بدون خلاصۀ ویرایش
جز (جایگزینی متن - 'ref> شیخ طوسی' به 'ref>شیخ طوسی') |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۰: | خط ۱۰: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
*ابو عمرو، عثمان بن سعید | *ابو عمرو، [[عثمان بن سعید عمری]]، نخستین [[نایب خاص]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} بود. [[شیخ طوسی]]، درباره سفیران حضرت و نخستین ایشان چنین نوشته است: "سفیرانی که از سوی [[امامان معصوم]]{{عم}} به [[نیکی]] یاد شدهاند؛ نخستین آنان مرد [[بزرگواری]] است که حضرت [[امام هادی]]{{ع}} و [[امام عسکری]]{{ع}} او را توثیق فرمودهاند و او، [[شیخ]] موثق، ابو [[عمر]] [[عثمان بن سعید عمری]] است<ref> نعمانی، الغیبة، ص ۳۵۳</ref>. | ||
*نام وی عثمان بن | *نام وی [[عثمان بن سعید]]، کنیهاش ابو عمرو و لقبش العمری، سمّان<ref>علت ملقب شدن او به "سمّان" این بود که به تجارت روغن میپرداخت، تا در پس این کار، به مسئولیت اصلی خود بپردازد و از شرّ حکومت در امان باشد</ref>، [[اسدی]] و [[عسکری]] میباشد. | ||
*وی از | *وی از [[یاران]]، [[اصحاب]] و شاگردان مورد [[اطمینان]] [[امام هادی|امام دهم]] و [[امام عسکری|امام یازدهم]]{{عم}} بود. او مردی بزرگوار و مورد [[اطمینان]] بود که از یازده سالگی در محضر [[امام هادی]]{{ع}} به خدمتگزاری و یادگیری [[احکام]]، [[حدیث]] و آموزههای اسلامی اشتغال داشت و شاگرد [[تربیت]] یافته [[مکتب]] [[ولایت]] و [[امامت]] بود<ref> علی غفارزاده، پژوهشی پیرامون زندگانی نواب خاص امام زمان{{ع}}، ص ۱۰۶، به نقل از: شیخ طوسی، رجال الطوسی، رقم ۲۲، ص ۴۳۴</ref>. | ||
*شاید یکی از دلایلی که وی در پیشگاه دو [[امام]] پیش از [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} قرار گرفته بود، این بود که کسی در شأن و عظمت او تردید نداشته باشند و | *شاید یکی از دلایلی که وی در پیشگاه دو [[امام]] پیش از [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} قرار گرفته بود، این بود که کسی در [[شأن]] و [[عظمت]] او [[تردید]] نداشته باشند و [[مردم]]، به راحتی [[نیابت]] او از [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} را بپذیرند. | ||
*از [[احمد بن اسحاق]] نقل شده است: از [[امام هادی|حضرت هادی]]{{ع}} پرسیدم: "با چه کسی دادوستد کنیم و از چه کسی مطلب را بگیریم و گفته چه کسی را بپذیریم؟ [[امام]] فرمود: عمری مورد اعتماد من است؛ آنچه را از من به تو برساند، به طور قطع از من میرساند و آنچه را از قول من برای تو گوید، به طور قطع از من میگوید. "از خود، چیزی نمیگویدگ سخن وی را گوش کرده، اطاعت نما؛ زیرا او مورد اعتماد و امین است<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۳۲۰؛ شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص ۳۵۴، ح ۳۱۵</ref>. | *از [[احمد بن اسحاق]] [[نقل]] شده است: از [[امام هادی|حضرت هادی]]{{ع}} پرسیدم: "با چه کسی دادوستد کنیم و از چه کسی مطلب را بگیریم و گفته چه کسی را بپذیریم؟ [[امام]] فرمود: عمری مورد اعتماد من است؛ آنچه را از من به تو برساند، به طور قطع از من میرساند و آنچه را از قول من برای تو گوید، به طور قطع از من میگوید. "از خود، چیزی نمیگویدگ سخن وی را گوش کرده، [[اطاعت]] نما؛ زیرا او مورد اعتماد و [[امین]] است<ref>محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج ۱، ص ۳۲۰؛ شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص ۳۵۴، ح ۳۱۵</ref>. | ||
