نامۀ ۲ نهج البلاغه: تفاوت میان نسخهها
(صفحهای تازه حاوی «{{خرد}} {{امامت}} ==مقدمه== *نامه دوم نهج البلاغه بخشی از گزارشی است که [[امام]...» ایجاد کرد) |
|||
| خط ۵: | خط ۵: | ||
*[[نامه]] دوم [[نهج البلاغه]] بخشی از گزارشی است که [[امام]] درباره [[جنگ جمل]] به [[کوفیان]] ارائه میدهد.[[شریف رضی]] بخشی از آن، یعنی بخش مربوط به تشکر [[امام]] از [[کوفیان]] برای [[یاری]] و فرمانبرداری از او را آورده است. از اینرو و زمان ایراد [[نامه]] سال ۳۶ هجری است<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 757.</ref>. | *[[نامه]] دوم [[نهج البلاغه]] بخشی از گزارشی است که [[امام]] درباره [[جنگ جمل]] به [[کوفیان]] ارائه میدهد.[[شریف رضی]] بخشی از آن، یعنی بخش مربوط به تشکر [[امام]] از [[کوفیان]] برای [[یاری]] و فرمانبرداری از او را آورده است. از اینرو و زمان ایراد [[نامه]] سال ۳۶ هجری است<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 757.</ref>. | ||
==فرازی از [[نامه]]== | ==فرازی از [[نامه]]== | ||
و [[خداوند]] از جانب [[اهل بیت]] پیامبرتان به شما [[مردم کوفه]] جزای خیر دهد، [[نیکوترین]] پاداشی که به فرمانبران و شاکران درگاه خویش [[عنایت]] میفرماید، که حرف ما را شنیدید و بهکار بستید و [[دعوت]] شدید و [[اجابت]] کردید<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 757.</ref>. | *... و [[خداوند]] از جانب [[اهل بیت]] پیامبرتان به شما [[مردم کوفه]] جزای خیر دهد، [[نیکوترین]] پاداشی که به فرمانبران و شاکران درگاه خویش [[عنایت]] میفرماید، که حرف ما را شنیدید و بهکار بستید و [[دعوت]] شدید و [[اجابت]] کردید<ref>[[دانشنامه نهج البلاغه ج۲ (کتاب)|دانشنامه نهج البلاغه]]، ج۲، ص 757.</ref>. | ||
== پرسشهای وابسته == | == پرسشهای وابسته == | ||
نسخهٔ ۲۹ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۰:۲۰
 | این یک مقالهٔ خرد است. میتوانید با گسترش آن به امامتپدیا کمک کنید. |
مقدمه
- نامه دوم نهج البلاغه بخشی از گزارشی است که امام درباره جنگ جمل به کوفیان ارائه میدهد.شریف رضی بخشی از آن، یعنی بخش مربوط به تشکر امام از کوفیان برای یاری و فرمانبرداری از او را آورده است. از اینرو و زمان ایراد نامه سال ۳۶ هجری است[۱].
فرازی از نامه
- ... و خداوند از جانب اهل بیت پیامبرتان به شما مردم کوفه جزای خیر دهد، نیکوترین پاداشی که به فرمانبران و شاکران درگاه خویش عنایت میفرماید، که حرف ما را شنیدید و بهکار بستید و دعوت شدید و اجابت کردید[۲].
پرسشهای وابسته
جستارهای وابسته
منابع
پانویس
با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل میشوید:
- ↑ دانشنامه نهج البلاغه، ج۲، ص 757.
- ↑ دانشنامه نهج البلاغه، ج۲، ص 757.