←مرویات ابن شهاب زهری در سیره نبوی
| خط ۵۱: | خط ۵۱: | ||
==تدوین سیره نبوی در [[مدینه]]== | ==تدوین سیره نبوی در [[مدینه]]== | ||
===مرویات [[ابن شهاب زهری]] در سیره نبوی=== | ===مرویات [[ابن شهاب زهری]] در سیره نبوی=== | ||
{{اصلی|ابن شهاب زهری|سیره نبوی ابن شهاب زهری}} | |||
رسمیت [[تدوین حدیث]] و [[اخبار]] [[نبوی]]{{صل}} مربوط به سالهای آغازین [[قرن دوم هجری]] است، دورانی که تألیف و [[نگارش]] [[سنت]] به حدی از [[بلوغ]] رسید که بتوان نام آن را «کتاب» گذاشت. [[دانش]] [[سیره]] نیز که ترکیبی از [[تاریخ]] و [[حدیث]] بود در همین دوره، تدوینی نزدیک به کتاب یافت، گرچه پیش از آن تدوینی که بتوان نام آن را به اصطلاح امروزه «جزوه» یا به اصطلاح آن [[روز]] «[[صحیفه]]» گذاشت، در آن زمینه وجود داشت. | رسمیت [[تدوین حدیث]] و [[اخبار]] [[نبوی]]{{صل}} مربوط به سالهای آغازین [[قرن دوم هجری]] است، دورانی که تألیف و [[نگارش]] [[سنت]] به حدی از [[بلوغ]] رسید که بتوان نام آن را «کتاب» گذاشت. [[دانش]] [[سیره]] نیز که ترکیبی از [[تاریخ]] و [[حدیث]] بود در همین دوره، تدوینی نزدیک به کتاب یافت، گرچه پیش از آن تدوینی که بتوان نام آن را به اصطلاح امروزه «جزوه» یا به اصطلاح آن [[روز]] «[[صحیفه]]» گذاشت، در آن زمینه وجود داشت. | ||
در این دوره، از مهمترین تکیهگاه [[دانش حدیث]] [[عامه]] شامل [[عثمانی]] مذهبها و عامه [[محمد بن مسلم بن شهاب زهری]] (م ۱۲۴) بود، کسی که از دانش [[محدثان]] و [[عالمان]] مدینه و از جمله [[علی بن الحسین]]{{ع}} استفاده و از آنان فراوان [[روایت]] کرده بود. وی اساس حدیث [[سنی]] در اواخر [[قرن اول]] و دو سه دهه نخست قرن دوم هجری است. [[زهری]] حاصل جمع محدثان، [[فقیهان]] و [[سیرهشناسان]] مدینه است که [[طبری]] دربارهاش نوشته است: «کان مقدما فی العلم بمغازی [[رسول الله]]»<ref>المنتخب من ذیل المذیل، ص۹۷.</ref>. وی که دانش مدینه را با [[گرایش]] مذهبی خاص آن داشت به دلیل ارتباطش با [[امویان]]، به [[شام]] رفت و بیشتر از همه در [[خدمت]] [[هشام بن عبدالملک]] قرار گرفت. از این جهت، متهم به داشتن مسلک [[اموی]] نیز شد، گرچه [[روایات]] او از مدینه است و این را برای [[شناخت]] [[افکار]] و باورهای وی باید در نظر داشت. [[ابن شهاب]] روایات [[مغازی]] را از جمله از [[عروة بن زبیر]] فراگرفت و خود برای بسیاری آن روایات را نقل کرد<ref>الاعلان بالتوبیخ، ص۸۸.</ref>. گیب [[تأیید]] کرده است که زهری اساس کتابهای بعدی است که در مغازی نگاشته شده است<ref>دائرة المعارف الاسلامیة، ج۴، ص۴٨۶.</ref> و این سخن [[درستی]] است. | در این دوره، از مهمترین تکیهگاه [[دانش حدیث]] [[عامه]] شامل [[عثمانی]] مذهبها و عامه [[محمد بن مسلم بن شهاب زهری]] (م ۱۲۴) بود، کسی که از دانش [[محدثان]] و [[عالمان]] مدینه و از جمله [[علی بن الحسین]]{{ع}} استفاده و از آنان فراوان [[روایت]] کرده بود. وی اساس حدیث [[سنی]] در اواخر [[قرن اول]] و دو سه دهه نخست قرن دوم هجری است. [[زهری]] حاصل جمع محدثان، [[فقیهان]] و [[سیرهشناسان]] مدینه است که [[طبری]] دربارهاش نوشته است: «کان مقدما فی العلم بمغازی [[رسول الله]]»<ref>المنتخب من ذیل المذیل، ص۹۷.</ref>. وی که دانش مدینه را با [[گرایش]] مذهبی خاص آن داشت به دلیل ارتباطش با [[امویان]]، به [[شام]] رفت و بیشتر از همه در [[خدمت]] [[هشام بن عبدالملک]] قرار گرفت. از این جهت، متهم به داشتن مسلک [[اموی]] نیز شد، گرچه [[روایات]] او از مدینه است و این را برای [[شناخت]] [[افکار]] و باورهای وی باید در نظر داشت. [[ابن شهاب]] روایات [[مغازی]] را از جمله از [[عروة بن زبیر]] فراگرفت و خود برای بسیاری آن روایات را نقل کرد<ref>الاعلان بالتوبیخ، ص۸۸.</ref>. گیب [[تأیید]] کرده است که زهری اساس کتابهای بعدی است که در مغازی نگاشته شده است<ref>دائرة المعارف الاسلامیة، ج۴، ص۴٨۶.</ref> و این سخن [[درستی]] است. | ||