*[[عثمان بن سعید]] از سال ۲۶۰ ق به نص صریح [[امام حسن عسکری]]{{ع}} به نیابت از [[امام]] غایب معرفی شد. | *[[عثمان بن سعید]] از سال ۲۶۰ ق به [[نص]] صریح [[امام حسن عسکری]]{{ع}} به [[نیابت]] از [[امام]] [[غایب]] معرفی شد. | ||
*همچنین [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} به وکالت و نیابت [[عثمان بن سعید]] برای جمعیت و اهالی قم اشاره کرد و آنها را به [[عثمان بن سعید]] ارجاع داد<ref>شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۴۷۶، ح ۲۶</ref>. از مهمترین ویژگیهای نخستین نایب [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} به موارد زیر میتوان اشاره کرد: | *همچنین [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} به [[وکالت]] و [[نیابت]] [[عثمان بن سعید]] برای جمعیت و اهالی [[قم]] اشاره کرد و آنها را به [[عثمان بن سعید]] ارجاع داد<ref>شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، ص ۴۷۶، ح ۲۶</ref>. از مهمترین ویژگیهای نخستین [[نایب]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} به موارد زیر میتوان اشاره کرد: | ||
#مورد اطمینان سه [[امام معصوم]]{{عم}} و امین ایشان بود<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۳۵۴، ح ۳۱۵</ref>؛ | #مورد [[اطمینان]] سه [[امام معصوم]]{{عم}} و [[امین]] ایشان بود<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۳۵۴، ح ۳۱۵</ref>؛ | ||
#در مراسم ولادت [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} حضور چشمگیری داشت<ref> شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، باب ۴۲، ح ۶</ref>؛ | #در مراسم ولادت [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} حضور چشمگیری داشت<ref> شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، ج ۲، باب ۴۲، ح ۶</ref>؛ | ||
#مراسم کفن و دفن [[امام عسکری]]{{ع}} را بر عهده گرفت<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۳۵۶، ح ۳۱۸</ref>؛ | #مراسم [[کفن]] و [[دفن]] [[امام عسکری]]{{ع}} را بر عهده گرفت<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۳۵۶، ح ۳۱۸</ref>؛ | ||
#به دستور [[امام عسکری]]{{ع}} پس از شهادت آن حضرت، عهدهدار نیازهای خانواده آن حضرت شد؛ | #به [[دستور]] [[امام عسکری]]{{ع}} پس از [[شهادت]] آن حضرت، عهدهدار نیازهای [[خانواده]] آن حضرت شد؛ | ||
#افزون بر آنکه از طرف [[امام عسکری]]{{ع}} به نیابت [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} نصب شده بود، توسط خود [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} نیز به این مقام گماشته شد؛ | #افزون بر آنکه از طرف [[امام عسکری]]{{ع}} به [[نیابت]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} [[نصب]] شده بود، توسط خود [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} نیز به این [[مقام]] گماشته شد؛ | ||
#نقش مهمّی در رسوایی [[جعفر کذاب]] داشت؛ | #نقش مهمّی در رسوایی [[جعفر کذاب]] داشت؛ | ||
#پس از وفات وی، نامه تسلیتی از طرف [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} صادر شد و در آن، از او تجلیل فراوانی شد. | #پس از [[وفات]] وی، [[نامه]] تسلیتی از طرف [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} صادر شد و در آن، از او [[تجلیل]] فراوانی شد. | ||
