وسوسه: تفاوت میان نسخه‌ها

: <div style="baلckground-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>

*وسوسه، در شمار صفاتی است که با [[یقین]] ناسازگار است. این کلمه از نظر لغوی، بمعنی همهمه و صداهای آرام پی‌درپی، آمده است؛ و مراد از آن در [[علم]] [[اخلاق]]، اندیشه‌هائی است که با تردید افکنی‌های [[شیاطین]] جنی و انسی، در [[قلب]] [[انسان]] حاصل می‌شود. این صفت ناشایست، بسیاری از [[مردمان]] را از تحصیل کمال بازداشته [[خسران]] ابدی را برای آنان به همراه خواهد آورد. از این‌روست که در مقابل آن:

==انواع وسوسه==

===وسوسه [[شیطان]] و یارانش===

*این وسوسه، از آن نخستین، عمومی‌تر و از همین رو خطرناکتر است. باز در [[کتاب الهی]] می‌‌خوانیم: {{متن قرآن|وَمَا أُبَرِّئُ نَفْسِي إِنَّ النَّفْسَ لَأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ}}<ref>«و من نفس خویش را تبرئه نمی‌کنم که نفس به بدی بسیار فرمان می‌دهد مگر پروردگارم بخشایش آورد؛ به راستی پروردگارم آمرزنده‌ای بخشاینده است» سوره یوسف، آیه ۵۳.</ref>.

===وسوسه [[دوستان]] ناشایست===

*این سه نوع وسوسه، گاه [[آشکار]] و بدون واسطه، و گاه بگونه [[پنهان]]، به [[آدمی]] روی می‌نهد.  

*توضیح آنکه: اگر کسی به زنی نامحرم نگاه کند و میل او را به خود دریابد، به وسوسه ارتکاب [[حرام]] دچار می‌گردد. نعوذ باللّه منها! -؛ این وسوسه بدون واسطه بوده مستقیماً فرد را مورد [[هجوم]] قرار داده است؛ امّا دردناکتر و خطرناکتر از آن، موردی است که وساوس [[شیطانی]] در قالب‌های خوش‌نما به [[انسان]] روی نهد. [[ترویج]] [[فحشا]] و بی‌عفّتی در قالب ساخت مدارس مختلط- که نمائی از [[ترویج]] [[دانش]] را بهمراه دارد-؛ و اشاعه [[فحشا]] بنام تقویت [[دین]] - همچون برگزاری مجالس موسیقی به عنوان موسیقی [[عرفانی]]، که موجب تعالی [[روح]] [[آدمی]] است!- در این شمار است.  

*{{متن قرآن|الْخَنَّاسِ}} صیغه مبالغه از "خَنَس" بمعنی [[نهان]] شدن است؛ این گونه از وسوسه گران را از آن روی خنّاس خوانده‌اند، که وسوسه را در قالبی از امور [[شایسته]] [[پنهان]] کرده [[آدمی]] را به آن دچار می‌‌نمایند. پرده سخنان دلکش، پرده [[دانش]] و دانش‌پروری، پرده سخنان عوام [[فریب]] و... در این شمار است. به این معنا، در [[حدیثی]] از [[امام صادق]]{{ع}} اینگونه اشاره شده است: چون این [[آیه]] نازل شد: {{متن قرآن|وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَمَنْ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا اللَّهُ وَلَمْ يُصِرُّوا عَلَى مَا فَعَلُوا وَهُمْ يَعْلَمُونَ}}<ref>«و کسانی که چون (کار) ناشایسته‌ای می‌کنند یا به خویش ستم روا می‌دارند خداوند را به یاد می‌آورند و از گناهان خود آمرزش می‌خواهند- و چه کس جز خداوند گناهان را می‌آمرزد؟- و (آن کسان که) بر آنچه کرده‌اند دانسته پافشاری نمی‌کنند» سوره آل عمران، آیه ۱۳۵.</ref>، یکی از [[شیاطین]] که وسواس خنّاس نامیده می‌‌شد گفت: من می‌‌توانم مقابله با آن را به عهده گیرم. [[شیطان]] از او پرسید: چگونه چنین می‌کنی؟ وسواس گفت: آنان را [[وعده]] می‌‌دهم و به [[آرزو]] وا می‌‌دارم تا [[گناه]] کنند، و بعد از آنکه [[گناه]] کردند [[استغفار]] را از یاد آنان می‌‌برم. [[شیطان]] هم گفت: تو را به این کار نهادم. و او را تا [[قیامت]] مسؤول مقابله با این [[آیه شریفه]] کرد"<ref>{{متن حدیث| لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَمَنْ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا اللَّهُ وَلَمْ يُصِرُّوا عَلَى مَا فَعَلُوا وَهُمْ يَعْلَمُونَ فَقَالَ الْوَسْوَاسُ الْخَنَّاسُ: أَنَا لَهَا. فَقَالَ الْشَّیْطانُ: بِمَا ذَا؟ قَالَ: أَعِدُهُمْ وَ أُمَنِّيهِمْ حَتَّى يُوَاقِعُوا الْخَطِيئَةَ فَإِذَا وَاقَعُوا الْخَطِيئَةَ أَنْسَيْتُهُمُ الِاسْتِغْفَارَ. فَقَالَ أَنْتَ لَهَا فَوَكَّلَهُ بِهَا إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ}}؛ الأمالی للصدوق، ص ۳۷۶.</ref><ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۱ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۱، ص ۳۰۰-۳۰۱.</ref>.