←کاربردهای هدایت در قرآن و حدیث
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۱۷: | خط ۱۷: | ||
*البته باید توجه داشت واژۀ هدایت ذاتاً دارای بار معنایی مثبت است، هر چند با قرینه در مصادیق منفی نیز به کار میرود، مانند: {{متن قرآن|فَاهْدُوهُمْ إِلى صِراطِ الْجَحِيمِ}}<ref>سورۀ صافات، آیۀ ۲۳</ref><ref>[[محمد محمدی ریشهری|محمدی ریشهری، محمد]]، [[گونهشناسی هدایت الهی در قرآن و حدیث (مقاله)|گونهشناسی هدایت الهی در قرآن و حدیث]]، [[فصلنامه علمی پژوهشی علوم حدیث، ش ش ۶۴، ص ۳ـ ۲۲]]</ref>. | *البته باید توجه داشت واژۀ هدایت ذاتاً دارای بار معنایی مثبت است، هر چند با قرینه در مصادیق منفی نیز به کار میرود، مانند: {{متن قرآن|فَاهْدُوهُمْ إِلى صِراطِ الْجَحِيمِ}}<ref>سورۀ صافات، آیۀ ۲۳</ref><ref>[[محمد محمدی ریشهری|محمدی ریشهری، محمد]]، [[گونهشناسی هدایت الهی در قرآن و حدیث (مقاله)|گونهشناسی هدایت الهی در قرآن و حدیث]]، [[فصلنامه علمی پژوهشی علوم حدیث، ش ش ۶۴، ص ۳ـ ۲۲]]</ref>. | ||
*یکی از [[نامهای خداوند]] الهادی است: "او کسی است که بینائی میدهد بندگانش را و [[شناخت]] میدهد راه [[معرفت]] و بینائی را به آنها تا این که اقرار به [[ربوبیت]] کند.و همچنین هدایت میکند هر مخلوقی را به آن چه از [[معرفت]] برای اوست"<ref>{{عربی|"مِن أَسمَاءِ اللهِ تَعالی سُبحَانَهُ: الهَادی؛ قَالَ اِبن الأَثیر: هُوَ الَّذی بَصَّرَ عِبادَه وعرَّفَهم طَریقَ معرفته حتی أَقرُّوا برُبُوبیَّته، وهَدی کُلِ مَخلوقٍ إِلی ما لا بُدَّ له منهإ"}}؛ لسان العرب، ج۱۵، ص۳۵۳، واژه هدی.</ref>. هدایت به معنای [[ارشاد]] و [[راهنمایی]]<ref>ابن فارس، مقاییس اللغه، جلد ۶، ص۴۲، «هدی»</ref>، بیان راه رشد و کمال و [[بسترسازی]] برای رسیدن به قله کمال مطلوب است<ref>مصطفوی، التحقیق، جلد ۱۱، ص ۲۴۷، «هدی»</ref> <ref>[[سید صدرالدین صفوی|صفوی، سید صدرالدین]]، [[هدایت در قرآن (مقاله)|هدایت در قرآن]].</ref>. | *یکی از [[نامهای خداوند]] الهادی است: "او کسی است که بینائی میدهد بندگانش را و [[شناخت]] میدهد راه [[معرفت]] و بینائی را به آنها تا این که اقرار به [[ربوبیت]] کند.و همچنین هدایت میکند هر مخلوقی را به آن چه از [[معرفت]] برای اوست"<ref>{{عربی|"مِن أَسمَاءِ اللهِ تَعالی سُبحَانَهُ: الهَادی؛ قَالَ اِبن الأَثیر: هُوَ الَّذی بَصَّرَ عِبادَه وعرَّفَهم طَریقَ معرفته حتی أَقرُّوا برُبُوبیَّته، وهَدی کُلِ مَخلوقٍ إِلی ما لا بُدَّ له منهإ"}}؛ لسان العرب، ج۱۵، ص۳۵۳، واژه هدی.</ref>. هدایت به معنای [[ارشاد]] و [[راهنمایی]]<ref>ابن فارس، مقاییس اللغه، جلد ۶، ص۴۲، «هدی»</ref>، بیان راه رشد و کمال و [[بسترسازی]] برای رسیدن به قله کمال مطلوب است<ref>مصطفوی، التحقیق، جلد ۱۱، ص ۲۴۷، «هدی»</ref> <ref>[[سید صدرالدین صفوی|صفوی، سید صدرالدین]]، [[هدایت در قرآن (مقاله)|هدایت در قرآن]].</ref>. | ||
== | ==[[مراتب هدایت|کاربردهای هدایت در قرآن و حدیث]]== | ||
*[[هدایت الهی]] دارای مراتب مختلف است و [[پروردگار]] عالم به صورت انواع هدایت "فطری"، "وجدانی"، "[[عقلی]]" و "وحیانی" [[انسان]] را به رشد و تعالی و [[حیات طیبه]] و [[زندگی]] سالم و [[قلب]] سلیم و [[جامعه]] [[توحیدی]] مبتنی بر [[تعاون]]، [[شورا]] و [[قسط]] فرا میخواند. [[پروردگار]] از طریق دو [[نبی]] درونی"[[عقل]]" و بیرونی"[[وحی]]" [[بشر]] را به راه راست هدایت میکند<ref>[[سید صدرالدین صفوی|صفوی، سید صدرالدین]]، [[هدایت در قرآن (مقاله)|هدایت در قرآن]].</ref>. | *[[هدایت الهی]] دارای مراتب مختلف است و [[پروردگار]] عالم به صورت انواع هدایت "فطری"، "وجدانی"، "[[عقلی]]" و "وحیانی" [[انسان]] را به رشد و تعالی و [[حیات طیبه]] و [[زندگی]] سالم و [[قلب]] سلیم و [[جامعه]] [[توحیدی]] مبتنی بر [[تعاون]]، [[شورا]] و [[قسط]] فرا میخواند. [[پروردگار]] از طریق دو [[نبی]] درونی"[[عقل]]" و بیرونی"[[وحی]]" [[بشر]] را به راه راست هدایت میکند<ref>[[سید صدرالدین صفوی|صفوی، سید صدرالدین]]، [[هدایت در قرآن (مقاله)|هدایت در قرآن]].</ref>. | ||
*آیاتی که موضوع «هدایت» در آنها مطرح شده را میتوان به سه دسته تقسیم کرد: | *آیاتی که موضوع «هدایت» در آنها مطرح شده را میتوان به سه دسته تقسیم کرد: | ||