*وی اندکی پیش از سپری شدن عمرش، به دستور [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}}، فرزندش، محمد بن عثمان را نایب خاص پس از خود منصوب کرد. البته پیش از این، فرزند عثمان بن سعید از سوی امام عسکری {{ع}} فردی مورد اطمینان برای فرزندش [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} معرفی و معین شده بود<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۳۵۶.</ref>. | *وی اندکی پیش از سپری شدن عمرش، به [[دستور]] [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}}، فرزندش، [[محمد بن عثمان]] را [[نایب خاص]] پس از خود [[منصوب]] کرد. البته پیش از این، [[فرزند]] [[عثمان بن سعید]] از سوی [[امام عسکری]] {{ع}} فردی مورد [[اطمینان]] برای فرزندش [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} معرفی و معین شده بود<ref>[[شیخ طوسی]]، کتاب الغیبة، ص ۳۵۶.</ref>. | ||
===وفات نایب اول=== | ===وفات [[نایب]] اول=== | ||
*یکی از پژوهشگران معاصر درباره مدت نیابت نایب نخست، چنین نوشته است: "با وجود نقش تعیینکننده [[عثمان بن سعید]] در سازماندهی و تحکیم پایگاه | *یکی از پژوهشگران معاصر درباره مدت [[نیابت]] [[نایب]] نخست، چنین نوشته است: "با وجود نقش تعیینکننده [[عثمان بن سعید]] در سازماندهی و تحکیم پایگاه [[شیعیان]]، بسیاری از ابعاد شخصیت و زندگانی او در دوران کودکی و [[جوانی]] و چگونگی رشد و نموّ او، از جمله تولد، [[وفات]] و مدت نمایندگی او در بستر [[تاریخ]] مبهم مانده است. | ||
*هیچ نویسنده و مورخی به صورت قطع و | *هیچ نویسنده و مورخی به صورت قطع و [[یقین]]، [[تاریخ]] [[وفات]] او را مشخص نکرده است. بعضیها به طور کلی متعرض این مسأله نشدهاند و بعضی هم با بیان تاریخهای احتمالی، از کنار مسأله رد شدهاند. | ||
*این تحقیق، پس از نقل برخی دیدگاهها در این زمینه، دو دیدگاه را مطرح کرده است. سپس نخستین آن دو را انتخاب کرده، اینگونه نوشته است: "او پیش از سال ۲۶۷ ق درگذشته است؛ اما مشخص نیست کدام سال. | *این تحقیق، پس از [[نقل]] برخی دیدگاهها در این زمینه، دو دیدگاه را مطرح کرده است. سپس نخستین آن دو را [[انتخاب]] کرده، اینگونه نوشته است: "او پیش از سال ۲۶۷ ق درگذشته است؛ اما مشخص نیست کدام سال. | ||
*بیشتر تاریخنگاران و دانشمندان علم | *بیشتر تاریخنگاران و [[دانشمندان]] [[علم رجال]]، همین احتمال را [[انتخاب]] کردهاند و این، به واقع نزدیکتر است<ref> ر. ک: علی غفارزاده، پژوهشی پیرامون زندگانی نواب خاص امام زمان{{ع}}، ص ۱۴۲</ref>. | ||
*[[ابو نصر هبة اللّه بن محمد]] میگوید: "قبر [[عثمان بن سعید]] در طرف غربی بغداد در خیابان "میدان" در اوّل محل، که به "درب جبله" معروف است، در داخل | *[[ابو نصر هبة اللّه بن محمد]] میگوید: "[[قبر]] [[عثمان بن سعید]] در طرف غربی [[بغداد]] در خیابان "میدان" در اوّل محل، که به "درب جبله" معروف است، در داخل [[مسجد]]، درب راست که داخل میشوند و [[قبر]] در خود [[قبله]] [[مسجد]] قرار دارد"<ref>ر. ک: علی غفارزاده، پژوهشی پیرامون زندگانی نواب خاص امام زمان{{ع}}، ص ۱۴۴</ref><ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگنامه مهدویت (کتاب)|فرهنگنامه مهدویت]]، ص:۳۰۴ - ۳۰۶.</ref>. | ||
==عثمان بن سعید عمری در موعودنامه== | ==عثمان بن سعید عمری در موعودنامه== | ||
