بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| (۳ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{در دست ویرایش ۲|ماه=[[اسفند]]|روز=[[ | {{در دست ویرایش ۲|ماه=[[اسفند]]|روز=[[7]]|سال=[[1404]]|کاربر=فرقانی}} | ||
{{مدخل مرتبط | {{مدخل مرتبط | ||
| موضوع مرتبط = آیات امامت امام علی | | موضوع مرتبط = آیات امامت امام علی | ||
| خط ۲۱: | خط ۲۱: | ||
| نتایج آیه = | | نتایج آیه = | ||
}} | }} | ||
'''آیه اشتری''': {{متن قرآن|وَمِنَ النَّاسِ مَن يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاء مَرْضَاتِ اللَّهِ وَاللَّهُ رَؤُوفٌ بِالْعِبَادِ}}؛ <ref>«از [[مردم]] کسی است که جانش را در مقابل به دست آوردن [[خشنودی خدا]] میفروشد و [[خدا]] نسبت به [[بندگان]] [[مهربان]] است» سوره بقره، آیه 207</ref>، از جمله آیاتی است که در جریان [[هجرت رسول خدا]]{{صل}} از [[مکه]] به [[مدینه]]، نازل شده است. بر اساس روایاتی که در شأن نزول این آیه، وارد شده، هنگامی که [[رسول خدا]]{{صل}} [[عزم]] [[هجرت]] [به [[مدینه]]] کرد، علیّ بن أبیطالب{{ع}} | '''[[آیه]] اشتری''': {{متن قرآن|وَمِنَ النَّاسِ مَن يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاء مَرْضَاتِ اللَّهِ وَاللَّهُ رَؤُوفٌ بِالْعِبَادِ}}؛ <ref>«از [[مردم]] کسی است که جانش را در مقابل به دست آوردن [[خشنودی خدا]] میفروشد و [[خدا]] نسبت به [[بندگان]] [[مهربان]] است» سوره بقره، آیه 207</ref>، از جمله آیاتی است که در جریان [[هجرت رسول خدا]]{{صل}} از [[مکه]] به [[مدینه]]، نازل شده است. بر اساس روایاتی که در منابع [[فریقین]] در [[شأن نزول]] این آیه، وارد شده، هنگامی که [[رسول خدا]]{{صل}} [[عزم]] [[هجرت]] [به [[مدینه]]] کرد، به علیّ بن أبیطالب{{ع}} دستور داد شبی که به سوی [[غار]] خارج میشود ـ در حالی که [[مشرکان]] [[خانه]] [[پیامبر]]{{صل}} را محاصره کرده و قصد [[ترور]] آن حضرت را داشتند، در رختخواب او بخوابد. آن حضرت آن شب را در بستر رسول خدا{{صل}} خوابید؛ در این هنگام بود که این آیه نازل شد. [[محدثان]] بسیاری اط [[شیعه]] و [[اهل سنت]] [[روایات شأن نزول]] این آیه درباره [[امام علی]]{{ع}} را از [[اهل بیت]]{{عم}} و برخی [[صحابه]] همچون [[ابن عباس]] نقل کردهاند، [[مفسران]] و [[متکلمان شیعه]] با استناد به این آیه بر [[برتری]] و [[افضلیت امام علی]]{{ع}} بر دیگران [[استدلال]] کردهاند. روشن است که پس از [[اثبات]] [[افضلیت]]، به [[حکم عقل]]، [[امامت]] آن حضرت به [[راحتی]] قابل اثبات خواهد بود. | ||
== [[شأن نزول]] == | == [[شأن نزول]] == | ||
| خط ۵۱: | خط ۵۱: | ||
{{متن حدیث|عن الهادی{{ع}}:- السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ{{ع}} وَ سَیِّدَ الْوَصِیِّین... أَنْتَ لَمَّا أَبَاتَکَ النَّبِیُّ{{صل}} وَ أَمَرَکَ أَنْ تَضْجَعَ فِی مَرْقَدِهِ وَاقِیاً لَهُ بِنَفْسِکَ أَسْرَعْتَ إِلَی إِجَابَتِهِ مُطِیعاً وَ لِنَفْسِکَ عَلَی الْقَتْلِ مُوَطِّناً فَشَکَرَ اللَّهُ تَعَالَی طَاعَتَکَ وَ أَبَانَ عَنْ جَمِیلِ فِعْلِکَ بِقَوْلِهِ جَلَّ ذِکْرُهُ {{متن قرآن| وَمِنَ النَّاسِ مَن يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاء مَرْضَاتِ اللَّهِ.}}}} | {{متن حدیث|عن الهادی{{ع}}:- السَّلَامُ عَلَیْکَ یَا أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ{{ع}} وَ سَیِّدَ الْوَصِیِّین... أَنْتَ لَمَّا أَبَاتَکَ النَّبِیُّ{{صل}} وَ أَمَرَکَ أَنْ تَضْجَعَ فِی مَرْقَدِهِ وَاقِیاً لَهُ بِنَفْسِکَ أَسْرَعْتَ إِلَی إِجَابَتِهِ مُطِیعاً وَ لِنَفْسِکَ عَلَی الْقَتْلِ مُوَطِّناً فَشَکَرَ اللَّهُ تَعَالَی طَاعَتَکَ وَ أَبَانَ عَنْ جَمِیلِ فِعْلِکَ بِقَوْلِهِ جَلَّ ذِکْرُهُ {{متن قرآن| وَمِنَ النَّاسِ مَن يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاء مَرْضَاتِ اللَّهِ.}}}} | ||
[[امام عسکری]]{{ع}} از پدرش نقل میکنند که ایشان در [[روز غدیر]] [[أمیرالمؤمنین]] را اینگونه [[زیارت]] مینمود:[[ سلام]] بر تو ای امیرمؤمنین! و ای [[سرور]] [[اوصیاء]]!..». آنگاه که پیامبر{{صل}} تو را امر فرمود که شب در بسترش دراز بکشی و جانت را برای [[محافظت]] از ایشان سپرگردانی، تو خواسته ایشان را به [[سرعت]] [[اجابت]] نمودی و خودت را برای کشتهشدن آماده کردی. پس [[خداوند متعال]]، با بیان این آیه {{متن قرآن| وَمِنَ النَّاسِ مَن يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاء مَرْضَاتِ اللَّهِ}} [[فرمانبری]] تو را قدر نهاد و [[زیبایی]] کارت را واضح و آشکار نمود. <ref>مجلسی، محمدباقر، بحارالأنوار، ج۹۷، ص۳۶۷</ref> | |||
==== [[روایت]] امام [[باقر]]{{ع}} ==== | ==== [[روایت]] امام [[باقر]]{{ع}} ==== | ||