انطاکیه: تفاوت میان نسخه‌ها

*شهری در [[روم]] باستان بوده که به دست یونانیان در سال ۳۰۰ پیش از میلاد [[حضرت مسیح]]{{ع}} بنا شده و هم‏ اکنون جزو قلمرو [[کشور]] [[ترکیه]] است. این شهر، در روزگار قدیم از جهت [[ثروت]]، [[علم]] و [[تجارت]]، یکی از سه شهر بزرگ [[کشور]] [[روم]] محسوب می‏‌شد<ref>  ر. ک: یاقوت حموی، معجم البلدان، ج ۱، ص ۱۸۲ و ص ۲۶۶</ref>. که دارای موقعیتی سرسبز، نهرهای [[آب]] خوش‏گوار و مرکز [[تجارت]] آسیای غربی و نزد یونانیان به انطاکیه زیبا و ملکه شرق مشهور بود. نصارا از شهر انطاکیه با [[وصف]] شهر [[خدا]]، شهر شاهی و مادر [[شهرها]] یاد می‌‏کردند؛ زیرا نخستین شهری بود که اهل آن همگی به [[حضرت مسیح]]{{ع}} و به [[دین]] نصارا گرویدند. پولس و برنابا آن‏جا به [[تبلیغ]] اشتغال داشتند. شهر انطاکیه پیش از [[اسلام]]، محل درگیری بین قوم‏ها و [[پیروان ادیان]] [[یهود]]، نصارا و بت‏پرستان بوده است<ref>  جمعی از نویسندگان، دایرة المعارف قرآن کریم، واژه انطاکیه، محمد مهدی خراسانی</ref>.  

*این شهر، افزون بر آن‏که در پاره‌‏ای از [[آیات]] مورد اشاره قرار گرفته، در برخی [[روایات]] - به ویژه در [[روایات]] [[مهدویت]] - بدان توجه شده است. شاید ذکر "انطاکیه" در [[روایات]] [[مهدویت]]، وجود رابطه تنگاتنگ بین [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} و [[حضرت مسیح]]{{ع}} است.

*در [[روایات]] مربوط به [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}}، آن محل، سرزمینی معرفی شده است که [[امام مهدی|حضرت مهدی]]{{ع}} [[پس از ظهور]]، از غاری در آن سرزمین، [[تورات]] و [[انجیل]] را بیرون می‌‏آورد و با [[یهود]] و نصارا با آن [[استدلال]] می‌‏کند<ref>  مقدسی شافعی، عقد الدرر، ص ۳۹؛ عبد الرزاق، المصنف، ج ۱۱، ح ۲۰۷۷۲</ref>. [[پیامبر]]{{صل}} فرمود: "[[تورات]] و [[انجیل]] را از سرزمینی که انطاکیه نامیده می‌‏شود، بیرون می‌‏آورد" <ref>  شیخ صدوق، علل الشرایع، ج ۱، ص ۱۶۱، ح ۳؛ محمد باقر مجلسی، بحار الانوار، ج ۵۱، ص ۲۵</ref>

*انطاکیه کنونی در جنوب [[ترکیه]]، بر رود اورونتس، نهر عاصی، بیست و دو کیلومتری ساحل مدیترانه قرار دارد و فقط‍‌ قسمت کوچکی از انطاکیه قدیم را اشغال کرده است. از شهر قدیم، باروها، آباره، تئاتر و قلعه‌ای باقی است. در کاوش‌هایی که در آن‌جا و در اطرافش به عمل آمده، موزائیک‌های عالی، از شش قرن اول میلادی، به دست آمده است. جام بزرگ انطاکی که در سال ١٩١٠ به دست آمده، به زعم بعضی همان جام [[مقدس]] است<ref>خورشید مغرب، پاورقی، ص ۲۹۵.</ref>.

*[[امام باقر]] {{ع}} فرمود: "[[مهدی]]، [[تورات]] و دیگر [[کتاب‌های آسمانی]] را از غاری در انطاکیه بیرون می‌آورد<ref>ملاحم ابن طاووس، ص ۶۷؛ روزگار رهایی، ج ۱، ص ۴۵۴.</ref>. همچنین فرمود: [[مهدی]]، [[تابوت سکینه]] را از غاری در انطاکیه بیرون می‌آورد<ref>روزگار رهایی، ج ۱، ص ۴۵۴.</ref>. نیز فرمود: نخستین کاری که [[قائم]] {{ع}} در انطاکیه انجام می‌دهد این است که [[تورات]] را از غاری بیرون می‌آورد که [[عصای موسی]] و [[انگشتر سلیمان]] در آن است<ref>همان.</ref>.

*انطاکیه برای [[مسیحیان]] مانند [[مدینه]] برای [[مسلمانان]] است. آن‌جا پس از [[بیت المقدس]] به‌عنوان دوّمین شهر مذهبی [[مسیحیان]] به حساب می‌آید؛ چرا که [[حضرت مسیح]] [[دعوت]] خود را از [[بیت المقدس]] آغاز نمود و بعدها گروهی از ایمان‌آورندگان به او، به انطاکیه [[هجرت]] کردند. "پولس" و "برنابا" بدان شهر رفتند و [[مردم]] را به این [[آیین]] فراخواندند و از آن‌جا [[دین]] [[مسیح]] {{ع}} گسترش یافت. شاید ذکر انطاکیه در [[روایات مهدوی]]، وجود رابطه تنگاتنگ میان [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} و [[مسیح]] {{ع}} است<ref>فرهنگ‌نامه مهدویت، خدا مراد سلیمیان، ص ۶۶.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۱۳۶.</ref>.

*بر طبق [[روایات]]، [[حضرت مهدی]] {{ع}} [[پس از ظهور]]، [[تورات]] و دیگر [[کتاب‌های آسمانی]] را از غاری در انطاکیه بیرون می‌آورد<ref>الزام الناصب، ص ۵۵؛ بشارة الاسلام، ص ۲۴۲.</ref><ref>[[مجتبی تونه‌ای|تونه‌ای، مجتبی]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۵۱۱.</ref>.