*"ابو عمرو عثمان بن سعید عمری"، نخستین سفیر [[حضرت مهدی]] {{ع}} بود و در [[سامرا]] اقامت داشت. وی از سوی [[امام هادی]] و [[امام عسکری]] {{عم}} وکیل و نماینده بود. وی مورد اعتماد [[امام هادی]] {{ع}} بود و آن حضرت به یاران خود میفرمود: ابو عمرو مردی ثقه و امین است و هرچه به شما بگوید از جانب من است، و آنچه به شما میرساند از جانب من میرساند. عثمان بن سعید [[امام حسن عسکری]] {{ع}} را غسل داد و کفن و حنوط کرد و به خاک سپرد<ref>بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۳۴۶.</ref>. او توانست سرشناسان امامیه را قانع سازد بر اینکه امام دوازدهم برای محفوظ ماندن از دست دشمنان در پرده غیبت به سر میبرد و آنها را متقاعد ساخت که خود نماینده راستین آن حضرت باشد. موقعیت ممتاز او در زمان امام دهم و یازدهم {{عم}} سبب شد که وکلا دعوی وی را بپذیرند، بدون اینکه او را مورد سؤال قرار داده و معجزه یا حجتی از وی بخواهند<ref>اصول کافی، ج ۱، ص ۳۲۹.</ref>. | *"[[ابو عمرو عثمان بن سعید عمری]]"، نخستین سفیر [[حضرت مهدی]] {{ع}} بود و در [[سامرا]] اقامت داشت. وی از سوی [[امام هادی]] و [[امام عسکری]] {{عم}} [[وکیل]] و [[نماینده]] بود. وی مورد اعتماد [[امام هادی]] {{ع}} بود و آن حضرت به [[یاران]] خود میفرمود: ابو عمرو مردی ثقه و [[امین]] است و هرچه به شما بگوید از جانب من است، و آنچه به شما میرساند از جانب من میرساند. [[عثمان بن سعید]] [[امام حسن عسکری]] {{ع}} را [[غسل]] داد و [[کفن]] و حنوط کرد و به [[خاک]] سپرد<ref>بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۳۴۶.</ref>. او توانست سرشناسان [[امامیه]] را قانع سازد بر اینکه [[امام دوازدهم]] برای محفوظ ماندن از دست [[دشمنان]] در پرده [[غیبت]] به سر میبرد و آنها را متقاعد ساخت که خود [[نماینده]] [[راستین]] آن حضرت باشد. [[موقعیت]] ممتاز او در زمان [[امام دهم]] و یازدهم {{عم}} سبب شد که وکلا دعوی وی را بپذیرند، بدون اینکه او را مورد سؤال قرار داده و [[معجزه]] یا حجتی از وی بخواهند<ref>اصول کافی، ج ۱، ص ۳۲۹.</ref>. | ||
*عثمان بن سعید از زمان [[امام حسن عسکری]] {{ع}}، رئیس وکلای امام بود و تمام وجوهاتی که شیعیان توسط وکلا میفرستادند، همه به وی تحویل داده میشد و او نیز آن را خدمت امام تقدیم میکرد. پس از وفات [[امام عسکری]] {{ع}} نیز بهطور مخفیانه سازمان وکالت را اداره میکرد<ref>اختیار معرفة الرجال، ص ۵۳۲.</ref>. پس از | *[[عثمان بن سعید]] از زمان [[امام حسن عسکری]] {{ع}}، رئیس وکلای [[امام]] بود و تمام وجوهاتی که [[شیعیان]] توسط وکلا میفرستادند، همه به وی تحویل داده میشد و او نیز آن را خدمت [[امام]] تقدیم میکرد. پس از [[وفات]] [[امام عسکری]] {{ع}} نیز بهطور مخفیانه [[سازمان وکالت]] را اداره میکرد<ref>اختیار معرفة الرجال، ص ۵۳۲.</ref>. پس از [[وفات]] [[عثمان بن سعید]]، [[حضرت مهدی]] {{ع}} طی نامهای به فرزندش تسلیت فرمود. [[عثمان بن سعید]] چون درگذشت او را در جانب غربی [[بغداد]] در [[شارع]] المیدان، در اول محل، که معروف به "درب الجبله" است، در داخل [[مسجد]]، درب راست که داخل میشوند و [[قبر]] در خود [[قبله]] [[مسجد]] قرار دارد. | ||
