زهد: تفاوت میان نسخه‌ها

*همچنین آن [[حضرت]] در اندرزهایش به [[ابن مسعود]] فرمود: "ای پسر مسعود! [[آتش]] برای کسی است که [[حرام]] انجام دهد و [[بهشت]] از آن کسی است که [[حلال]] را واگذارد؛ پس بر تو [[باد]] زهد؛ زیرا زهد از چیزهایی است که [[خداوند]] با آن بر فرشتگانش [[مباهات]] می‌کند و با زهد است که [[خداوند]] به تو رو می‌کند و خدای جبار به تو [[درود]] می‌فرستد"<ref>حسن بن فضل طبرسی، مکارم الاخلاق، ص۴۴۸ و بحارالانوار، ج۷۴، ص۹۸.</ref>. ایشان [[بهترین]] [عامل] زهدورزی در [[دنیا]] را "یاد [[مرگ]]" می‌دانست<ref>تاج الدین شعیری، جامع الاخبار، ص۱۶۵ و مستدرک الوسائل، ج۲،‌ ص۱۰۴.</ref> و خطاب به [[مسلمانان]] می‌فرمود: "[[آگاه]] باشید! به [[زیارت]] [[قبور]] بروید که باعث زهدورزی در [[دنیا]] و یاد آوری [[آخرت]] می‌شود"<ref>حاکم نیشابوری، المستدرک، ج ۱، ص ۳۷۵؛ عبدالرزاق صنعانی، المصنف، ج ۳، ص ۵۷۳ و ابن حبان، صحیح، ج ۳، ص ۲۶۱.</ref><ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص ۳۸۸.</ref>.

===[[ساده زیستی]] [[رسول خدا]]{{صل}}===  

*از مهم‌ترین راه‌های کسب زهد، [[ساده‌زیستی]] است و [[ترویج]] [[فرهنگ]] [[ساده‌زیستی]] به تقویت زهدگرایی در [[جامعه]] می‌انجامد؛ از این رو، [[ساده‌زیستی]] از توصیه‌های آن [[حضرت]] به [[مسلمانان]] برای تحصیل زهد بود. در اوصاف [[رفتاری]] آن بزرگوار نیز آن‌چه که نمودی خاص در زندگانی ایشان داشت، [[ساده‌زیستی]] ایشان بود. این سادگی و بی‌پیرایگی معرفی چنان بر [[زندگی]] ایشان [[حاکم]] بود که [[سیره]] نویسان آن [[حضرت]] را فردی با هزینه سبک معرفی کرده، درباره‌اش نوشته‌اند: {{عربی| كَانَ‌ رَسُولُ‌ اللَّهِ‌{{صل}} خَفِيفُ‌ الْمَؤُونَة}}<ref>ارشاد القلوب، ج ۱، ص ۱۱۵ و شیخ حر عاملی، ج۵، ص۵۴.</ref> آن [[حضرت]]، نمونه کامل [[ساده زیستی]] بود و به دور از هرگونه [[ظاهرسازی]]، در نهایت سادگی می‌زیست. این [[ساده زیستی]] که نتیجه زهد آن [[حضرت]] بود، [[مردم]] را شیفته وی و دل‌ها را از محبتش لبریز کرده بود<ref>[[سید علی اکبر حسینی ایمنی|حسینی ایمنی، سید علی اکبر]]، [[فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم (کتاب)|فرهنگنامه سیره پیامبر اعظم]]، ص ۳۸۸-۳۸۹.</ref>.