصد ترور آن حضرت را داشتند، در رختخواب او بخوابد. آن حضرت آن شب را در بستر رسول خدا{{صل}} خوابید؛ در این هنگام بود که این آیه نازل شد. مفسران و متکلمان شیعه با استناد به این آیه بر [[برتری]] و [[افضلیت امام علی]]{{ع}} بر دیگران استدلال کرده‌اند. روشن است که پس از اثبات افضلیت، به [[حکم عقل]]، [[امامت]] آن حضرت به راحتی قابل اثبات خواهد بود. با این وجود برخی سعی کرده‌اند تا با خدشه در [[احادیث]] دال بر افضلیت امام علی{{ع}} که در [[تفسیر]] این آیه نقل شده‌اند، دلالت آیه بر امامت آن حضرت را زیر سؤال برند لذا گاه در سند آن احادیث مناقشه کرده‌اند و گاه در دلالت آنها.

[[امام سجاد]]{{ع}} می‌فرمایند: اوّلین کسی که [[جان]] خود را [در راه [[رضای خدا]]] فروخت (دست از جان خود شست)، علیّ‌بن‌ابی‌طالب{{ع}} بود. [[مشرکین]] [وقتی [[پیامبر]]{{صل}} را در بستر خود ندیدند] در پی [[[قتل]]] [[رسول‌خدا]]{{صل}} رفتند و علی{{ع}} از بستر پیامبر{{صل}} برخاست. <ref>المناقب، ج۲، ص۶۴؛ حاکم حسکانی، شواهدالتنزیل، ج۱، ص۱۳۰؛ فیه: «لله عزوجل» زیادهًْ و «کان المشرکون... فراشه» محذوفٌ.</ref>

[[[امام عسکری]]{{ع}} از پدرش نقل می‌کنند که ایشان در [[روز غدیر]] [[أمیرالمؤمنین]] را این‌گونه [[زیارت]] می‌نمود:[[ سلام]] بر تو ای امیرمؤمنین! و ای [[سرور]] [[اوصیاء]]!..». آنگاه که پیامبر{{صل}} تو را امر فرمود که شب در بسترش دراز بکشی و جانت را برای [[محافظت]] از ایشان سپرگردانی، تو خواسته‌ ایشان را به [[سرعت]] [[اجابت]] نمودی و خودت را برای کشته‌شدن آماده کردی. پس [[خداوند متعال]]، با بیان این آیه {{متن قرآن| وَمِنَ النَّاسِ مَن يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاء مَرْضَاتِ اللَّهِ}} [[فرمانبری]] تو را قدر نهاد و [[زیبایی]] کارت را واضح و آشکار نمود. <ref>مجلسی، محمدباقر، بحارالأنوار، ج۹۷، ص۳۶۷</ref>