*در منابع [[امامیه]] به تاریخ وفات او اشاره نشده است و مورخان متاخر کوشیدهاند تاریخ تقریبی نشان دهند و نوشتهاند رحلت وی باید پس از سال ۲۶۰ ه -تاریخ وفات [[امام عسکری]] {{ع}}- و قبل از سال ۲۶۷ اتفاق افتاده باشد<ref>تاریخ سیاسی غیبت امام دوازدهم، ص ۱۵۶.</ref>. برای عثمان بن سعید دو فرزند به نامهای "[[محمد بن عثمان]]" -که بعدها دومین نایب [[امام زمان]] {{ع}} شد- و "[[احمد بن عثمان]]" ذکر شده است<ref>زندگانی نواب خاص [[امام زمان]] {{ع}}، غفارزاده، ص ۱۰۵.</ref>. وی از یازده سالگی در محضر [[امام هادی]] {{ع}} به خدمتگزاری و کسب فقه و حدیث و تعالیم اسلامی اشتغال داشته است، و به القابی در میان شیعیان مشهور شده است: | *در منابع [[امامیه]] به [[تاریخ]] [[وفات]] او اشاره نشده است و مورخان متاخر کوشیدهاند [[تاریخ]] تقریبی نشان دهند و نوشتهاند [[رحلت]] وی باید پس از سال ۲۶۰ ه -تاریخ [[وفات]] [[امام عسکری]] {{ع}}- و قبل از سال ۲۶۷ اتفاق افتاده باشد<ref>تاریخ سیاسی غیبت امام دوازدهم، ص ۱۵۶.</ref>. برای [[عثمان بن سعید]] دو [[فرزند]] به نامهای "[[محمد بن عثمان]]" -که بعدها دومین [[نایب]] [[امام زمان]] {{ع}} شد- و "[[احمد بن عثمان]]" ذکر شده است<ref>زندگانی نواب خاص [[امام زمان]] {{ع}}، غفارزاده، ص ۱۰۵.</ref>. وی از یازده سالگی در محضر [[امام هادی]] {{ع}} به خدمتگزاری و کسب [[فقه]] و [[حدیث]] و [[تعالیم]] اسلامی اشتغال داشته است، و به القابی در میان [[شیعیان]] مشهور شده است: | ||
#'''سَمّان یا زَیّات (روغنفروش)''': او را "سمّان" یا "زیّات" میگفتند زیرا برای پوشش نهادن به مقام والای "وکالت" و "نیابت" به تجارت زیتون اشتغال داشت، تا به این وسیله در آن روزگار که خفقان و اختناق عجیبی بر جهان پهناور اسلامی و به خصوص شیعیان و دوستداران [[اهل بیت]] حاکم بود، خود را از شر دستگاه | #'''سَمّان یا زَیّات (روغنفروش)''': او را "سمّان" یا "زیّات" میگفتند زیرا برای پوشش نهادن به [[مقام]] والای "[[وکالت]]" و "[[نیابت]]" به [[تجارت]] زیتون اشتغال داشت، تا به این وسیله در آن روزگار که خفقان و اختناق عجیبی بر [[جهان]] پهناور اسلامی و به خصوص [[شیعیان]] و دوستداران [[اهل بیت]] [[حاکم]] بود، خود را از شر دستگاه [[خلافت]]، حفظ نماید. روش وی چنین بود که [[شیعیان]]، اموالی را که برای [[امام حسن عسکری]] {{ع}} میآورند به وی [[تسلیم]] میکردند و او از [[ترس]] [[دستگاه عباسی]]، آن [[اموال]] را میان ظرف روغن [[پنهان]] نموده و بدینگونه به خانه [[امام]] {{ع}} میرسانید<ref>غیبة طوسی، ص ۳۵۴.</ref>. او برای پوشش نهادن به [[موقعیت]] حساس خود، در بازار روغنفروشان برای ارتش روغن و اجناس دیگر حمل میکرد<ref>روزگار رهایی، ج ۱، ص ۲۹۱.</ref>. | ||
#'''اسدی''': چون از قبیله "بنی اسد" بود، لذا به او "اسدی" میگفتند<ref>غیبة طوسی، ص ۳۵۴.</ref>. | #'''[[اسدی]]''': چون از قبیله "[[بنی اسد]]" بود، لذا به او "[[اسدی]]" میگفتند<ref>غیبة طوسی، ص ۳۵۴.</ref>. | ||
#'''عسکری''': عثمان بن سعید را "عسکری" نیز میگفتند، زیرا او از محله "عسکر" سامرا بوده است<ref>غیبة طوسی، ص ۳۵۴.</ref>. | #'''[[عسکری]]''': [[عثمان بن سعید]] را "[[عسکری]]" نیز میگفتند، زیرا او از محله "[[عسکر]]" [[سامرا]] بوده است<ref>غیبة طوسی، ص ۳۵۴.</ref>. | ||
#'''عَمری''': وی به این لقب شهرت بیشتری دارد. در علت انتساب وی به "عمری" بین علمای رجال | #'''عَمری''': وی به این [[لقب]] شهرت بیشتری دارد. در علت انتساب وی به "عمری" بین [[علمای رجال]] [[اختلاف]] است. [[شیخ طوسی]] در "[[الغیبة]]" مینویسد: گروهی از [[شیعیان]] گفتهاند: حضرت [[امام عسکری]] {{ع}} فرمود: اسم "[[عثمان]]" و [[کنیه]] او "ابو عمرو" در یک شخص جمع نمیشود و [[دستور]] دادند که [[کنیه]] او را بر هم زنند و از آنوقت "عمری" خوانده شد<ref>غیبة طوسی، ص ۳۵۴.</ref>. | ||
*عثمان بن | *[[عثمان بن سعید]]، [[وکیل]] خاص و [[نماینده]] سه [[امام]] [[معصوم]]، [[امام هادی]]، [[امام حسن عسکری]] و [[امام زمان]] {{عم}} بود. وی [[محرم]] [[اسرار]] [[امام حسن عسکری]] {{ع}} بود. وقتی [[امام مهدی]] {{ع}} متولد شد، [[امام حسن عسکری]] {{ع}} گفت: پیکی دنبال [[عثمان بن سعید]] بفرستید. یک نفر فرستاده شد و [[عثمان بن سعید]] آمد. [[امام حسن عسکری]] {{ع}} فرمود: ده هزار رطل نان و ده هزار رطل گوشت بخر و آن را تقسیم کن و به خاطر آن مولود، چندین گوسفند عقیقه کن<ref>کمال الدین، ج ۲، ص ۴۳۰.</ref>. [[امام مهدی]] {{ع}} به [[وکالت]] و [[نیابت]] [[عثمان بن سعید]] در مقابل جمعیت و هیأت اهالی [[قم]] اشاره کرد و آنها را به [[عثمان بن سعید]] ارجاع داد<ref>کمال الدین، ج ۲، ص ۴۷۶.</ref>. [[عثمان بن سعید]] [[حدود]] پنج سال [[نیابت]] حضرت را به عهده داشت و وقتی از [[دنیا]] رفت، خاطر شریف [[امام زمان]] {{ع}} نیز محزون گردید و طی [[نامه]] شریفی به [[فرزند]] بزرگوارش "[[محمد بن عثمان]]" تسلیت گفت و او را به جای پدرش [[منصوب]] کرد<ref>بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۳۴۷؛ کمال الدین، ج ۲، باب توقیعات، ص ۵۱۰.</ref>. مرحوم [[علامه مجلسی]] در "بحار" زیارتنامهای را برای [[عثمان بن سعید]] [[نقل]] کرده است که اینگونه شروع میشود: {{عربی|"السَّلَامُ عَلَيْكَ أَيُّهَا الْعَبْدُ الصَّالِحُ، النَّاصِحُ لِلَّهِ وَ لِرَسُولِهِ و..."}}<ref>بحار الانوار، ج ۱۰۲، ص ۲۹۳.</ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص:۴۸۱.</ref>. | ||
==تکمیل== | ==تکمیل== | ||
*"عمری" لقب مشهور نائب اول [[امام زمان]] {{ع}} -[[عثمان بن سعید]]- است. وجه تسمیه عثمان بن سعید به "عمری" دو منشأ بیشتر نداشته است: یکی اینکه جد پدری عثمان بن سعید "عمرو" بود، و لذا به او "عمری" گفته شده است و دیگر اینکه حضرت [[امام حسن عسکری]] {{ع}} راضی نشد، هم اسم عثمان بن عفان و هم لقب او در ایشان جمع شده باشد و لذا دستور داد که کنیه او را بر هم زنند و تبدیل به "عمری" کنند<ref>زندگانی نواب خاص [[امام زمان]] {{ع}}، غفارزاده، ص ۱۰۵.</ref>. البته در یک جا لقب "عامری" نیز درباره ایشان استعمال شده است<ref>بحار الانوار، ج ۵۳، ص ۱۷۸.</ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۵۰۸.</ref>. | *"عمری" [[لقب]] مشهور [[نائب اول]] [[امام زمان]] {{ع}} -[[عثمان بن سعید]]- است. وجه تسمیه [[عثمان بن سعید]] به "عمری" دو منشأ بیشتر نداشته است: یکی اینکه جد پدری [[عثمان بن سعید]] "عمرو" بود، و لذا به او "عمری" گفته شده است و دیگر اینکه حضرت [[امام حسن عسکری]] {{ع}} [[راضی]] نشد، هم اسم [[عثمان بن عفان]] و هم [[لقب]] او در ایشان جمع شده باشد و لذا [[دستور]] داد که [[کنیه]] او را بر هم زنند و تبدیل به "عمری" کنند<ref>زندگانی نواب خاص [[امام زمان]] {{ع}}، غفارزاده، ص ۱۰۵.</ref>. البته در یک جا [[لقب]] "عامری" نیز درباره ایشان استعمال شده است<ref>بحار الانوار، ج ۵۳، ص ۱۷۸.</ref><ref>[[مجتبی تونهای|تونهای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۵۰۸.</ref>. | ||
== پرسشهای وابسته == | == پرسشهای وابسته == | ||
| خط ۶۳: | خط ۶۳: | ||
[[رده:مدخل موعودنامه]] | [[رده:مدخل موعودنامه]] | ||
[[رده:اعلام]] | [[رده:اعلام]] | ||
[[رده:اتمام لینک داخلی]] | |||